Bah, bah, bah! Sinds zaterdag ben ik flink beroerd. Eerst koorts, warm, koud, slap, gewoon beroerd.. Ik hoest me verloren, mijn hele lijf doet pijn en tot overmaat van ramp kreeg ik er gisteren nog een fikse verkoudheid bij. 's Morgens stijgt de temperatuur al tot boven de 38,5 en zakt nauwelijks met paracetamol.
Slapen lukt niet meer, halve nachten wakker en de jongste verkeerd in dezelfde toestand als ik. We hangen de hele dag een beetje samen rond hier in huis terwijl de oudste toch gewoon naar school moet.
Hopen dat het snel over is, want dit sloopt me.
Blegh!
Baby:
Lengte van je baby: 4,5 centimeter
Gewicht van je baby: 5 gram
De baby is nu een foetus, de gemiddelde lengte is 3,5 cm van kruin tot stuit, en weegt 5 gram, dit is te vergelijken met 4 paperclips Je kindje heeft nu al echte miniteentjes! De ogen zijn nu wijdopen maar de oogleden zullen zich sluiten en blijven gesloten tot de 25-27e week. De buitenste geslachtsorganen beginnen zich in deze week te vormen, zo ook de oorschelp en de bovenlip. Maar de mijlpaal van deze week is het kwijtraken van het staartje, je baby begint nu echt op een baby te lijken.
Moeder:
Ook al ben je nog steeds misselijk, troost je met de gedachten dat dit voor de meeste zwangere vrouwen over een paar weken over zal zijn. Je buik kan iets dikker geworden zijn, dit heeft echter meer met een maag/darm te maken dan met je baarmoeder Wel begint zo zoetjes aan je taille te verdwijnen. Meet je buik en taille regelmatig om de groei bij te kunnen houden, dit is later erg leuk om op terug te kunnen kijken
De kinderen kwamen uit school. R had ze gehaald.
Ik zat in de bank met zoonlief zijn verjaardagskaart en die begon ie te lezen..
"Grote Bink!
Van harte gefeliciteerd met je 7e verjaardag.
Hele dikke kus van R, Mama, zuslief en ???"
Hij keek even bedenkelijk naar die drie vraagtekens en er viel geen eurocentje.
We vroegen hem wie er op de plaats van de vraagtekens moest staan en hij én zijn zus wisten het niet. Ik gaf ze de echo en zei: Dat plaatsje in de kaart is voor 'dit'.
Nog bleek het onduidelijk en toen R met het mutsje, slabbetje en boekje kwam aanlopen wat we gekregen hebben van tante Maña, ging er wederom niets dagen. Ik vroeg ze wie dat mutsje paste. Ze noemden allerlei kleine kindjes uit hun omgeving en iedere keer antwoordden wij: Nee! Wie past dit nog? Dit mutsje past bij die foto!
Toen kregen ze door dat het een baby in iemands buik was. Maar van wie dan? Ze noemden pas-bevallen vrouwen in het dorp, een juf uit groep 1 en daar bleef het bij. Pas op het moment dat R achter mijn rug naar mij wees viel het eurocentje.
We riepen erbij: Jullie krijgen een broertje of zusje!
Dochterlief sprong meteen op en riep: Ik wil een zusje! Ze sloeg daarbij de handjes tegen de wangen en keek ontzettend blij.
Zoonlief was wat ingetogener, hij heeft al een aantal dagen hoofdpijn en kwam wat timide uit school. Ik denk dat zijn verjaardag een beetje spanning met zich mee brengt!
Later vroeg ik hem hoe hij het vond. "Geweldig" was zijn antwoord. Ik heb hem eens flink geknuffeld en gezegd dat ie nu een dubbele grote broer wordt en dat hij altijd mijn grote bink zal blijven. Het toeval wil dat het deze week "de week van de lentekriebels" is op school en meneertje wist ons te vertellen dat de baby zwemt in een waterzak en dat de moederkoek aan een draadje vast zit aan de baby.. haha, je kunt je mijn verbaasde blik vast voorstellen. Nou ja, we hoeven hem niet veel meer te vertellen over wat er nou gebeurt in mama's buik!
R draaide daarna een keer of 5 het Wiegelied van 3Js via Youtube en de kinderen waren het erover eens: De baby kan dit horen, dus moeten we meezingen!
