februari 2009

Week 6

Baby:
Lengte van je baby:
5 millimeter
Gewicht van je baby: 0 gram
 
 
Dit is weer een drukke week voor je kindje, aan het eind van de week is je kindje 5 mm van hoofd tot stuit. De ooromtrek en het middenoor wordt deze week gevormd. Je placenta wordt dikker maar zal pas met een week of 12 de produktie van hormonen over nemen. Het hartje klopt nu wat steviger en de bloedsomloop is af. Deze week groeien er kleine uitstulpingen die later de armpjes en beentjes van je kindje vormen. Ook word er een begin gemaakt aan de lever, pancreas en longen en maag.
 
ontwikkeling week 6

Moeder:
Je misselijkheid kan deze week erger worden. Weleda heeft speciale druppeltjes die dit kunnen verhelpen. doordat je hormoonpeil stijgt. Onthoud, het heet ochtendmisselijk maar het kan op ieder moment van de dag toeslaan.
 
   <<Week 7                                                                                            Week 5>>

 

Woensdag 25/02/2009 - 17:44:29 — J.

Little Bruce wordt nu al verwend. Flink verwend.
Een fijn muts met daarop de tekst: Hello World. Als je in Oktober geboren wordt kun je die wel gebruiken. Een spuugdoekje met een schattig girafje en een prachtig boekje over Hazeltje van Sam McBratney: Raad eens hoeveel ik van je hou.

Dank je wel lieve Tante Maña!

1e kadootje

Week 5

Lengte van je baby: 2 mm
Gewicht van je baby: 0 gr

In deze week wordt het hartje gevormd van je baby en begint het te kloppen. Ook de ruggengraat begint zich nu te ontwikkelen. Met zijn 2 millimeter is het embryo, als je heel goed kijkt, op een inwendige echo te zien.

Welkom-oud

logo Leuk dat je een bezoekje komt brengen aan ons Baby-Blog.

We weten sinds 20 februari dat we zwanger zijn. Voor het eerst een kindje samen, van ons tweetjes.
Ik, J,  ben al moeder van twee, Zoonlief van 7 en dochterlief van 5.  R, is hun pseudo-papa.

Jullie zullen hier kunnen volgen wat ons bezighoudt in de weken die volgen. We zullen proberen regelmatig te updaten met eigen teksten, maar bijvoorbeeld ook met tekstjes van internet om te laten zien hoe groot "Little Bruce" inmiddels is.

De naam "Little Bruce" heeft schoonzus toegekend aan onze Beeb-in-de-buik. Dit omdat we beiden fan zijn van Bruce Springsteen, dus laat je niet misleiden, we weten nog niet of het een jongen of meisje is.

Update op 16 juni 2009: Gezien op de 20-weken echo: We verwachten een zoon!

Voel je vrij te reageren en hopelijk kom je nog eens terug!

Bekijk hier een filmpje hoe de foetus zich gedurende 40 weken ontwikkelt.

R & J 

 

Hoe gaat het met mijn baby?

   

Woensdag 25/02/2009 - 00:26:39 — J.

We hebben ons grote nieuws gedeeld met manlief zijn moeder, broers, zus, aanhang, mijn broers en een viertal goede vrienden. Ze reageerden allemaal even verrast, blij, emotioneel en dat maakte dat ik ook wat traantjes over de wangen voelde glijden. Wat is het fijn als mensen zo intens blij voor je zijn.

Uiteraard waren er vast wel mensen die het een beetje verwachtte, want als je trouwt dan komt daarna toch vaak de vraag of je nog een kinderwens koestert. We hebben die nooit met een 'Nee' afgedaan. Netjes vertelden we dat we het lieten komen zoals het kwam en dat we wel zouden zien wat de toekomst voor ons in petto had.  

Wel.. dat blijkt toch een baby te zijn.
Ik voel me verder goed, ben moe en heb af en toe wat krampjes, wat innestelpijn en bandenpijn kan zijn. Het hoort er allemaal bij!
 
We gaan nu langzaam maar zeker kijken naar een andere woning, we hebben hier een slaapkamer tekort en een grotere gezinsauto zou ook fijn zijn. Maar goed.. we hebben nog tijd. Al zul je zien hoe snel die 7 en halve maand weer voorbij vliegen.
Woensdag 25/02/2009 - 00:18:02 — J.

joepie Allereerst moet ik vermelden dat ik een heel onregelmatige cyclus heb. De ene keer was ie 18 dagen, de keer daarna 36. Heel ingewikkeld allemaal, want je weet dan ook niet wanneer je overtijd gaat.

