Op wie zou het lijken? Zowel papa als mama kunnen heel dwars zijn als het moet. En vermoedelijk heeft onze hummel dat geërft! Wat is er aan de hand? Wel, dat kunnen de oudste twee kinderen jullie eigenlijk beter vertellen dan ik. Ze willen beiden graag een teken van leven van Little Bruce krijgen, waardoor ik ze vaak bij me roep zodra de binnenkant van mijn buik gebruikt wordt als fitnessruimte. Het hummeltje is dan erg druk en ik voel het bijna constant.
Maaaaaar.. zodra er een klein kinderhandje op mijn buik wordt geplaatst is het rustig daarbinnen. Alsof het een stiltecentrum moet voorstellen. Ik ga me dan vanalles afvragen, zoals: Zouden mijn drie hummels met elkaar communiceren op een hoger level en kunnen ze Little Bruce troosten/sussen/geruststellen/stil krijgen na de geboorte zonder daarvoor woorden te hoeven gebruiken? Verklaar anders maar eens waarom het iedere keer stil wordt als er een bijna5 of 7 jarig handje in beeld komt. De twee oudste hebben nog niet het geduld om 10 minuten naast me te komen zitten en kunnen zich ook nog niet lang genoeg concentreren, zodat ze vaak onverrichte zaken terug gaan naar waar ze mee bezig waren vóór ik ze riep. Als je er dan nog een zucht bij denkt, is het plaatje compleet.
Ik heb al regelmatig harde buiken en dan zie je de contouren van een baby onder de huid door mijn buik heen. Deze week zat het volgens mij zelfs rechtop. Een hoek van zo'n 90 graden vormde een contrast met stukjes andere buik die nog wegzakken als ik op mijn rug ga liggen. Je voelt dan ook twee bolletjes aan de uiteinden.. een kopje en een kontje.
Nog 2 en halve week, dan krijgen we de 20-weken echo. Elke milimeter wordt dan gecheckt en onderzocht op eventuele afwijkingen. En natuurlijk.. het geslacht. Ik zit nog steeds in dubio.. wachten tot de echo met 20 weken of voor 25 euro een geslachtsbepaling laten doen bij een pretecho buro in de buurt.
Pfff.. mijn nieuwsgierigheid en ik... altijd en eeuwig in gevecht met elkaar!
Lengte van je baby: 17 cm
Gewicht van je baby: 200 gram
Baby:
Van top tot teen is je baby ongeveer 17 cm lang - ongeveer de lengte van een grote aardappel - en weegt circa 2 ons. Hij is druk bezig zijn armen en benen te buigen - bewegingen die je steeds meer zult gaan merken. Zijn bloedvaten zijn door zijn huid heen te zien en zijn oren staan nu in de juiste stand en op de juiste plaats op zijn hoofd. Hij oefent zijn oogjes. Soms kijkt hij rechtuit en soms behoorlijk scheel. Hij kan echter nog geen objecten waarnemen. Wenkbrauwen en oogharen beginnen zich te ontwikkelen. De vingertjes krijgen vingerafdrukken. De armen en benen worden steeds langer. Er begint zich myeline (een beschermlaag) rond zijn zenuwen te vormen, een proces dat na de geboorte nog een jaar doorloopt. Als je baby een meisje is, zijn de baarmoeder en de eileiders gevormd en bevinden zich op de juiste plaats. Na 4 maanden zijn alle 5 miljoen eicellen gevormd, hiermee zal de vrouw haar hele leven moeten doen. Als je baby een jongen is, zijn de geslachtsorganen te zien, hoewel ze tijdens een echo verborgen kunnen zijn. Het zachte kraakbeen verandert in hard bot.
Moeder:
Heb je al meer trek gekregen? Nu de misselijkheid tot het verleden behoort, merken veel vrouwen dat ze last krijgen van eetaanvallen (voor specifiek voedsel of gewoon voor voedsel in het algemeen). Op zijn tijd mag je natuurlijk best eens zondigen, maar probeer zoveel mogelijk fruit, groente en andere gezonde dingen te eten voordat je naar iets met lege calorieën grijpt. En zorg dat je niet zo hongerig wordt, dat je daarna maar raak eet. Onder normale omstandigheden is het al slecht om maaltijden over te slaan - maar tijdens de zwangerschap is het nog gevaarlijker. Dit kan effect hebben op je bloedsuiker, leiden tot duizeligheid en geïrriteerdheid en aanzetten tot een eetbui wanneer je uiteindelijk wel gaat eten. Het verstandigst is het om drie maaltijden en twee tussendoortjes per dag te nemen.
