oktober 2009

little Bruce verdwijnt, Owen Colin komt in de plaats

Nu Little Bruce een naam gekregen heeft verdwijnt deze blog binnen enkele dagen. Maar niet getreurd, hij komt terug onder de naam www.owen-colin.nl. En maak jullie géén zorgen, we zorgen ervoor dat je automatisch wordt doorverwezen als je deze pagina's bezoekt.

Dinsdag 27/10/2009 - 12:36:01 — J.

Vanmorgen weer op controle geweest. CTG was goed,evenals de bloeddruk. Ik heb zelf aangedrongen op urine onderzoek en de eiwitten zitten op het randje. Tijdens het CTG viel me op dat mijn handen dikker waren dan anders. Dat de eiwitten verhoogd zijn kan ook aan de duur van de zwangerschap liggen, dus nog niet zorgwekkend.

Groeiecho gehad, ook die was goed. Baby is nu tussen de 2900 en 3000 gram. Wat wil zeggen dat ie in een week tijd zo'n 200 gram is aangekomen.

De gyn vindt ook, zolang het goed gaat en ik geen complicaties krijg, blijven we rondhobbelen. Ingrijpen op welke manier dan ook zou alleen maar voor complicaties kunnen zorgen, terwijl ik tot nu toe een zorgeloze zwangerschap heb gehad. Ze vond het zonde om daar nu risico's mee te nemen.

Voor volgende week hebben we wederom een afspraak. Ben dan 40 weken en 4 dagen en dan wil ze me ook toucheren om te kijken hoe het zit met verweking en ontsluiting. Ik moet dan eerst bloedprikken en urine inleveren, dan weer half uur CTG en daarna naar de gyn.

Twee dingetjes.. ik maak me stiekem zorgen over de groei van de baby, ook al zegt 20 man tegen me: hij kan er heus nog wel door, maar hij wordt wel errug groot nu voor mijn eigen formaatje. D. woog 2280 gram en als de baby volgende week weer 200 gram is aangekomen, is ie al een kilo zwaarder. Lukt me dat wel? Het is moeilijk om die angst voor de keizersnee los te laten, ook al zegt de gyn dat die angst niet nodig is. -tranen vloeiden rijkelijk op de terugweg in de auto- Ze heeft immers zelf aangegeven dat ze het zielig voor me zou vinden als ik een kind moet baren van 3500 gram. Reken maar uit.. als ze me door laten lopen tot 42/43 weken, issie volgens mijn rekenmasjientje 3600 gram.. zielige ik! 

Daarnaast is het zo dat ik iedere dag weer hoop en die hoop elke keer ongegrond blijkt te zijn. Als ik wat flinke pijnlijke harde buiken heb, krijg ik daar hoop door en als dat dan iedere keer weer afzwakt en helemaal ophoudt, doet dat geen goed aan je geestelijke gesteldheid. R. heeft het zo mogelijk nog zwaarder denk ik, hij moet iedere dag gewoon gaan werken, waarvoor hij zijn concentratie nodig heeft en als die gaat ontbreken is het niet handig en fijn. Respect daarvoor.. ik hoef niks anders te doen dan wat kleine dingetjes hier in huis en zorgen dat ik goed uitrust. Van hem wordt veel meer verwacht.

Pfff, wat een verhaal weer.. als je bij deze zin aangekomen bent, heb je je er hoogst waarschijnlijk doorheen geworsteld. Bedankt daarvoor, ik voel me soms echt een zeur, terwijl ik dat absoluut niet wil zijn. Blegh!

Vrijdag 23/10/2009 - 09:24:44 — J.

Zo gaat dat dus!

Samen een eitje eten..!

Week 39

Lengte van onze baby: ± 46 centimeter
Gewicht van onze baby: ± 2800 gram

Baby:

Je baby is klaar om de wereld te begroeten!
Zijn vetlaag groeit nog steeds, zodat zijn lichaam beter op temperatuur blijft na de geboorte. Hij is nu rond de 51 centimeter en weeg zo'n zeven pond. (Pasgeboren jongens zijn doorgaans iets zwaarder dan pasgeboren meisjes.) De organen van je baby zijn volledig ontwikkeld en liggen op hun plaats; de buitenste huidlagen raken los doordat eronder nieuwe huid wordt gevormd. Je baby zou tot aan de geboorte net zo actief moeten blijven als hij hiervoor al was. Een verminderde activiteit zou een teken kunnen zijn van een probleem, dus waarschuw je huisarts of verloskundige als je het gevoel hebt dat je baby minder beweegt.