Enfin.. Carnaval stond voor de deur. De week ervoor waren de kinderen beiden ziek. Overgeven, slap, moe, hangerig. Zelf kreeg ik dat daarna ook. Dacht ik..
Moe, zere benen, zere rug, misselijk als ik koffie dronk en enorme hongergevoelens. Vreemd, want ik ontbeet nooit.

Met Carnaval en dus vaak een waar zuipfestijn in het vooruitzicht, inclusief een cyclus van alweer 34 dagen, besloot ik een test te doen. Je wist maar nooit en met de klachten van de week ervoor kon het immers wel eens zo zijn. Zou dan vreselijk onverantwoord zijn als ik mezelf dan onder tafel drink.

Duoverpakking tests gehaald bij het Kruidvat. Eerste test gaf een vaag plusje. Ships.. zou het? Nee.. vast niet, nog maar even de tweede proberen. Ook deze gaf een plusje, ietsje duidelijker dan de vorige. Met de tests op tafel pakte ik de fotocamera en ging aan de slag. Foto van bovenaf, foto vanuit die hoek. Wanneer zag je de plusjes het beste..
Een zeer dierbaar persoon was op msn. Ik stuurde haar de foto en vroeg wat de kansen waren dat ik niet zwanger was als twee afzonderlijke tests aangaven dat het wel zo was. Die kans is nihil kreeg ik als antwoord.  

Sufferd en twijfelkont als ik ben, ging het door me heen: Wat als die duoverpakking nu op maandagmorgen gemaakt is en er klopt geen bal van?
Na de kinderen afgezet te hebben in het buurthuis voor een carnavalsbal reed ik naar een naburig dorp -een test kopen in je eigen buurtsuper is vragen om nieuwsgierige aagjes- en kocht daar nogmaals een test.

Ook deze gaf een positief resultaat. Ik durfde het niet te geloven, maar wist dat het niet positief kon zijn als ik niet zwanger ben. Een gevoel van bibbers, geluk, ongeloof en een zenuwachtig lacherigheidje overvielen me. 

Nu papa-to-be nog inlichten. Hoe gaan we dat doen? Mag wel een beetje romantisch toch, het is immers een geplande liefdesbaby..
Ik besloot hem eerst te mailen -hij was nog op het werk-  dat ik een kadootje voor hem had. Hints vragen mocht, vermeldde ik erbij.

De bekende ploing van de mailbox klonk al snel en manlief vroeg een hint.
Het mailverkeer wat daarop volgde zal ik hieronder beschrijven.
Ik schreef: Het is klein en je kunt het niet eten!
Hij: Onzin! Alles wat klein is kun je eten! Is het een liedje?
Ik: Er zijn veel liedjes over geschreven, maar het is op zichzelf staand geen liedje. 

Ik besloot hem een tekst te sturen: 

"In the middle of the night 

They came to me at night
Haunting me down like weird dreams
I am afraid but exited too
Nothing is going to harm me
Kisses in the dark 

I wake up, it seems it's still there 

As a spirit that keeps me safe
Mother Earth watching over me 

Precious moments still alive
Right there where they belong
Even in my biggest fear, they
Give me a sense of happiness
Not for a second they fail to protect
As a watcher in the woods, A
New beginning has arrived
Telling us to solve the puzzle!" 

Op zich niets waaruit je kunt opmaken dat ik net drie positieve tests achter de rug heb. Maar let eens op de hoofdletters van boven naar beneden. Daar staat toch duidelijk: I THINK I AM PREGNANT! 

Hij had het eerste deel gehad. Ik kreeg een mail terug dat hij er niets van kon maken. Toen hij 's avonds thuiskwam gaf ik hem het tweede deel. Ook dat mocht geen duidelijkheid verschaffen.
Ik zei hem snel: We moeten nu direct in de auto en ver rijden, maar je kunt kiezen.. ik geef je je kadootje nu of ik geef het je vanavond. Waarop hij nogal direct reageert: Heb je een test gedaan?

De tranen zijn niet meer te bedwingen. Hij is op een positieve manier gelaten en glundert meteen enorm. We beseffen ons terdege dat het nog heel pril is, maar besluiten de familie al in te lichten. Je mag er niet aan denken, maar stel dat het mis gaat, dan wil je dat verdriet ook kunnen delen, is onze visie.  

Nu lekker zwijmelen.. bovenop een klein wolkje. De kinderen weten nog van niets, dat willen we voorlopig ook zo houden. Als je het hen verteld weet immers de dag erna de hele school het.. en daar is het écht nog te vroeg voor!

 

 

Inhoud syndiceren
Drupal Theme by InterFace