Misschien heb je gehoord dat het het beste is om de laatste twee trimesters op je zij te liggen. Hiervoor is een goede reden: Wanneer je op je rug ligt, kan je baarmoeder de aders in je bekken samendrukken - in het bijzonder de onderste holle ader, de ader die bloed van de onderste helft van je lichaam terug naar het hart voert. Door op je linkerzij te liggen help je om deze druk te verminderen. Probeer een kussen achter je, of onder je heup of been te leggen zodat je prettig ligt.
Het is weer buikfoto-tijd. Ik heb net even vergeleken en het lijkt of mijn buik nu even stabiel blijft qua grootte.. en dat mag ook wel, haha. Anders sta ik over een week of 5 al op ontploffen.
Hier weer een blik op mijn figuur, of wat er van over is dan toch!
Lengte van je baby: 16 cm
Gewicht van je baby: 150 gram
Baby:
Je baby is nu ongeveer zo groot als een grote ui. De navelstreng, zijn levenslijn naar de placenta, wordt sterker en dikker. Je baby kan zijn gewrichten bewegen en zijn skelet - tot nu toe rubberachtig kraakbeen - begint uit te harden tot botten. Een deel ervan blijft ook na de geboorte nog enkele jaren kraakbeen. Een skelet van een pasgeborene bestaat uit 300 delen (een combinatie van botten en kraakbeen). Naarmate je kind groeit, zullen sommige delen ervan hard worden en aaneengroeien. Tegen de tijd dat je baby volwassen is, heeft hij nog maar 206 botten.
Moeder:
Met meer gewicht aan de voorkant van je lichaam kun je je enigszins uit balans voelen als je rondloopt. Berg je hoge hakken op en draag lage schoenen om het risico op vallen te voorkomen. Zit je af en toe al ongemerkt op je buik te kloppen of erover te wrijven? Dit is heel gebruikelijk voor een zwangere vrouw en is een teken dat je van je kind houdt en het wilt beschermen. Buikletsel kan schadelijk zijn, zowel voor jou als je baby. Vermijd activiteiten of sporten waarbij je je buik zou kunnen bezeren (zelfs rondvliegende ballen bij een partijtje tennis zouden gevaarlijk kunnen zijn) en vergeet nooit je gordel om te doen als je in de auto zit. Zorg dat het onderste gedeelte ervan onder je buik zit en goed over je heupen aansluit zodat je optimaal beschermd bent.
Zoals jullie gisteren konden lezen mochten we vandaag weer een blik werpen op Little Bruce. De gynaecoloog heeft alles weer gemeten, we hebben het hartje gehoord en de beeb gezien. Eerst lag het met de snoet richting placenta, die ligt achter nu, dus dat is mooi, hebben we ietsje minder kans dat ie voor de uitgang komt te liggen. Daarna draaide beeb en konden we het gezichtje zien. Tenminste.. een schedeltje. Twee donkere vlekjes voor de oogkassen, een neusje en een donker vlekje voor het mondje. Het was mooi! De duur van de zwangerschap kwam nu exact overeen met hoever we dachten te zijn, namelijk 16 weken en 4 dagen. Over de uitspraak van de echoscopiste bij de nekplooimeting, dat we 2 november uitgerekend zouden zijn, zei hij: Als ze bij de 20 weken weer iets anders zeggen, niet op reageren. Wij hebben hier vastgesteld dat het 30 oktober is en dat blijft het ook. Zijn stelligheid was komisch en geruststellend tegelijk.
Het geslacht... tadaaa.. is nog niet bepaald. Bij de 20 weken echo, 16 juni (dé dag van ons twee-jarig samenzijn) zullen we daar mogelijk een uitsluitsel over krijgen. Rest ons of nog 4 weken te wachten of toch te kiezen voor een pretecho, maar ik denk dat we gewoon 4 weken wachten.
Over mijn hartslag was de professor nogal rustig. Hij heeft gemeten, vond het niet nodig om extra controles te krijgen en moest dat later wel nodig blijken dan heeft ie graag dat we dat toch bij hem komen doen. Mijn bloeddruk was verder goed. De verhoogde pols was volgens hem te wijten aan de duur van de zwangerschap. Mijn lichaam is aan het sporten, ook al lig ik zelf rustig in de bank. Mijn hart moet drie keer zo hard zwoegen om al het bloed (ook extra bloed voor de baby) rond te pompen, dus het was echt niet zorgwekkend. Heerlijk hoe deze man ons gerust weet te stellen. Hij praatte meer dan anders tegen R. en kreeg op sommige momenten zelfs pretlichtjes in zijn ogen. We hebben het getroffen met deze gyn en voelen ons in zeer goede handen.