Bij elk bezoek zal je verloskundige je buik onderzoeken, om de groei en houding van je baby te controleren. Ze kan ook een inwendig onderzoek doen om te zien of je baarmoedermond gaat verstrijken (dunner worden) of aan het ontsluiten is (openen). Als de week voorbijgaat en de baby blijft op zijn plaats, raak dan niet in paniek. Slechts vijf procent van de baby's wordt op de uitgerekende datum geboren. Als je over de uitgerekende datum gaat, spreekt je verloskundige na de 40ste week een foetale test af (meestal een echo) om er zeker van te zijn dat het veilig is de zwangerschap voort te zetten. Als de bevalling niet uit zichzelf op gang komt, zullen de meeste verloskundigen of artsen de bevalling inleiden als je één of twee weken over tijd bent.

Moeder:

Bij zwangere vrouwen in tv-series gaat het breken van de vliezen altijd op een nogal dramatische manier - midden in een volle kamer natuurlijk - net voordat de bevalling begint. Wees niet bang dat jou hetzelfde scenario overkomt. De vliezen breken in minder dan 15 procent van de zwangerschappen vóór de bevalling begint. Hoe dan ook, als je vliezen breken of je hebt ook maar het vermoeden dat je vocht verliest, bel dan meteen je arts of verloskundige maar blijf rustig - het kan nog uren duren voor de eerste wee komt. (Als je GBS-drager bent krijg je het verzoek naar het ziekenhuis te gaan, zodat je per infuus antibiotica krijgt en je tegelijkertijd ingeleid wordt als de weeën niet vanzelf op gang komen.) En waarschuw je verloskundige of arts ook meteen als je merkt dat je baby minder beweegt, of je nu wel of geen vocht verliest.

Er zijn meer tekenen van een naderende bevalling dan het breken van de vliezen. Je vindt misschien de slijmprop - de kleine hoeveelheid dik slijm die je baarmoederhals blokkeert - in je ondergoed of in het toilet. Het kan getint zijn door een beetje bruinachtig, roze of rood bloed. (Als je andere vaginale vlekken of bloedingen hebt dan dit door bloed getinte slijm, bel dan onmiddellijk je huisarts of verloskundige.) De weeën beginnen doorgaans binnen een dag of twee na het verliezen van de slijmprop. Een ander teken dat de bevalling op gang komt, zijn weeën met regelmatige - maar steeds korter wordende - tussenpozen. Je dokter of verloskundige zal je zeggen wanneer je haar moet bellen, maar dat is ongetwijfeld als je weeën elk ongeveer een minuut duren en een uur lang om de vijf minuten komen. (Klok de weeën vanaf het begin van de ene wee tot het begin van de volgende)

<< Week 40                                                               Week 38 >>
 

Woensdag 21/10/2009 - 15:10:58 — J.

Is it a Pumpkin? Is it a Mellon? Is it a HotAir-Balloon?

Oh noooo! It's J's Tummy!

 

Dinsdag 20/10/2009 - 12:38:41 — J.

We zijn weer op controle geweest! Alles was goed, ze heeft de kleine alleen met d'r handen gemeten en ik moet me geen zorgen maken. Hij zal nu rond de 2700/2800 gram zijn. Hij groeit goed, maar is niet overdreven groot. Een eventuele keizersnee op voorhand sloot ze eigenlijk vrijwel uit. Ze was bijna verontwaardigd dat ik me daar zorgen om maakte.. 

De beeb ligt ook volledig ingedaald. Vast in het bekken. Volgens mij is dat heel gunstig, aangezien je vaak hoort dat 2e, 3e en volgende kindjes ook pas kunnen indalen tijdens de bevalling zelf. 
Dat indalen heeft ie volgens mij gisteravond pas gedaan.. hij lag steeds te wroeten, met zijn koppie te draaien en wringen bovenop mijn blaas. Vorige week lag ie in elk geval nog net boven mijn bekken en nu al vast! Joepie!

