juli 2009

Week 27

Lengte van je baby: 36 centimeter
Gewicht van je baby: 950 gram

Baby:
 
Je baby begint je baarmoeder nu echt goed op te vullen. Deze week weegt hij bijna 2 pond en is hij met gestrekte benen ongeveer 36,5 centimeter lang. Hij kan zijn ogen nu openen en sluiten en hij slaapt en wordt wakker met regelmatige intervallen. Hij kan op zijn vingers zuigen en hoewel zijn longen nog steeds niet volgroeid zijn, zouden ze in staat zijn om met ondersteuning te ademen als hij prematuur wordt geboren. Alle ritmische bewegingen die je misschien voelt kun je toeschrijven aan je baby die de hik heeft, wat vanaf nu geregeld kan gebeuren. Dat duurt elke keer maar even en hij heeft er geen last van, dus geniet van het gekriebel. Doordat er steeds meer hersenweefsel ontwikkelt, zijn de hersenen van je baby nu erg actief.

De baby wordt nu vooral zwaarder, en groeit niet zo hard meer in de lengte. Hij heeft al wenkbrauwen en wimpertjes, en krijgt nu ook een trommelvliesje in zijn oortjes. De kleur van de ogen is leigrijs, een beetje blauwachtig. Pas ruim na de geboorte krijgen de ogen hun definitieve kleur. Dit kan zelfs een jaar duren.

 

Moeder:

Je lichaam maakt zich nu klaar voor de laatste ronde, dus je kunt last krijgen van nieuwe symptomen, zoals pijn in je rug. Ongeveer de helft van alle vrouwen ervaart enige vorm van rugpijn tijdens hun zwangerschap. De onderrug is een plek waar de pijn vaak voorkomt, maar nog meer zwangere vrouwen ervaren pijn achter in het bekken. Dat is een pijn die je diep binnenin de billen voelt, aan een kant of beide, die soms gepaard gaat met pijn in de achterkant van de dijen. De pijn kan optreden door activiteiten als lopen, de trap op lopen, in en uit een lage stoel gaan, draaien en tillen. Posities waarbij je heupen zijn gebogen, zoals wanneer je in een stoel zit en naar voren leunt, maken de pijn achter in het bekken erger.

<< Week 28                                                                                   Week 26 >>

Dinsdag 28/07/2009 - 11:36:41 — J.

Heeft u ook zo'n trek in kinderen die begrijpen dat bukken om hun speelgoed op te rapen met een zwangere buik niet zo makkelijk meer gaat, volg dan de instructies hieronder op en de kans dat uw oudere kinderen ineens een 'ohhhh-moment' krijgen is plots vele malen groter!

Ingrediënten:

- een ouder kind, of twee, of drie, naargelang hoeveel u er rond heeft lopen
- een paar weken ergernis door het niet functioneren van hun oren en breintjes
- een voetbal, of volleybal, of handbal, wat u maar voor handen heeft
- een t-shirt dat toevallig óm het kind heen zit wat u graag een lesje wil leren

Voorbereiding:

- Men stoppe de bal onder het t-shirt van het kind wat steeds spullen laat slingeren en wat steevast met een ferme 'NEE' de vraag of ze het zelf willen oprapen, beantwoordt.

Bereiding:

- Men gooit voor het eerst in uw volwassen leven moedwillig speelgoed op de grond en grijnst daar eens flink bij.
- Men geeft nu het, met de voetbal-onder-het-shirt, gezegende kind de opdracht om het voor u op te rapen.

Afwerking:

- Men geniet van het 'ohhh-moment' wat u op de snuit van het betreffende kind ziet verschijnen.
- Men hoopt dat dit ritueel in het geheugen geprent blijft, anders gewoon nog een keertje herhalen. Om goed te leren koken moet je het immers ook vaker doen.

Smakelijk!

Dinsdag 28/07/2009 - 10:56:54 — J.

And still growing!

Week 26

Lengte van de baby: 35 cm
Gewicht van de baby: 900 gram

Baby:
 
Je baby weegt nu bijna 2 pond en is van top tot teen circa 35 cm lang. Zijn gewicht zal tussen nu en de geboorte ongeveer verdrievoudigen omdat hij nu snel babyvet opslaat. Dat vet zal hij nodig hebben om zich te helpen aanpassen aan de lagere temperaturen buiten de baarmoeder en als bron van energie en calorieën voor de eerste levensdagen. Het is niet ongewoon dat pasgeborenen, vooral degenen die borstvoeding krijgen, in de eerste week na de geboorte gewicht verliezen (soms wel 10 procent van het geboortegewicht).