Nu op naar de 20 weken echo. Als we daarna vragen hebben mogen we twee weken later terugkomen bij de gyn, anders mag het 4 weken later. Even afwachten wanneer de volgende afspraak na 16 juni zal zijn. In elk geval voel ik me steeds beter bij de keuze die we gemaakt hebben voor Maastricht. En elke keer naar Little Bruce mogen kijken is ook zeer bijzonder!
En zelfs zonder die loopings van de gezagvoerder, ben ik al de hele morgen duizelig. Volgens mij zie ik zelfs zo nu en dan wat vlekken. En nee, ik heb het al dertig keer gecontroleerd, maar ik heb mijn bril niet op, dus zulke vlekken zijn het niet.
Verstandig als ik ben, belde ik mijn beste maatjes bij de huisarts (mensen die me kennen weten dat ik een gruwelijke hekel heb aan alles wat met doktoren en ziekenhuizen te maken heeft). Best knap van mezelf, meteen alarm slaan, maar de noodzaak van zulke dingen zie ik wel in, nu ik niet meer alleen mezelf ben. Ik heb de zorg over een hummeltje van zo'n krappe 15 cm in mijn buik en daar valt doktersbezoek zo nodig ook onder.
Hb-gehalte (=ijzer) 7,6 was goed
Bloeddruk 104/73 was ook goed
Polsslag 101 was iets minder goed, dus morgen in overleg met de gynaecoloog daarover.
We moeten even kijken of een extra controle tussen de bezoeken aan de gyn. verstandig is. Mijn pols zou verhoogd kunnen zijn door slechte conditie (ik.. tja, ben allergisch voor sporten) of doordat mijn hart door een flink groeiende buik ietwat in de verdrukking komt. Morgen daarover dus meer duidelijkheid.
Ook mocht ik op de weegschaal gaan staan. Nu is natuurlijk geen enkele weegschaal hetzelfde, maar op deze woog ik 51,9 kilo. Als ik uitga van 46,5 kilo startgewicht dan ben ik dus 5,4 kilo aangekomen. Dat was ik bij de jongste gedurende de hele zwangerschap van 7 en halve maand ook! Hellup.. ! De assistente van de dokter vond me er in elk geval 'lekker zwanger' uitzien, LoL!
Morgen naar Maastricht.. duimen jullie weer mee?
Zoals jullie op de buikfoto van twee dagen geleden wel konden zien, was het hoog tijd om te gaan winkelen voor échte positiekleding. Ik had intussen al een aantal leggings gekocht, maar die hebben een niet al te lang buikstuk, waardoor het op den duur toch gaan knellen en vervelend zit. Truitjes had ik genoeg, ik wilde daarom ook een spijkerbroek en spijkerrokje scoren.
Maña, mijn schoonzusje, ging met me mee. Jeeej, want shoppen in je uppie is lang niet zo gezellig natuurlijk én je hebt meteen iemand die mee kan beoordelen of iets je kleur is, of het niet te oubollig staat of dat het gewoon niet mooi is. Nou, dan kun je rekenen op Maña hoor!
Vol goede moed en een geweldig humeur gingen we op pad samen. C&A, niet te duur, heeft positiekleding.. dachten we. Bleek na neuzen in de winkel en vragen aan het personeel niet zo te zijn. Tenminste, niet in dít filiaal. Op naar Miss Etam, die heeft ook, zeker weten! En dat was zo.. maaaaaaar.. ja er komt een maar, J. is niet groot en heel tenger. Maat 32/34 zit als gegoten. Miss Etam heeft alleen positiekleding vanaf maat 36. Erg teleurgesteld liepen we de winkel terug uit. Dan maar naar de V&D. Ook die hadden niets en WE ook niet. Beseffende dat er niets anders op zat dan naar een speciaalzaak te gaan of een positie-boetiek, dacht ik aan mijn bankrekening. Hellup, het moet echt niet teveel gaan kosten, het is maar voor even!