Voor volgende week dinsdag hebben we weer een afspraak. Eerst een half uur aan het CTG en daarna een afspraak bij de gyn. De week is nog lang.. maar ik ben een stuk rustiger, nu ik weet dat hoe groot de kleine ook nog groeit -binnen de normale normen natuurlijk- ik het zo mag proberen en de kans op een keizersnee niet toegenomen is nog. 

Oh en ze vertelde ook nog dat ik veel vruchtwater heb, waardoor de buik sowieso al flinker lijkt.. ik ben dus niet dik.. keb gewoon veel vruchtwater

Zondag 18/10/2009 - 11:01:14 — J.

Helaas sinds het laatste blog tot nu, weinig te melden. Het rommelen houdt zo nu en dan op en begint dan een aantal uur later weer. Het lijken mij voorweeën, die niet sterk genoeg zijn om te gillen: 'In de auto want het is begonnen!'

De dagen verstrijken gestaag en elke ochtend wanneer ik opsta voel ik een bepaalde teleurstelling. Weer niets gebeurd vannacht. Het is natuurlijk wel zo dat Beeb nog goed zit bij mama en dat ie op geen betere plaats kan zijn om nog door te groeien en aan te komen, maar de angst dat ik hem niet 'natuurlijk' zal kunnen baren groeit met de dag.

Dinsdag hebben we de volgende controle. Waar ik vorige keer nog schreef: zouden we dat halen?, ben ik er nu van overtuigd dat we het zeker gaan halen en dat maakt ook dat ik één van de laatste vragen kan stellen die me nu nog door mijn hoofd spookt. Kan mijn bekken dit nog aan? Ik weet dat ze bekkenmetingen kunnen doen en ik wil vragen óf ze dat willen doen. Zo heb ik toch nog een klein kansje, als de uitslag goed is, dat ik me wat geruster voel als Little Bruce toch nog even besluit te blijven zitten.

Het verlies van slijmpropjes is gestopt al een aantal dagen. Maar goed, ik begreep ook dat die niet zo heel erg groot zijn, dus wie weet zit er ook wel helemaal niks meer. Aan de andere kant, de slijmprop wordt zo eens in de twee weken opnieuw aangemaakt.

Geloven jullie me als ik zeg dat ik het soms effe niet meer weet? Het gevoel de hele dag niks anders te doen dan te wachten is sterk. En dat frustreert!

Lief kleintje,
Papa, mama, grote broer en grote zus wachten met smart op je komst. We hopen je heel snel te mogen zien, voelen en knuffelen.
Tot gauw!

Week 38

Lengte van je baby: 49 centimeter
Gewicht van je baby: 3200 gram

Baby:

Je baby is nu echt mollig geworden. Hij weegt nu ergens tussen de 5,5 en 7 pond en zal zo tussen de 48 en 51 centimeter lang zijn. Hij heeft een stevige grip, die je binnenkort zelf kunt voelen als hij je pink pakt met zijn handje! Zijn organen zijn volgroeid en liggen op hun plaats, maar de longen en hersenen blijven groeien tijdens de kinderjaren - hoewel ze nu al wel voldoende ontwikkeld zijn om te kunnen functioneren.
 
Wil je weten welke kleur ogen je baby heeft? Dat kun je misschien niet direct zeggen. Als hij met bruine ogen wordt geboren, blijven ze waarschijnlijk wel bruin. Als hij met staalgrijze of donkerblauwe ogen wordt geboren, kunnen ze blauw blijven, maar ze kunnen ook groen, lichtbruin of bruin worden tegen de tijd dat hij 9 maanden is. Dat komt doordat de iris (het gekleurde deel van het oog) van een kind meer pigment kan krijgen in de maanden na de geboorte, maar ze worden niet ‘lichter' of blauwer. (Groene, lichtbruine en bruine ogen hebben meer pigment dan grijze of blauwe ogen.)