's Avonds vroeg zoonlief zonder op te kijken van zijn playstation: Hoe gaan WE de baby noemen? Ik vertelde hem dat dat nog een verrassing was en dat R en ik dat wel al wisten. 'Mama, de naam is toch geen verrassing' zei ie. Vandaag aan school wist meteen iedereen het, inclusief de juf. Dát is dan ook precies de reden waarom we gewacht hebben tot we een hartslag hadden gezien!
Ik voel me een zielsgelukkige moeder en echtgenote!
Little Bruce! Het hartje klopt met 165 slagen per minuut en het lijkt erop alsof we een week zijn teruggeplaatst in de tijd. De afmeting van de beeb geeft 1,8 cm wat ongeveer gelijk staat aan 8 weken en 4 dagen. Terwijl we intussen 9 weken en 3 dagen zouden moeten zijn. Maar daarover krijgen we over drie weken een beter beeld. En dan nog is het niet precies te zeggen!
De echo is goed. Dat is het belangrijkste.. het hartje zagen we eerst zo kloppen, maar toen Prof. Nijhuis het geluid aanzette was het zo enorm luid en duidelijk. Schitterend. Gigantische opluchting van mijn kant.. Voor R is het de eerste keer, voor mij de derde keer, maar bijzonder blijft het.
De Prof geeft ons een enorm goed gevoel. Japs, we zitten daar perfect. Heerlijk om weer voor het eerst sinds 4 jaar nieuw leven in mijn buik te zien.
14 april om half 11 krijgen we de volgende echo. Ook moeten we nadenken over de combinatietest. Een nekplooimeting en bloedonderzoek om Down Syndroom uit te sluiten. We hebben besloten dat te willen doen.
Het was spannend.. nu op naar de 14e!
Toen ik nog klein, jong en onbezonnen was, vond ik het heerlijk om te verjaren. De dag na mijn verjaardag begon ik alweer te zingen: Ik ben bijna jaaarig, ik ben bijna jaaarig, ik ben bijna jaaarig.. en dan krijg ik veel kadootjes!
Vandaag voel ik me alsof ik weer 6, 7, 8 of zelfs 9 word. Morgen dan. Morgen voelt als een verjaardag uit mijn kindertijd. De zenuwen, de spanning, de slapeloze nacht vooraf en het zo nieuwsgierig zijn. Morgen ben ik niet jarig. Nee, morgen krijgen we de eerste echo. De zenuwen, de spanning, de slapeloze nacht -of misschien toch niet?- en het zo nieuwsgierig zijn voeren de boventoon. Net als toen. En toen en toen.
Toen ik jarig was, toen de oudste zijn entree in mijn -toen nog ongeschonden, platte incluis wasbordje- buik had gemaakt. Toen de jongste er in groeide -al was ie toen niet meer plat en ongeschonden-, toen ik de beide kinderen die nu op de bank tv kijken, een eigen mening hebben over het avondeten en meer van huis zijn dan thuis, toen ik hen voor het eerst zag op de monitor van de koude, kille, witte kamer van de gynaecoloog in het ziekenhuis.
Toen.. en toen is weer nu. Brrrr..
Morgen meer!
Hallo allemaal,
Dit blog/deze site werd opgezet rond de toekomstige baby van R & J. Zelf heb ik opleiding gevolgd over de motor die voor deze site gebruikt wordt, nl het CMS-systeem Drupal.
Ik wil met de opzet van dit blog/deze site in eerste instantie R & J een plezier doen. Op het blog dat J in eerste instantie begon was geen mogelijkheid om geplaatste artikels op een vlotte manier af te drukken. Ook de ganse blog backuppen was niet mogelijk. Daarom dus dit blog.
Omdat ik zelf nog heel wat moet leren over Drupal kan hier af en toe wat fout gaan. Onze excuses daarvoor mocht dit eens gebeuren. We proberen in ieder geval zo spoedig mogelijk een oplossing te bedenken als dit gebeurt.
Je zal ook regelmatig nieuwe toepassingen vinden die ingebouwd worden. Zo komt er bij het plaatsen van jullie reacties nog een controle. Dit kan via woordverificatie, via een vraagje, via captcha. We proberen één en ander uit en krijgen graag jullie opmerkingen. Hebben jullie zelf ideeën over dingen die leuk zouden zijn op dit blog dan kijken we (J, R en ikzelf) daar met plezier naar uit, via het contactformulier of via reacties op dit artikeltje.