Volverwachting heet het kleine winkeltje in de straat van het Stadhuis, waar R en ik getrouwd zijn vorig jaar. Elke keer als Maña en ik er voorbij liepen prevelden we dat we daar nog eens hoopten heen te kunnen voor een zwangere J. En zo geschiedde! De dame achter de toonbank was ook zwanger. Had een geweldige uitstraling en de gedachte aan mijn portemonee verdween toen we wat kleding bekeken en de prijskaartjes checkten. Dit is nog te doen. Maar.. en daar komt ie weer.. de verkoopster vertelde ons als snel dat ze bijna niets had in mijn maat. Wat ze wel had bleek ook nog lichtelijk te ruim en te lang. Na even verder zoeken en tig omkleedbeurten hebben we toch nog wat kunnen vinden. Twee basic-jurkjes, een zwart en beetje bruinig, waar ik volgens de dame achter de toonbank -die er intussen achter uit gekomen was en zeer bereidwillig om me te helpen- een legging onder kon en een truitje erover als het koud was, en het zo kon dragen als het warm was. We vonden ook nog een vrij knal oranje-rood met blauwe accenten jurkje, wat ook zo kan, maar zeker met een blauw truitje eronder. En als laatste een vestje. Eerst in lila, maar dat bleek niet mijn kleur en dus nam ik een roze, wat dan weer perfect staat op de basic-jurkjes. De schade voor mijn pinpas viel mee gelukkig.
Daarna hebben we bij de NewYorker nog twee rokjes, nou ja, dat maakten wij ervan.. gevonden en bij Hans een paarse 'kleine huis op de prairie' jurk, met broderie aan de onderkant wat niet echt een positiejurk is, maar gewoon een lekker wijdvallend tuniekje, met een wit shirt eronder. Ik kan dus weer even vooruit.
Het was me de winkel-middag wel. We vertrokken rond kwart voor 11 en hebben tussendoor nog geluncht. Om half 4 waren we terug thuis bij Maña en ik ben kort daarna naar huis gereden. Ik was doodop. Maar we hebben beiden ontzettend genoten, al gaf Maña wel toe naderhand, dat ze ervoor vreesde dat het een rotdag zou worden, omdat we niet direct iets konden vinden en het ernaar uit zag dat ik positiekleding-loos naar huis zou keren. Gelukkig was de middag meer dan geslaagd. Nu alleen nog het dilemma wat ik als eerste aan ga doen vandaag....
Lengte van je baby: 14 cm
Gewicht van je baby: 100 gram
Baby:
Van top tot teen is je baby 14 cm lang en weegt circa 1 ons, en is dus ongeveer zo groot als een avocado. In de komende drie weken zal hij een enorme groeispurt doormaken, zijn gewicht zal verdubbelen en hij zal flink wat centimeters aan zijn lengte toevoegen. Zijn onderste ledematen zijn nu veel verder ontwikkeld. Zijn hoofd is nu meer rechtop en zijn ogen zijn opgeschoven naar de voorkant van zijn hoofd. Ook de oren van je baby hebben nu vrijwel hun uiteindelijke stand. Sommige van de meer geavanceerde stelsels in het lichaam werken al, zoals de bloedsomloop en de urinewegen. Het patroon op de hoofdhuid begint zich af te tekenen, hoewel het haar nog niet herkenbaar is. Hoewel gesloten, bewegen zijn ogen (langzaam) en begint hij ook teennagels te krijgen. Zijn vinger - en teennagels blijven de hele zwangerschap door groeien, dus wees niet verrast als je ze vlak na de geboorte al moet knippen.
Moeder:
Hebben mensen al tegen je gezegd dat je er fantastisch uitziet? De ‘zwangerschapsgloed' is echt, dankzij de verhoogde bloedstroom naar de huid. Je voelt je waarschijnlijk ook een stuk beter, nu je gewend bent aan de hormonen die door je lijf stromen en nu je de ergste misselijkheid achter de rug hebt. Je bent vermoedelijk ook minder bezorgd dat er iets met je baby gebeurt.
Weldra zul je een van de mooiste momenten van je zwangerschap gaan beleven: je baby voelen bewegen. Hoewel sommige vrouwen met 16 weken al ‘leven' voelen, doen de meeste dat pas met 18 weken of later. Als dit je eerste baby is, wees dan niet ongerust - het kan zijn dat je de bewegingen van je baby pas rond de 20 weken merkt. Deze eerste gevoelens variëren van vrouw tot vrouw. Volgens sommigen zijn het kleine fladderingen, anderen vergelijken het met gasbellen en enkele vinden het lijken op openspringende popcorn. Geniet van de subtiliteit van die eerste kriebelingen. Ze zullen snel genoeg overgaan in onmiskenbare trappen.