Week 26 is weer een mijlpaal! Mocht de baby nu geboren worden, heeft het al overlevingskansen. Een geboorte voor de 28 weken noemen we immatuur. De grens van levensvatbaarheid is vastgesteld op 26 weken. De kans dat het kindje buiten de baarmoeder overleeft in deze week is 81%, maar de risico's bij zo'n vroeggeboorte zijn nog wel erg groot. Het kleintje heeft nog heel weinig weerstand, en is daardoor erg vatbaar voor infecties. Er kunnen ook makkelijk hersenbloedinkjes optreden. De longetjes zijn nog niet rijp genoeg om buiten de baarmoeder op eigen kracht te werken. Met veel geluk redt de baby het met intensieve zorg.

De oogleden van de baby zaten sinds de 11e week aan elkaar vast geplakt, maar zullen deze week weer open gaan. Je baby kan nu licht en donker van elkaar onderscheiden en krijgt daardoor steeds meer mee van het leven buiten.

De placenta is bijna net zo groot als de baby zelf.

De bewegingen van je kindje worden steeds sterker. Misschien heb je pijn onder je ribben of in je onderbuik als de baby beweegt. Hoewel het normaal is, kan het wel ongemakkelijk aanvoelen.

De zenuwbanen in de oren van je baby ontwikkelen zich, wat betekent dat zijn reactie op geluiden consistenter wordt. De longen ontwikkelen zich nu ook en hij gaat door met het inademen van kleine beetjes vruchtwater. Dit is een goede oefening voor als hij geboren is en voor het eerst lucht inademt. Als je een jongetje krijgt, beginnen de testikels in te dalen in het scrotum. Dit duurt ongeveer twee tot drie dagen.

Moeder:

Rond deze tijd kan je bloeddruk licht toenemen aangezien hij terugkeert naar de normale waarde van voor de zwangerschap. (van week 22 tot week 24 was hij laag.) Hoewel pre-eclampsie (zwangerschapsvergiftiging) het meest in het laatste trimester voorkomt, is dit een goed moment om je bewust te zijn van de waarschuwingssignalen van deze gevaarlijke aandoening die bij ongeveer 3 tot 7 procent van alle zwangerschappen voorkomt. Signalen waar je op moet letten zijn zwellingen van de handen en het gezicht, plotselinge gewichtstoename (door het vasthouden van water), wazige blik, vlekken voor je ogen zien, plotselinge zware of aanhoudende hoofdpijnen of pijn bovenin de onderbuik. Door te controleren op hoge bloeddruk en eiwit in je urine, zal je verloskundige bij je gewone prenatale bezoeken controleren op pre-eclampsie, maar bel haar direct als je een van deze symptomen tussen twee bezoeken in hebt. Vroege identificatie van pre-eclampsie is essentieel voor jouw gezondheid en die van je baby.

<< Week 27                                                                                       Week 25 >>

Dinsdag 21/07/2009 - 09:23:13 — J.

Sinds zaterdagochtend word ik geplaagd door fikse keelpijn en stekende oorpijn. De huisarts gisteren wilde me niets geven, dit ivm het feit dat ik géén koorts heb. De zwangerschap maakt dat ze voorzichtig zijn met dat soort middelen, zolang ze nog anders kunnen. Uitzieken was het advies.

Vanmorgen ben ik wederom teruggegaan. Na een halve nacht niet geslapen te hebben, nu aan beide oren stekende pijn te voelen en aan beide kanten een opgezette keel te hebben, vond ik dat een consult wel op z'n plaats was. Dit keer had ik de huisarts haar collega. Ze zijn met twee dames.

Weer onderzocht.. ditmaal uitgebreider. Longen zijn schoon, keel is idd behoorlijk dik, maar ik heb nog steeds geen koorts, dus krijg geen kuur.
Wel is mijn ijzergehalte nog geprikt, doordat ik aangaf (al snikkend) dat ik zo moe ben en dat mijn hele lijf zeer begint te doen van het slaaptekort.
Vorige keer was mijn HB nog 7,9 en nu gaf het apparaatje 6,5 aan. Te laag dus. Ik krijg van de apotheek voor 2 maanden ijzertabletten.
Ook werd me geadviseerd om multivitaminen voor zwangere vrouwen te gaan slikken.