Moeder:

De komende paar weken worden een kwestie van wachten. Gebruik deze tijd om je babykamer in orde te maken of om dingen te doen waar je voorlopig niet aan toe komt nadat je baby is geboren. Doe af en toe een dutje en probeer een beetje bij te lezen.

Het opzwellen van je voeten is normaal in deze laatste weken, maar als je merkt dat je handen of je gezicht gaan opzwellen, je plotseling zwaarder wordt, je aanhoudende of zware hoofdpijn hebt, je blik wazig wordt of je vlekken ziet en of je pijn krijgt in je bovenbuik bel dan direct je huisarts, want dit zijn symptomen van een ernstige aandoening genaamd pre-eclampsie (of zwangerschapsvergiftiging).

<< Week 39                                                                   Week 37 >>

Maandag 12/10/2009 - 09:00:00 — J.

Sinds zaterdag rommelt het. We zijn om half 9 savonds naar het AZM gereden, gezien de pijnlijke harde buiken om de 5 minuten kwamen. Ze hielden echter nog niet lang genoeg aan, waardoor we na twee ctg's met een tussenperiode van 2 uur, weer naar huis moesten. Conclusie: half verweekte baarmoedermond en 1 cm ontsluiting.

Zondagmiddag waren de pijnlijke harde buiken nog heviger aanwezig, na overleg met AZM weer terug voor een ctg. Na wederom 2 keer een dik half uur ctg te hebben gehad, bleek na toucheren dat er niets méér was gebeurd dan de dag ervoor. Het bleef 1 cm en de baarmoedermond was niet meer verstreken dan de nacht ervoor. Op alle 4 de ctg's is wel degelijk activiteit te zien, maar de weeën duren nog te kort om daadwerkelijk voor ontsluiting te zorgen. Jammer..

Zondagavond verloor ik voor het eerst een heel klein stukje slijmprop. 's Nachts goed geslapen, vanmorgen wederom 2 stukjes slijmprop verloren. Het is hem lang niet in z'n geheel, maar alle beetjes helpen.

We weten dat je aan het verliezen van de slijmprop geen waarde moet hechten, het kan gerust nog 2 weken duren. R. is dan ook gewoon gaan werken, hij kan immers niet thuis blijven wachten als we geen zicht hebben op de uiteindelijke bevaldatum.

De gynaecoloog van gistermiddag hoopt dat ik binnen een paar dagen beval. Dit omdat Little Bruce nu nog niet al te groot is en ik maar klein ben.

Tot nu toe is alles rustig, iedere keer als we terugkomen van het AZM zakken de weeën weg en kan ik ook gewoon slapen. Vanmorgen wel een beetje menstruatie-achtige pijn en iedereen in AZM heeft me op het hart gedrukt om laagdrempelig te bellen en te komen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik nu ga wachten tot ik écht moet gaan puffen en niet alleen maar even een zucht laat, tijdens een wee. Desnoods vraag ik de verloskundige hier om de hoek of ze komt toucheren alvorens ik volgende keer naar Maastricht ga.

Mijn broer is zaterdag op bezoek gekomen, bleef tot zondagmiddag, dus die nacht konden we met een gerust hart naar het zh. Zondagmiddag kwam schoonzus de kinderen halen, we hadden eigenlijk een verjaardag en wij zijn ipv daarheen, dus voor de tweede keer naar Maastricht gegaan. Mijn broer is gisteravond vanuit Zeeland weer teruggekomen, voor het geval we vannacht weer weg moesten. Dit is helaas niet gebeurd. Hij blijft zeker vandaag nog hier.

Ik kan er geen zinnig woord over zeggen. Dat kunnen ze helaas in het AZM ook niet. Het kan nog een dag duren, maar het kan nog gerust volgende week worden ook. We wachten af.. maar dát er wát gebeurt is zeker.. de vraag is alleen wanneer het doorzet.

Vrijdag 09/10/2009 - 19:44:09 — J.

Papa en de twee oudsten hebben gezongen voor Little Bruce!

Klik hier om het bestandje te downloaden en af te spelen..