Normaal gezien zou ik vandaag een dagje Hilversum doen, met mijn collega moderators van RTL.
Helaas moest ik vanmorgen afbellen.
Bij het opstaan was er nog niets aan de hand. Gisteren had ik wel flink steken in mijn onderbuik, maar dat bleek vanmorgen over te zijn.
Zoals gewoonlijk kleedde ik me aan en deed mijn ding in de badkamer. Tot het moment dat ik me boog over een kom cornflakes was er niets loos.
De cornflakes smaakte wat minder goed omdat de melk niet koud was. Was weer eens vergeten om een nieuw pak in de koelkast te zetten. Maar dat gebeurt me vaker.
De cornflakes was op en op datzelfde moment word ik overvallen door een gevoel van misselijkheid. Mijn darmen willen de laatste paar weken niet zozeer meer wat ik wil, dus ik weet het daaraan en ging naar toilet. Daar werd de misselijkheid alleen maar erger en ik had het gevoel te moeten overgeven.
Toch kon ik het onderdrukken. Terug in de kamer was ik radeloos. Wat moest ik nou met mijn dagje uit? Afbellen? Of toch gaan en het risico lopen dat ik me de hele dag slecht zou voelen. Manlief was de hele dag naar cursus, dus overleg was niet mogelijk. Tot de telefoon ging. Hij had even pauze en na enig overleg besloot ik dat het beter was dat ik zou afbellen. Jammer!
De misselijkheid is nu ietsje gezakt, maar ik voel me zwak. Mijn benen wegen zwaar en aangezien manlief toch tot 6 uur vanavond weg is duik ik zo mijn bed terug in. So be it.. maar nogmaals: jammer is het zeker!
Baby:
Lengte van je baby: 3 centimeter
Gewicht van je baby: 2 gram
Hoera, de ellebogen zijn klaar! En je kleintje begint nu ook flink te bewegen al zul je daar de komende tijd nog niet veel van kunnen voelen.
Je baby heeft de afgelopen weken hard gewerkt aan zijn botten. Dus ook aan de botstructuur van zijn gezichtje. Nu begint het harden van de beenderen. In zijn kaakjes beginnen nu 20 kiemen te ontstaan waar de melktandjes uit voort komen. Je kindje is nu ongeveer 2-3 cm en weegt 1-2 gram!! De teenkootjes zijn aanwezig, de geslachtsdelen zijn ook af.
Moeder:
Langzamerhand voel je steeds beter dat je zwanger bent. Het groeien van de baarmoeder en je baby vraagt veel van je lichaam. Je kunt door een intense moeheid overvallen worden. Het lijkt alsof je ogen letterlijk dichtvallen. Het is bijna een dooddoener, maar ook dit hoort erbij en is heel normaal. Je maakt het voor jezelf het gemakkelijkst wanneer je accepteert dat je nu niet meer hetzelfde kunt doen als vóór de zwangerschap. Je hebt meer rust nodig. Probeer de tijd te vinden om een middagslaapje in te bouwen. Als je werkt kan dat simpelweg niet. Plan je werk dan zo in dat je op de tijden dat je moe wordt wat makkelijker werk verricht. Ga niet meteen koken als je thuis bent maar neem een glas water of een kop thee en plof even lekker op de bank neer.
Er zijn nu twee klompjes die de longen gaan vormen, eén aan elke zijde in de borstholte. Deze week vormen de geslachsorganen, de jongens krijgen testikels en de meisjes eierstokken.
Moeder:
Je kan nu zelfs al wat dikker worden. Niet door de baarmoeder, maar door de zwangerschapshormonen zetten je darmen namelijk wat op.
Waarschijnlijk zul je binnenkort al voor het eerst naar de verloskundige gaan. Dat gebeurt meestal zo tussen de 10e en 12e week van de zwangerschap. Het is misschien wel handig om alvast wat voor te bereiden voor deze eerste afspraak. De verloskundige zal veel vragen stellen over je gezondheid en erfelijke aandoeningen in de familie. Verder zal je bloeddruk worden gemeten, bloed worden afgenomen, en zal je je ochtendurine moeten meebrengen. Meestal moet je je ook wegen. Zo wordt alles in de gaten gehouden de gehele zwangerschap.