Als huis-tuin-en-keuken-ontstekingsremmer moet ik sinaasappels gaan uitpersen, citroensap erbij doen en een flinke schep honing. Schijnbaar zijn dat dé drie middelen die me nog enigszins kunnen helpen.

Veel rust was waar ze het gesprek mee afsloot. Tja.. vertel dat twee kinderen. Waarvan er eentje ook nog moet zwemmen morgenmiddag, omdat ie zaterdag op moet voor zijn A diploma. Vandaag blijven ze over en R. heeft hen naar school gebracht. Ik ga zometeen naar de apotheek en dan maar mijn bed in. Ik heb tot kwart voor 3 om mijn slaap in te halen.

Ik hoop maar dat dit snel over is.. bij de oudste twee had ik een vrijwel probleemloze zwangerschap, maar een heel moeilijke bevalling. Laat het nu dan maar andersom zijn. ;)

filmpje 2e echo

Week 25

Lengte van je baby: 34 centimeter
Gewicht van je baby: 650 gram

Baby:

Van hoofd tot hielen is je baby nu ongeveer 34 cm lang. Zijn gewicht, krap anderhalf pond, is nog niet veel, maar zijn lange magere figuur begint hij nu in te ruilen voor een rondere look. Als je baby zwaarder wordt, zal zijn rimpelige huidje gladder worden en begint hij er meer als een pasgeboren baby uit te zien. De kleur en structuur van zijn haar zijn nu waarschijnlijk te herkennen, hoewel ze allebei na de geboorte nog kunnen veranderen. Baby's die met rood haar worden geboren kunnen blond worden, pasgeboren baby's met donker haar kunnen opgroeien met licht haar en blonde baby's worden vaak donker.

De baby kan nu ook bewust voelen, want het voelzintuig is ontwikkeld. Het hartje van de baby klopt twee keer zo snel als jouw hart. Het verschil tussen jouw hart en dat van je kindje is dus duidelijk te horen. Rond deze week kan de baby's hartslag zelfs door middel van een lege wc-rol te horen zijn. Helaas kun je dit niet zelf doen, maar je partner of iemand anders wel. Zet de lege wc-rol zo'n 10 centimeter onder je navel, en verschuif het tot het hartje te horen is. Als je weet hoe je kindje ligt, is het wat makkelijker te vinden.

De baby wordt steeds groter. Hij kan nog wel alle kanten op, maar zwemt niet meer 'los' in het vruchtwater. Het kindje kan de ene dag met het hoofje naar beneden liggen, en de andere dag weer naar boven. De definitieve positie heeft hij nog lang niet ingenomen. Maak je daarom geen zorgen als je tijdens je controle te horen krijgt dat je kindje in een stuit ligt. Het kan constant veranderen!

 

Moeder:

Je baby is niet de enige met meer haar, je eigen lokken kunnen ook voller en glanzender zijn dan ooit. Het is niet zo dat je meer haar krijgt, maar het haar dat normaal gesproken uitvalt, blijft langer vastzitten dan gewoonlijk. Je kunt ook donkerder of dikker lichaamshaar hebben en het is niet ongewoon dat er nieuwe haren groeien op je kin, bovenlip, kaak, wangen, borsten of buik. Dit komt door een toename van de geslachtshormonen die bekend zijn als androgenen. In de weken na de bevalling zal alles weer normaal worden. Je kunt je waarschijnlijk niet meer zo elegant bewegen als vroeger.

Als je je glucosetolerantietest krijgt bij 24 tot 28 weken, kan je huisarts een tweede buisje bloed afnemen om op bloedarmoede te controleren. Hoewel je bloedvolume dramatisch toeneemt tijdens de zwangerschap, wordt de totale hoeveelheid rode bloedcellen verdund. Dit probleem wordt soms fysiologische anemie genoemd en komt veel voor in het tweede en derde trimester van de zwangerschap. Als je bloedtesten laten zien dat je bloedarmoede hebt, zal je verloskundige waarschijnlijk aanraden om een ijzersupplement te nemen.

<< Week 26                                                                               Week 24 >>

Dinsdag 14/07/2009 - 12:51:10 — J.

Kort blogje, lange wachttijden, maar...
Controle was goed vanmorgen!
Gyn zegt dat ik een zwangerschap uit het boekje heb.
Hartje klopte goed en Bruce was errug beweeglijk! Heerlijk!
Over 4 weken (14 augustus) een controle door een verpleegkundige en meteen met haar een voorlichtingsgesprek over hoe, wat, waar en wanneer.. pijnbestrijding mag ze overslaan, dat wil ik niet
En 3 weken daarna (1 september) weer controle gyn!