Onze kleine man boft maar met zo'n gezellige papa, broer en zus.  :bigsmile:

Week 37

Lengte van je baby: 49 centimeter
Gewicht van je baby: 2800 gram

Baby:

Gefeliciteerd!
Je zwangerschap wordt nu als voldragen beschouwd - dat betekent dat je baby qua ontwikkeling gereed is om buiten de baarmoeder te leven. Je baby weegt op dit moment waarschijnlijk ruim 5,5 pond en hij is tussen de 48 en 51 centimeter lang, van top tot teen. Als je pre-eclampsie (zwangerschapsvergiftiging) hebt, kan je huisarts of verloskundige adviseren de bevalling deze week in te leiden.

Veel baby's hebben een volle bos met haar bij de geboorte, met lokken van 1,5 tot 4 centimeter lang. Kijk er niet van op als de haarkleur van je baby niet dezelfde is als die van jou. Donkerharige stellen zijn soms helemaal van hun stuk gebracht als hun kinderen bij de geboorte blond of rood haar blijken te hebben, terwijl blonde paren wel eens verrast zijn door Elvis-dubbelgangers. En dan heb je natuurlijk ook nog baby's die bijna kaal zijn of alleen wat perzikachtig dons hebben.

 

Moeder:

Het is misschien wel moeilijker dan ooit om comfortabel genoeg te gaan liggen om 's nachts goed te slapen. Uit onderzoeken blijkt dat de slaapkwaliteit in het derde trimester slechter is dan in welke periode dan ook hiervoor. (Als je baby echter eenmaal is geboren, kijk je op deze periode waarschijnlijk met een zekere tederheid terug.)

Het kan dat je nu veel meer last krijgt van Braxton-Hickscontracties en ze kunnen langer duren en vervelender zijn. Soms - als ze vaker beginnen te komen - denk je misschien zelfs dat de bevalling al begonnen is. Er kan ook meer slijmafscheiding uit je vagina komen. Als je merkt dat het slijm gekleurd is (de slijmprop getint door een klein beetje bloed), komt de bevalling er waarschijnlijk snel aan! (Als je andere bloedinkjes of bloedingen hebt, bel dan onmiddellijk je huisarts.)

<< Week 38                                                                           Week 36 >>

Welkom

Hallo! Hier ben ik dan!

Mijn naam is Owen Colin.
Ik ben geboren op 31 oktober 2009, om 12.36 uur,
weeg 3170 gram en meet 49 cm.

Welkom op mijn site!

Papa en mama wisten sinds 20 februari dat ik op komst was. Voor het eerst een kindje samen, van hun tweetjes. Mama had al twee kindjes, grote broer van 7 jaar en grote zus van 5 jaar. Toen Papa Mama ontmoette kreeg hij grote broer en zus er zomaar bij. Stoer he? En nu ben ik er om aan te sluiten in de rij.

Papa en Mama hebben hun best gedaan om iedereen hier op de hoogte te houden van mijn tijd in de buik, hoe ik ter wereld kwam en jullie kunnen voortaan ook lezen hoe het met mij gaat. Want ja.. typen kan ik nog niet zo goed.

Gedurende mijn tijd in de buik heeft iedereen mij 'Little Bruce' genoemd. Papa en Mama wisten echter pas na de 20 weken echo op 16 juni 2009 dat ik een jongetje ben. Vanaf 31 oktober heb ik dan eindelijk mijn eigen naam.
 
Ik hoop dat jullie zo af en toe eens willen reageren op wat ik Papa en Mama opdraag om te schrijven over mij, zodat ik dat later allemaal terug kan lezen. Lijkt me super leuk.

Graag tot ziens!

Veel liefs, Owen, Papa en Mama.

Bevallingsverhaal >>

Donderdag 08/10/2009 - 09:59:11 — J.

Kom maar kleintje, kom gerust
Mama raakt nu uitgeblust
De wereld hierbuiten is erg groot
En er is gewoonweg nu meer plaats
óp dan ín mijn schoot!

 

Dinsdag 06/10/2009 - 13:34:29 — J.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: Little Bruce is nog steeds Little.. Hij weegt nu een dikke 2500 gram. Dat is 300 gram aangekomen sinds twee weken.
Bloeddruk is nog steeds in orde, kleine maakt het goed, ze kan niets zeggen over wanneer ze vermoedt dat ie komt, er is volgens haar maar 1 iemand die dat weet en dat is onze zoon zelf.