De dromen. Schijnbaar is het normaal dat aanstaande moeders de akeligste dromen dromen over hun nog ongeboren kind.
Zo droomde ik bij de oudste dat ik naar de kroeg ging en hem helemaal vergat. Hij lag alleen thuis en moest eten, terwijl ik aan het feesten was.
Bij de jongste droomde ik dat ik ging winkelen en haar gewoon buiten liet staan in de wandelwagen, immers waren de kledingrekken niet al te handig geplaatst om met een wagen tussendoor te kunnen. In je droom rechtvaardig, maar owee als je wakker wordt. Je voelt je schuldig en denkt: zou ik echt zo'n rotmoeder zijn?
Bij deze zwangerschap is het alweer begonnen. Waar ik vorige week nog droomde over Bruce Springsteen droomde ik vannacht dat ik al twee dagen bevallen was en er ineens achter kwam dat het kind nog niet gegeten had en ook niet verschoond was. Het huilde niet eens, dus hoe kon ik dan weten dat het iets nodig had? Ik had overigens niet eens voeding in huis.. moest dat dan?
Vreselijk! Wakker worden is dan dubbel zo erg. Maar volgens Babybytes, een site voor zwangerschap en geboorte, is het heel normaal dat die dromen zo verlopen: "Je kunt dromen dat je vergeten bent om je baby te voeden, dat je bent wezen winkelen en je baby in de winkel hebt achtergelaten. Sommige vrouwen dromen dat ze niet alles in huis hebben voor als de baby straks is geboren. Dromen die gaan over, spullen kwijtraken of vergeten afspraken, kunnen er in het dagelijkse leven opwijzen dat je je misschien (nog) niet helemaal voorbereidt voelt voor het komende moederschap. "
We gaan er maar vanuit dat ik een normale moeder word en niet eentje die de voeding vergeet.. :-D
Door de vermoeidheid die ik voel, kan ik naar mijn idee nauwelijks nog fatsoenlijk uit mijn ogen kijken. Het is extremer dan ik gewend was bij de twee eerdere zwangerschappen.
Vanmorgen op het werk was ik niet vooruit te branden en had flink last van stemmingswisselingen. Het huilen stond me nader dan het lachen. Aangezien dat niet helemaal de bedoeling is en de vermoeidheid een klein zwart wolkje boven mijn roze wolk aan het vormen is, was het tijd om de dok te bellen.
Ik mocht meteen langskomen om het ijzergehalte te meten. 7,7. Nog steeds goed. Als ie onder de 7,2 komt is het tijd om met ijzertabletten te beginnen. Het kon volgens de assistente zo zijn dat mijn HB normaal hoger is dan 7,7 en dat ik het daardoor al zo goed merk. Nu wil het feit dat ik vroeger altijd een lage HB had, dus waarschijnlijk -zonder zwangerschap- ook niet veel hoger zit dan de 7,7. Anyway, ik mag bij Kruidvat een middeltje halen met extra vitaminen, ijzer, foliumzuur en dit goedje schijnt ook de stoelgang wat te bevorderen en voor wat extra energie te zorgen.
Als het goed is zou de vermoeidheid in week 12 - 13 wat minder worden, maar daarop wachten is nu geen optie meer. Het drukt zwaar. Zwaarder dan het hoeft te zijn.
- Gaap -
Nog 12 dagen, dan mogen we naar Maastricht. Spannend.. we zijn écht aan het aftellen inmiddels!
Voelde ik me vorige week nog kiplekker, op een pijnlijke boezem na, deze week is het al moeheid wat de klok slaat.
Ik lijk niet fijn te slapen, sta moe op en gisteravond viel ik een uur op de bank in slaap, terwijl zoonlief me zat te tekenen. - Zie het voor je, zwarte bank met daarop een figuurtje wat dan mama moet voorstellen - schaam, schaam!
Vannacht heb ik enigzins geslapen. Voel me nog heel moe, maar volgens de weekkalender kan dat ook kloppen. Wie ben ik om te zeuren?
Meevaller van vannacht: Maar één keer uit bed om te plassen én ik heb handtekeningen van the one and only Bruce Springsteen and the E-street Band op een wit t-shirt. Helaas kon ik vanmorgen dat Shirt niet meer vinden. Was toch een fijne droom! Ben The Boss wel vergeten te vertellen over Little Bruce besefte ik me zojuist. Djuuu!