We kunnen weer vooruit voorlopig.

Ook hebben we sinds afgelopen weekend een andere auto. Van een sportieve, lage Mazda 323 F zijn we overgegaan op een hele fijne Ford Escort Station. Meer ruimte in de koffer, een hogere instap, wat voor mijn harde buiken zeer bevorderlijk is en uiteraard kunnen er nu wél twee stoeltjes en een maxi-cosi op de achterbank. Met dank aan Maña, van wie we deze auto mochten overnemen.

Maandag 13/07/2009 - 09:31:32 — J.
Vrijdag 10/07/2009 - 08:55:38 — J.

Volgende week dinsdag hebben we weer een controle bij onze eigen gynaecoloog. De harde buiken zijn niet meer zo frequent aanwezig als vorige week en ik denk dat ik nu ook weet hoe ik ze beter onder controle kan houden.

Little Bruce is een druktemaker, een bezig mannetje. Hij zwemt voor iedereen voelbaar en vooral ook zichtbaar regelmatig mijn buik rond en vooral 's avonds is ie erg actief. 's Morgens wordt door hem het startsein gegeven voor een nieuwe dag, net als ik wakker ben begint ie al te bewegen. Gelukkig houdt ie me nog niet uit mijn slaap, maar in slaap komen wordt door zijn trim- en gymoefeningen vaak wel bemoeilijkt.

's Nachts ben ik vaak wakker, val dan ook vrij snel weer in slaap, maar ik voel wel dat ik eigenlijk slaap tekort kom. Als ik de kans krijg ga ik overdag een uurtje liggen, maar dat lukt ook net zo vaak niet.

De weken gaan snel. 24 weken vandaag. Nog 16 te gaan. En als ik die 16 lees krijg ik af en toe toch behoorlijk de kriebels. Hoe zal de bevalling verlopen, waar beval ik, hoe beval ik en vooral wanneer beval ik?
Hoe dan ook, mijn zin in het bevallen op zich is er niet minder om. Nieuwsgierigheid heeft de overhand en dat maakt dat ik er niet tegenop zie.

Als het goed is komt er volgende week een andere auto in ons gezin. Een grotere, met meer kofferruimte en meer plaats op de achterbank. Nog een bijkomend pluspunt is dat de andere auto een hogere instap heeft dan die we nu hebben, waardoor ik me niet meer moet laten vallen in de stoel. Dat levert nogal eens harde buiken op en die hoop ik met de andere auto te kunnen reduceren naar een mogelijk nulpunt.

Over 5 weken hebben we een pretecho, zoals jullie konden lezen in mijn vorige, korte blog. Wederom een kijkje in de snoet van Little Bruce.. heel gaaf en heel spannend. De kinderen mogen mee. De oudste juichte vrijwel meteen en riep: GAAAAAF! ik ga mee! en vouwde demonstratief zijn armen over elkaar.
De jongste was wat minder enthousiast, maar toen ik vertelde dat de mevrouw van de echo dan zou zeggen: dit is zijn voetje, dit is het armpje van jullie baby broertje en dit is zijn piemeltje, grinnikte ze en wilde ook mee. Ik ben benieuwd.

Volgende week weer een blog na de controle bij de gyn. Tot dan!

Week 24

Lengte van je baby: 33 centimeter
Gewicht van je baby: 560 gram

Baby:
 
Je baby groeit gestaag en is sinds vorige week, toen hij bijna een pond woog, ruim een ons aangekomen. Hij is bijna 33 cm lang, en heeft dus een erg slank figuur, maar zijn lichaam wordt evenredig opgevuld. De huid van je baby is dun, doorschijnend en rimpelig. Zijn hersenen groeien snel en de smaakpapillen zouden nu kunnen werken. Zijn longen ontwikkelen ‘takken' van de ‘ademhalingsboom' en cellen die een oppervlakteactieve verbinding produceren, een substantie die ervoor helpt zorgen dat de longblaasjes gemakkelijk uit kunnen zetten.

Je baby gaat steeds beter horen en je kunt nu zelfs merken dat hij schrikt van plotselinge, harde geluiden. Maar hij raakt waarschijnlijk gewend aan de geluiden die hij geregeld in huis hoort, zoals je hond die blaft of het geluid van de stofzuiger. Veel nieuwe ouders staan versteld dat hun pasgeborenen zo onverschillig blijven bij zulke geluiden. Maar als je erover nadenkt: ze hebben maanden de tijd gehad om eraan te wennen.