We hebben nog even de mogelijkheden doorgenomen wat betreft de bevalling en eventuele scenario's. Ze gaan me  liever niet inleiden, vanwege het litteken van de keizersnee bij dochterlief, maar dóórleiden is wat anders. Stel.. ik krijg thuis weeën waardoor er ontsluiting ontstaat en op de één of andere manier wil dat niet verder vlotten als ik in het zh ben, dan is de kans groot dat ze mijn vliezen gaan breken om net dat extra zetje te geven. Een infuus met wee-opwekkers is niet schadelijk áls de bevalling al aan de gang is en ze zouden dan voorzichtig een halve dosering geven bv. Maar stel.. er is nog totaal geen sprake van weeënactiviteit of geen ontsluiting, dan willen ze dus niet met gel gaan werken of een infuus geven.. er komt dan teveel druk op het littekenweefsel, waardoor dat zou kunnen barsten en inwendige bloedingen kan veroorzaken. Het eerste wat ik beschreef heet doorleiden, het tweede is inleiden. Ik kan me er wat bij voorstellen.

Dat was zo'n beetje het verhaal van vanmorgen. Over 2 weken weer terug, we zijn dan 38 weken en 4 dagen. Of we die controle gaan meemaken is de grote vraag...

Maandag 05/10/2009 - 13:14:32 — J.

Zoek dekking! Er staat er eentje op ontploffen!

Let vooral, jaaaa vooral ! op die laatste foto.. joehoeeee.. wat er niet aan zit, hoeft er ook niet af.
Manlief had gelijk.. je ziet aan de achterkant helemaal niets!

Zondag 04/10/2009 - 15:59:03 — J.

Vanmiddag na wederom een aantal niet-helemaal-relaxte-harde-buiken, naar de huisartsenpost gereden met een potje urine. Daar bleek dat de urine helemaal schoon is. Wat zoveel wil zeggen als: het rommelt in mijn buik!

Uiteraard kan ik met deze harde buiken nog weken blijven lopen, maar het kan ook van niet. Little Bruce ligt nog steeds niet ingedaald, hoofdje is nog vrij te bewegen, maar ligt wel naar beneden. Draaien zal er wel niet meer inzitten voor de kleine man.

Bij de oudste heb ik 5 dagen voorweeën gehad, harde buiken die iets oncomfortabeler aanvoelen dan normaal, dus wie weet hoeven we niet tot week 41 te wachten op 'de uitzetting door de deurwaarder cq gynaecoloog' en besluit onze zoon eerder te komen. Geen garanties.. maar dat de harde buiken niet veroorzaakt worden door een blaasontsteking stemt me vrolijk..

Keb er zin in :D

Vrijdag 02/10/2009 - 23:56:00 — J.

Vanmiddag moesten we een ritje doen van anderhalf uur heen en anderhalf uur terug. Onderweg voelde ik veel en vaak harde buiken, sommigen waren pijnlijk, waardoor ik heel rustig een beetje moest 'puffen' om de 'druk' van de ketel te halen. De kleine drukte erg naar beneden en de rit viel me lang en zwaar.

Toen we om 8 uur terug thuis waren heb ik besloten even de VK te bellen, die hier om de hoek woont, ipv meteen de rit richting Maastricht aan te gaan.

Even was er twijfel van mijn kant.. moet ik wel of niet bellen. Maar aangezien ik vorige keer op mijn kop kreeg van de gyn in Maastricht, besloot ik nu het zekere voor het onzekere te nemen.
Ze vroeg me het één en ander en wilde dat ik langskwam. Zo gezegd, zo gedaan. Ze luisterde naar de harttonen van de baby en deed even een inwendig onderzoek. De boel zit -gelukkig- nog potdicht en ik kreeg als advies: paracetamol, kruik en bedje in. Even in de gaten houden of ik geen verhoging krijg, anders moet ik urine naar de huisartsenpost brengen, mijn harde buiken konden ook een teken zijn van blaasontsteking. VK zei ook dat ze verwachtte dat het zou afnemen, hoewel ze niet in de toekomst kan kijken en het net zo goed vannacht erger kan worden. Als dat zo is en ik twijfel nog, mag ik haar wederom bellen en eerst even bij haar checken vóór we naar het zh gaan. Dat is een geruststelling!