Baby:
Lengte van je baby: 1 centimeter
Gewicht van je baby: 0 gram
De handpalmen van je kindje worden deze week zichtbaar, de baby is ongeveer 7-9 mm (kruin-stuit) aan het eind van deze week. Er word nu ook hard gewerkt aan het geslacht van je kindje. Ook al is dit nu nog niet zichtbaar, de organen zijn in aanbouw. Ook krijgt je kindje nu neusgaten. Bij een vaginale echo zul je nu ook heel duidelijk het hartje van je kindje zien kloppen.
Moeder:
Je gezicht kan wat oneffenheden vertonen door de veranderingen in je hormoonpeil. Hierdoor kan je ineens teruggezet worden in je pubertijd!
Dan trek je smorgens de minst strak zittende broek uit je kast en dan blijkt ie maar net meer dicht te kunnen!
Maña... -schoonzus- Help! Wanneer gaan we shoppen?
De afspraak staat!
We mogen 24 maart om 10.00u 's morgens voor het eerst een blik werpen op onze Little Bruce.
Maastricht is the place to be voor dat soort leukigheden.
We worden bijgestaan tijdens de komende 7 á 8 maanden door Prof. Dr. J. Nijhuis.. -vanmorgen werkte zijn foto nog- en lijkt mij een alleraardigste man!
Dat was het weer voor vandaag. Oja en ik sta vanaf vanmorgen al niet meer in voor rondflapperende emoties.
Pfff.. auto kapot, kinderen geen zin in stamppot.. daar gá je toch van huilen! :(
Bij mijn vorige zwangerschappen cq bevallingen is nogal wat gebeurd.
Ik brak in 2001 mijn bekken en kon van de oudste op een normale manier bevallen, maar liep wel onder controle van de gynaecoloog.
Normaal denkt men dan!
Was het ook. Na de bevalling (die 42 uur duurde) kwam de placenta niet los en moest ik met spoed -en een flinke bloeding met als gevolg een transfusie- naar een ziekenhuis in Belgie overgebracht worden. Daar bleef ik 2 dagen en zoonlief was in het andere ziekenhuis. Zoonlief was klein maar gezond.
Bij dochterlief kreeg ik in week 31 een bloeding. Zomaar ineens.
Bleek dat mijn placenta voorlag, waardoor die door een beetje ontsluiting losliet en die bloeding veroorzaakte. Gelukkig liep ik toen al bij de gynaecoloog in Belgie en hebben ze aldaar met een week bedrust en medicatie mijn weeën doen remmen en de bloeding stopte vanzelf. In week 34 ben ik wederom naar het ziekenhuis gemoeten omdat ik weer een bloeding kreeg. De weeën waren niet meer te stoppen, dochterlief is dezelfde dag gehaald met de keizersnede. Ze was klein, maar gezond!
Nu nummer drie op komst. Bij een andere huisarts door de verhuizing twee jaar geleden, moest ik weer praten als Brugman om bij de gynaecoloog onder controle te mogen. Verloskundige is normaal in Nederland.. Ja dat weet ik, maar ik heb een flinke voorgeschiedenis. Het wordt naar alle waarschijnlijkheid Maastricht, aangezien ze daar behoorlijk gespecialiseerd zijn.
Eind deze week krijg ik bericht van de huisarts, ze gaat eerst mijn dossier doorspitten, een brief schrijven naar Maastricht en de uitkomst horen we daar over een paar dagen van.
Verder was de dokter erg enthousiast.. ze vroeg me of ik de vader ook wilde feliciteren en scheen echt oprecht blij voor ons te zijn. Bloeddruk was goed.
Roken is slecht en dat moest ze gezegd hebben zei ze, maar ze vond het meteen ook heel knap dat ik van 25 sigaretten per dag naar 6 á 7 sigaretten geminderd was.
Wat een opluchting.. wat een gepraat.. wat een dag!
De eerste tandjes! Het lijkt misschien overdreven om die ene tand meteen te gaan poetsen, maar dat is toch verstandig. Het is goed voor de kaak en het tandvlees en het wordt meteen een goede gewoonte.
Het lichaam van je kind wordt steeds sterker. Leg je je baby op een kleed op de grond, da...