De baby is vanaf de buitenkant een stuk duidelijker te voelen, omdat hij al best groot en sterk is geworden. Voor de vader wordt het nu pas echt leuk, omdat hij een reactie kan krijgen op zijn stem of als hij zijn handen over je buik wrijft.

De baby heeft nu ook een slaap- en waakritme. Dat betekent dat hij op bepaalde tijden slaapt en wakker is. Dit hoeft niet gelijk te zijn aan jouw eigen ritme. Vaak zul je zien dat het juist andersom is. Als jij druk bezig bent, wordt de baby als het ware in slaap gewiegd. Zit je net lekker rustig op de bank, of lig je in bed, dan zul je zien dat de baby juist tekeer gaat!

Het grootste gedeelte van de dag slaapt hij, zo'n 16 tot 20 uur. Dit heeft hij nodig om hard te kunnen groeien. De organen zijn goed ontwikkeld, alleen de longetjes zijn nog niet helemaal klaar. Door het in- en uitademen van vruchtwater zijn de longetjes over een paar weken rijp genoeg om de baby buiten de baarmoeder te kunnen laten overleven.

De ruggengraat van je kindje bestaat uit ongeveer 150 gewrichten en 1000 banden.

 

Moeder:

De bovenkant van je baarmoeder bevindt zich nu ongeveer 2,5 centimeter boven je navel en heeft ongeveer de grootte van een voetbal. Doordat de huid van je buik en borsten oprekt, kun je daar zo nu en dan jeuk hebben. Als je huid droog is, kan het helpen om hem goed gehydrateerd te houden. Het kan ook zijn dat je ogen gevoelig zijn voor licht en plakkerig en droog aanvoelen. Dat is een volkomen normaal zwangerschapssymptoom dat bekend is als droge ogen. Om je ongemak te verlichten kun je een kunstmatige traanoplossing gebruiken om de ogen vochtig te houden. Zitten je schoenen een beetje te strak? Voor een deel zijn opgezwollen voeten verantwoordelijk, maar de zwangerschapshormonen zorgen ervoor dat alle gewrichten in je lichaam wat losser worden, waardoor je voetbotjes uit elkaar gaan staan.

<< Week 25                                                                                  Week 23 >>

Maandag 06/07/2009 - 14:54:55 — J.

Noteert allen in uwen agenda:
18 augustus 10.30u Pretecho... nieuwe 3D-foto's van Little Bruce!!!
Coming soon in your private web-theater!

Week 23

Lengte van je baby: 30,5 centimeter
Gewicht van je baby: 500 gram

Baby:

Hij kan je bewegingen nu voelen, dus zet een leuk muziekje op en maak een dansje door het huis. Wat voor ras je baby ook heeft, zijn huid is in dit stadium rood en rimpelig en zal er bij de geboorte waarschijnlijk roze of roodachtig uitzien. Deze kleur wordt veroorzaakt door bloedvaten die door de transparante huid van de baby heen schemeren. Zijn echte huidskleur ontwikkelt zich in de loop van het eerste jaar.

De bloedvaten in de longen van je baby ontwikkelen zich om hem voor te bereiden op het ademen, maar de volledige ontwikkeling van de longen duurt vele maanden langer. Bij baby's zijn de longen de laatste organen die zich volledig ontwikkelen. Daarom hebben te vroeg geboren baby's (geboren voor 37 weken) vaak zoveel moeite met ademen. De baby's die in deze week worden geboren, hebben een kans om te overleven met behulp van intensieve medische zorg, maar de kans op ernstige complicaties is groot.

Moeder:

Als je in je eerste trimester last had van hoofdpijn, dan wordt dat nu waarschijnlijk minder. (Veel vrouwen hebben vroeg in de zwangerschap last van hoofdpijn. Dit komt door zwangerschapshormonen, veranderingen in de bloedsomloop en/of verstopte holtes.)