Over twee weken moeten we de rit weer aangaan, maar manlief heeft besloten dat ik niet meer mee mag. Dus als Beeb nog niet geboren is binnen nu en twee weken, rijdt hij een keertje alleen. Is ie er wel al, dan rijden we misschien wel met z'n 5-en..
Kortom.. het was en is even spannend!

Week 36

Lengte van je baby: 47 centimeter
Gewicht van je baby: 2700 gram

Baby:
 
Je baby wordt nog steeds zwaarder - zo'n 30 gram per dag. Hij raakt nu het grootste deel van het donzige haar kwijt dat zijn lichaam bedekte, evenals de vernix caseosa , de vettige substantie die zijn huid heeft beschermd tijdens de onderdompeling in het vruchtwater. Je baby slikt deze beide substanties in, samen met andere uitscheidingen, en ze blijven tot de geboorte in zijn darmen. Dit zwartachtige mengsel, meconium genaamd, wordt zijn eerste ontlasting.

Aan het eind van deze week wordt je baby als voldragen beschouwd. (Baby's die worden geboren tussen week 37 en week 42 worden als voldragen beschouwd; een baby die voor de 37ste week wordt geboren, is prematuur en na 42 weken wordt hij als ‘te laat' gezien.) Hij ligt nu zeer waarschijnlijk met het hoofdje naar beneden en dat is het beste voor een soepele bevalling. Maar als hij volgende week nog niet met zijn hoofd naar beneden ligt, kan de verloskundige voorstellen een ‘uitwendige kering' te doen. Daarmee wordt bedoeld dat ze handmatig zal proberen de baby te draaien door hem te duwen vanaf de buitenkant van je buik.

 

Moeder:

Terwijl je baby blijft groeien en je inwendige organen blijft samendrukken, merk je misschien dat je wat minder hongerig bent dan een paar weken geleden. Wat vaker kleine maaltijden kun je meestal wat beter verwerken in deze periode. Als je baby lager in je bekken komt te liggen, krijg je misschien minder last van brandend maagzuur en wordt het ademhalen weer gemakkelijker. Dit zakken van je baby - het indalen - zal waarschijnlijk gebeuren voor de bevalling begint, als dit je eerste baby is. Het indalen kan de druk in je onderbuik verhogen en het lopen lastiger maken. Sommige vrouwen zeggen dat het aanvoelt alsof ze een bowlingbal tussen hun benen dragen of alsof hun baby eruit dreigt te vallen. (Geen zorgen, dat gebeurt niet!)

Vergeetachtigheid is normaal tijdens het laatste trimester. Je kunt overweldigd zijn of doodgewoon in de war door de grote veranderingen in je leven die je staan te wachten en ook uitgeput, omdat je 's nachts niet meer lekker kunt slapen.

Het kan zijn dat je iets vaker last hebt van Braxton-Hickscontracties. Dit is een goed moment om met je huisarts of verloskundige te bespreken wanneer je haar precies moet bellen als je denkt dat de bevalling is begonnen. Als algemene regel geldt dat je moet bellen als je ongeveer een uur lang om de vijf minuten weeën hebt. Als je deze week tekenen hebt die erop wijzen dat de bevalling begint, bel dan meteen - je baby wordt tot de 37ste week nog steeds als prematuur beschouwd. Je moet ook direct bellen als je vliezen breken (of als je zelfs maar denkt dat je vruchtwater verliest), als je een vermindering van activiteit van je baby bemerkt, of als je vaginale bloedingen hebt, koorts, zware hoofdpijn, buikpijn of veranderingen van je gezichtsvermogen.

<< Week 37                                                                     Week 35 >>

Donderdag 01/10/2009 - 13:13:47 — J.