Er is even niets te melden. Ik voel me goed, groei gestaag en de Beeb beweegt zo nu en dan. R. heeft het inmiddels zelfs ook al kunnen voelen.
Volgende week dinsdag de volgende echo. Dan volgt er weer een update!
Ik wilde jullie toch de buikfoto van vandaag niet onthouden.
Morgen ga ik shoppen met Maña, je zou zeggen dat het intussen wel nodig wordt hè?
Lengte van je baby: 10 centimeter
Gewicht van je baby: 70 gram
Baby:
Van kruin tot romp is je baby nu 10 cm lang en weegt ongeveer 70 gram. Hij is bezig het vruchtwater in en uit te ademen, waardoor de longblaasjes zich ontwikkelen. Zijn benen worden nu langer dan zijn armen en hij kan al zijn gewrichten en ledematen bewegen. Dat betekent dat hij ook al meer met zijn handen kan doen. Er beginnen zweetdruppels te verschijnen, en hoewel zijn oogleden dichtgeplakt zitten, kan hij wel licht voelen. Als je met een zaklantaarn op je buik zou schijnen, zou hij vermoedelijk van de lichtbundel af bewegen.
Als je in een van de komende weken een echo laat maken (meestal rond de twintigste week), kun je al zien of het een jongetje of een meisje gaat worden! Wees echter niet teleurgesteld als het nog een mysterie blijft. Of het geslacht bepaald kan worden hangt af van hoe duidelijk het beeld is en van de houding van je baby tijdens de echo; hij kan opgerold liggen of zodanig gedraaid dat hij je nog in spanning houdt.
Moeder:
Inmiddels ben je waarschijnlijk zo'n vijf pond aangekomen. Als het iets meer of iets minder is, maak je dan niet ongerust. Iedere vrouw komt aan in haar eigen tempo. Hoewel je nu al wel gewend bent aan het zwanger zijn, zul je toch nog af en toe verrast worden door een onverwacht symptoom. Als je neus verstopt zit bijvoorbeeld, kun je dat vermoedelijk toeschrijven aan je zwangerschap. Een verhoogd oestrogeengehalte kan leiden tot een opzwelling van de slijmvliezen en vermoedelijk aanzetten tot de productie van meer slijm. Deze aandoening is zo algemeen dat artsen er zelfs een naam voor hebben bedacht: ‘zwangerschapsrhinitis'. Sommige zwangere vrouwen hebben ook last van neusbloedingen als gevolg van een toegenomen bloedvolume en uitzetting van bloedvaten in de neus.
Inmiddels beginnen ook je baby's smaakpapillen zich te vormen en sommige onderzoeken suggereren dat hij zelfs kan proeven wat je gegeten hebt. Onderzoekers hebben ontdekt dat de smaken van het voedsel dat zwangere vrouwen gegeten hebben, terechtkomen in het vruchtwater. Ze ontdekten ook dat het eten van gezond voedsel tijdens de zwangerschap ervoor kan zorgen dat je baby zijn hele leven een voorkeur voor dergelijk voedsel houdt.
Nee, nog geen Sinterklaasliedjes, zo voorin de maand mei. En zachtjes ging het alleen qua geluid, niet qua snelheid. Die paardenvoetjes bedoel ik dan.
Een aantal jaar geleden kocht ik via een online winkel, of het nou otto, wehkamp of neckermann was, weet ik niet meer, maar ik kocht een Bébé-sounds. Een apparaat wat maakt dat je thuis, in je eigen omgeving, met of zonder kaarslicht, met of zonder romantische muziek.. -nee, skip the music, dat stoort teveel- kan luisteren naar het hartje van de baby in je buik.
Geloof me, het is een stressie gedoe in den beginne. Vooral bij een eerste baby. Je zoekt je rot, weet niet waar je dat ding op je buik moet plaatsen en de teleurstelling -om maar te zwijgen over de zorgen- is groot als je nog niks kunt horen. Zijn de batterijen leeg van het ding, of juist die van de baby? Leeft het nog wel, of is het gewoon te vroeg om het al te kunnen horen? Feit is dat je bij een derde al wat makkelijker wordt en je niet zo snel meer van de wijs laat brengen door zo'n klein apparaat. Al twee weken zoek ik zo af en toe even mijn buik af naar een geluid wat twee keer zo snel gaat dan mijn eigen hartslag. Bij mij gaat het van boem, boem, boem.. bij de baby hoort het boemboemboemboemboem te gaan.