Je kunt op een bepaald moment tijdens je zwangerschap last hebben van milde zwellingen, vooral van de enkels en voeten. Dit heet oedeem en wordt veroorzaakt door veranderingen in je bloedchemie waardoor vocht naar je weefsels verschuift en je groeiende baarmoeder druk uitoefent op de aderen die bloed terugvoeren vanuit de onderste helft van je lichaam, waardoor de bloedsomloop in je benen trager wordt. Oedeem is vaak het ergst aan het einde van de dag en in de zomer. Na de bevalling zal je lichaam dit extra vocht afvoeren. Daarom moet je na je bevalling wellicht een paar dagen vaak naar de wc en zweet je veel.

 

<< Week 24                                                                                   Week 22 >>

Woensdag 01/07/2009 - 08:59:11 — J.

En dan ineens moet je ´s middags om half 3 in Maastricht zijn. Vrijdag op zaterdagnacht had ik een uur lang om de 4 minuten harde buiken. Een harde buik krijgen is vrij normaal, de baarmoeder trekt zich even samen en ontspant weer, als oefening op de bevalling. Het vervelende was alleen dat ze regelmatig kwamen en dat horen harde buiken niet te doen. Na een uur zakte het af en ging ik slapen. Ik was druk geweest vrijdag, dus maakte me niet al te ongerust, maar dat er iets niet helemaal pluis was, was me duidelijk.

Gisterenmorgen begon het weer. De rest van het weekend had ik ze wel, maar kwamen ze niet in een bepaalde regelmaat. Gisteren wel weer. Om de 6 minuten ongeveer. Mijn schoonzusje zei op msn dat ik beter even de huisarts zou bellen. Manlief riep dat ook, dus besloot ik advies te vragen. Van de assistente kreeg ik meteen te horen dat ik naar de gynaecoloog moest bellen, want daar had ik immers ook mijn controles. Lichtelijk in paniek belde ik naar Maastricht. Om half 3 kreeg ik een afspraak en moest dan naar het lab voor bloed en urine. R. kwam meteen naar huis en schoonzus probeerde me rustig te houden via msn. Telkens als manlief belde barstte ik in huilen uit. Allerlei scenario's flitsten aan me voorbij. Opname, verlies van het kindje omdat het toch weeën waren, bedrust.. noem maar op. De kinderen werden intussen opgevangen door een moeder uit het dorp en zij zou ze ook 's middags mee uit school nemen als ik nog niet terug was.

Op naar Maastricht. Daar bloed laten trekken, urine inleveren. Op het formulier stond ook de mogelijkheid tot testen op zwangerschap, maar dat vonden ze op de poli gynaecologie een beetje overdreven, aangezien ik daar al stond met een dikke toeter. Dat werd afgestreept en later vroeg ze bij het lab: moeten we daar niet op testen??? Ik grinnikte, wees naar mijn buik en zei: nee, dat lijkt me duidelijk.

Terug naar de poli alwaar we een afspraak hadden met een andere gyn dan die ik gewend ben. Het was een alleraardigste vrouw die me alles goed uitlegde en ook onderzocht. Eerst een uitwendige echo om te zien of Little Bruce goed groeit. Dat doet hij. Hij ligt goed op schema en weegt nu ongeveer 514 gram, tegenover 333 gram van 2 weken geleden. Niks aan het handje met de kleine man. We kregen ook nog de bevestiging dat het echt een knul is.. ze zag een klein piemeltje zei ze. Niet dat we 2 weken geleden twijfelden, maar ze zal nu maar ineens zeggen dat het een meid is he? Zit je daar met je blauwe kleertjes..

Daarna kreeg ik een inwendig onderzoek. Dit om te zien of de harde buiken al voor baarmoedermond-verweking had gezorgd, of dat er mogelijk zelfs al sprake was van ontsluiting. Niets van dat alles.. het zit nog potdicht dáár. Wat een opluchting!
We kregen een telefoonnummer mee voor 's avonds/'s nachts en in het weekend. Ze vertelde ons dat we mogen uitgaan van laagdrempeligheid en als ik het niet vertrouw of de harde buiken worden erger, direct bellen en dan kan ik weer komen.
Voor nu luidt het advies: rustig aan doen, bij frequente harde buiken gaan liggen, voor zover mogelijk met twee rondrennende hummels.

Ik ben een stuk geruster nu ik weet dat de harde buiken geen effect hebben op de toestand bij de baarmoedermond. Want... en daar wil niemand over nadenken, als het weeën waren en er gebeurde wat, dan is Little Bruce nog niet levensvatbaar. Nee, hij moet gewoon blijven zitten tot 37 weken. Ik duim mijn duimen eraf. Geloof dat maar!

Inhoud syndiceren
Drupal Theme by InterFace