De fysiotherapeut heeft me na afmelding terug gebeld. We moeten even pas op de plaats maken en de therapie staken. Het enige wat hij nog wil en kan doen, als de pijn erger wordt, is hier thuis komen kijken of mijn heiligbeen ten opzichte van mijn rug nog in balans is. Is dit niet zo, kan hij daar mogelijk nog wat aan doen, zodat mijn bekken nog wat losser komt. Hij vermoedde echter dat de pijn kwam door indaling van de baby, waardoor hij nu nog even wil afwachten. Ik mag absoluut geen oefeningen meer doen en moet veel rusten. De regels die ik al meekreeg zijn nu sterker van kracht gegaan en dat houdt in dat ik hulp nodig heb met de kinderen van/naar school brengen/halen, ik mag nog 1 keer naar beneden smorgens en savonds 1 keer naar boven. Voor de rest; niet tillen, niet bukken, niet lang staan en niet te veel lopen.

Wie heeft er nog een bak met geraniums over?

Voor de kinderen is het nu zover geregeld. Ze blijven vanaf volgende week op ma-di en do over, worden als het goed is naar school gebracht door manlief en een moeder bij school brengt ze om kwart over 3 naar huis.

So far voor mijn sociale contacten.. die had ik fysiek alleen aan school eigenlijk. Hopelijk duurt dit niet te lang, ik voel me een beetje in een 'het spijt me'-mood, maar het is niet anders.. Lichaam roept stop, dat riep het eigenlijk al langer, maar het is NU tijd om te gaan luisteren. Voor ik helemaal niet meer kan opstaan uit bed.

Het voelt alsof ik nu een geluidje hoor wat zoveel zegt als: GAME OVER!

Donderdag 01/10/2009 - 09:14:40 — J.

Het is oktober!

Dé maand waarin Little Bruce naar alle waarschijnlijkheid voor het eerst het leven buiten de buik gaat zien. Spannend om deze maand in te gaan en te weten dat oktober vermoedelijk de laatste maand is.

Het goede nieuws van deze week is dat manlief de keuken nog aan het schilderen geweest is en de wieg staat nu ook in de kamer. Ik zal er hieronder een foto van plaatsen. Mijn moeder kocht deze wieg vlak voor mijn geboorte en sindsdien hebben er 4 kinderen van mijn zus ingelegen en 2 van mezelf. De bekleding is in 1996 vervangen voor wat hippere kleurtjes. Little Bruce wordt in mijn eigen gezin de laatste die te bewonderen is voor de kraamvisite in een wieg die intussen meer dan 34 jaar oud is. Hierna gaat ie over op mijn eigen kinderen en is en blijft ie uiteindelijk van onze dochter, op voorwaarde dat beide zoons ze voor hun eventuele kinderen mogen gebruiken, mochten ze dat willen.

Schoonzus Maña is dinsdag gekomen om ons huisje een grondige poetsbeurt te geven, dus lieve kijkbuiskindjes, ik heb hulp aanvaard. Goed he? En het deed niet eens zo veel pijn.. haha!

Er is helaas ook minder goed nieuws, sinds gisteren wil mijn rechterbeen niet meer wat ik wil. Ik krijg het niet meer fatsoenlijk van de grond, waardoor ik ermee moet slepen en daarbij overhel naar de linkerkant, om het been bij het andere te krijgen. Vermoedelijk is Beeb aan het indalen en drukt ie daarbij op mijn schaambeen, waardoor de pijn uitstraalt naar mijn rechterbeen. Geen kip die wat kan doen, want Little Bruce halen is helaas nog te vroeg. Ik heb wel fantastisch goed geslapen vannacht, maar helaas mocht dat niets uitmaken voor de pijn.

Vanmiddag om 3 uur neemt iemand de kinderen mee uit school. Voor tussen de middag heb ik ook een noodoplossing gezocht en de fysio van 2 uur bel ik af. Ik heb de moed niet om nog te oefenen met de brave man. Mijn God, wat doet mijn bekken pijn!

*puft en zucht* Nog even.. vanaf morgen duurt het nog maximaal 5 weken!

Wieg mét ballonnen tegen 'fijne-plekjes-om-te-slapen-zoekende' katten

Inhoud syndiceren
Drupal Theme by InterFace