En gisteren vond ik het! Ik was even boven op bed gaan liggen, alleen, zodat ik geen storende geluiden zou opvangen. (volgens mij kun je het ding zelfs gebruiken om door de muren de ruzie van de buren te kunnen volgen, maar dat terzijde.) Na een keer of wat gestoord te worden door mijn eigen dominant aanwezig hartslag -soms zou je willen dat je die even stop kon zetten, maar dat schijnt nu eenmaal niet gezond te zijn- vond ik net boven mijn schaambeen ineens iets wat op hoefgetrappel leek. Een paardje in galop klonk door de koptelefoon. Na nog even te bevestigen door de Bébésounds elders op de buik te drukken en weer terug naar de paardenvoetjes te bewegen, klonk er een keiharde gil naar manlief, die beneden tv zat te kijken. Al snel was hij boven en ik liet hem luisteren. Hij kleurde er zelfs een beetje van.
Zo bijzonder, zo mooi, dat prille leven in je buik. Zo zacht, zo teer, zo kwetsbaar, maar ook zo regelmatig, standvastig en vooral Duracell-achtig. Nee, met de baby is niks mis, hij/zij doet het gewoon en ik moet me steeds inhouden om niet weer te gaan luisteren.
Lengte van je baby: 8,5 centimeter
Gewicht van je baby: 60 gram
Baby:
Nu zijn alle elementaire structuren van het lichaam van je baby - zowel interne als externe - gevormd. Natuurlijk zijn ze nog steeds erg klein. Van top tot teen is je baby slechts 8,5 cm lang - ongeveer de lengte van een citroen - en weegt circa 60 gram.
Het lichaam van je baby groeit sneller dan zijn hoofd, dat nu op een duidelijker gevormde nek rust. Aan het eind van deze week zullen zijn armen gegroeid zijn en in verhouding zijn tot de rest van zijn lichaam. (De benen van je baby moeten echter nog wat groeien.) Over het hele lichaam begint zeer dun haar te groeien, lanugo genoemd. Zijn lever begint deze week gal af te scheiden, een teken dat hij al goed functioneert, en zijn milt begint bij te dragen aan de vorming van rode bloedcellen.
Je baby produceert en loost ook urine in het vruchtwater, een normaal proces dat hij volhoudt tot aan de geboorte. Je kunt de bewegingen van je baby nog steeds niet voelen, maar zijn handen en voeten (nu iets meer dan een centimeter lang) zijn flexibeler en actief. Dankzij impulsen vanuit de hersenen worden zijn spieren getraind als hij loenst, fronst en grijnst. Je baby kan nu iets vastpakken en op zijn duim zuigen.
Moeder:
Je kunt enigszins opgelucht ademhalen omdat je kans op een miskraam nu aanzienlijk lager is dan in het eerste trimester. Je zult ook merken dat symptomen zoals misselijkheid, vermoeidheid en gevoelige borsten minder worden. (Als je er nog steeds last van hebt, houd dan nog even vol. Verlichting zal niet lang meer op zich laten wachten.) Veel zwangere vrouwen zeggen dat ze zich in hun veranderende lijf veel energieker en prettiger voelen. Een andere mijlpaal om te vieren als je voor het eerst moeder wordt, is dat je buik te zien is! (Als het niet je eerste kind is, was dit vermoedelijk al eerder het geval.) Hoewel de bovenkant van je baarmoeder slechts iets boven het schaambeen ligt, is die groei voldoende om je buik iets naar voren te duwen. Eindelijk is daar dan het langverwachte zichtbare bewijs van de zwangerschap waar jij en je partner op gewacht hebben! Neem de tijd om te plannen, te dagdromen en van deze fantastische tijd te genieten. Het is normaal om je af en toe zorgen te maken, maar probeer je te richten op het zorgen voor jezelf en voor je baby - en heb er vertrouwen in dat jijzelf en je lichaam voldoende zijn toegerust op wat je te wachten staat.
De eerste tandjes! Het lijkt misschien overdreven om die ene tand meteen te gaan poetsen, maar dat is toch verstandig. Het is goed voor de kaak en het tandvlees en het wordt meteen een goede gewoonte.
Het lichaam van je kind wordt steeds sterker. Leg je je baby op een kleed op de grond, da...
