Allereerst moet ik vermelden dat ik een heel onregelmatige cyclus heb. De ene keer was ie 18 dagen, de keer daarna 36. Heel ingewikkeld allemaal, want je weet dan ook niet wanneer je overtijd gaat.
Enfin.. Carnaval stond voor de deur. De week ervoor waren de kinderen beiden ziek. Overgeven, slap, moe, hangerig. Zelf kreeg ik dat daarna ook. Dacht ik..
Moe, zere benen, zere rug, misselijk als ik koffie dronk en enorme hongergevoelens. Vreemd, want ik ontbeet nooit.
Met Carnaval en dus vaak een waar zuipfestijn in het vooruitzicht, inclusief een cyclus van alweer 34 dagen, besloot ik een test te doen. Je wist maar nooit en met de klachten van de week ervoor kon het immers wel eens zo zijn. Zou dan vreselijk onverantwoord zijn als ik mezelf dan onder tafel drink.
Duoverpakking tests gehaald bij het Kruidvat. Eerste test gaf een vaag plusje. Ships.. zou het? Nee.. vast niet, nog maar even de tweede proberen. Ook deze gaf een plusje, ietsje duidelijker dan de vorige. Met de tests op tafel pakte ik de fotocamera en ging aan de slag. Foto van bovenaf, foto vanuit die hoek. Wanneer zag je de plusjes het beste..
Een zeer dierbaar persoon was op msn. Ik stuurde haar de foto en vroeg wat de kansen waren dat ik niet zwanger was als twee afzonderlijke tests aangaven dat het wel zo was. Die kans is nihil kreeg ik als antwoord.
Sufferd en twijfelkont als ik ben, ging het door me heen: Wat als die duoverpakking nu op maandagmorgen gemaakt is en er klopt geen bal van?
Na de kinderen afgezet te hebben in het buurthuis voor een carnavalsbal reed ik naar een naburig dorp -een test kopen in je eigen buurtsuper is vragen om nieuwsgierige aagjes- en kocht daar nogmaals een test.
Ook deze gaf een positief resultaat. Ik durfde het niet te geloven, maar wist dat het niet positief kon zijn als ik niet zwanger ben. Een gevoel van bibbers, geluk, ongeloof en een zenuwachtig lacherigheidje overvielen me.
Nu papa-to-be nog inlichten. Hoe gaan we dat doen? Mag wel een beetje romantisch toch, het is immers een geplande liefdesbaby..
Ik besloot hem eerst te mailen -hij was nog op het werk- dat ik een kadootje voor hem had. Hints vragen mocht, vermeldde ik erbij.
De bekende ploing van de mailbox klonk al snel en manlief vroeg een hint.
Het mailverkeer wat daarop volgde zal ik hieronder beschrijven.
Ik schreef: Het is klein en je kunt het niet eten!
Hij: Onzin! Alles wat klein is kun je eten! Is het een liedje?
Ik: Er zijn veel liedjes over geschreven, maar het is op zichzelf staand geen liedje.
Ik besloot hem een tekst te sturen:
"In the middle of the night
They came to me at night
Haunting me down like weird dreams
I am afraid but exited too
Nothing is going to harm me
Kisses in the dark
I wake up, it seems it's still there
As a spirit that keeps me safe
Mother Earth watching over me
Precious moments still alive
Right there where they belong
Even in my biggest fear, they
Give me a sense of happiness
Not for a second they fail to protect
As a watcher in the woods, A
New beginning has arrived
Telling us to solve the puzzle!"
Op zich niets waaruit je kunt opmaken dat ik net drie positieve tests achter de rug heb. Maar let eens op de hoofdletters van boven naar beneden. Daar staat toch duidelijk: I THINK I AM PREGNANT!
Hij had het eerste deel gehad. Ik kreeg een mail terug dat hij er niets van kon maken. Toen hij 's avonds thuiskwam gaf ik hem het tweede deel. Ook dat mocht geen duidelijkheid verschaffen.
Ik zei hem snel: We moeten nu direct in de auto en ver rijden, maar je kunt kiezen.. ik geef je je kadootje nu of ik geef het je vanavond. Waarop hij nogal direct reageert: Heb je een test gedaan?
De tranen zijn niet meer te bedwingen. Hij is op een positieve manier gelaten en glundert meteen enorm. We beseffen ons terdege dat het nog heel pril is, maar besluiten de familie al in te lichten. Je mag er niet aan denken, maar stel dat het mis gaat, dan wil je dat verdriet ook kunnen delen, is onze visie.
Nu lekker zwijmelen.. bovenop een klein wolkje. De kinderen weten nog van niets, dat willen we voorlopig ook zo houden. Als je het hen verteld weet immers de dag erna de hele school het.. en daar is het écht nog te vroeg voor!