De Ster wees de drie Koningen de weg naar het stalletje waar de kribbe gevuld was met een prachtig wondertje: kindje Jezus. De Ster wees ook ons kindje de weg. De weg naar doorslapen. Tenminste, daar lijkt het op.
Sinds tweede kerstdag sliep Owen vrij veel. In de nacht van 28 op 29 december kwam ie rond 5 uur om de fles. Al een aantal dagen liet hij heel veel cc's staan en ik maakte me min of meer zorgen, of ie wel genoeg binnenkreeg. Tot ik op een site las dat hij per kilo lichaamsgewicht zo'n 150 cc melk hoort te krijgen. Meneer kreeg voorheen 6 flessen van 140 cc, wat neerkomt op 840 cc melk, over de hele dag. Als hij daarvan meer dan 150 cc laat staan per dag en hij doet het verder goed, dan kon er wel een fles af, bedacht ik me. Ik heb hem dus gedurende de dag van de 29e maar 4 flessen gegeven en ditmaal gevuld met 160cc, waarvan ie er 140 opdronk, maar hij liet niet langer zoveel staan als voorheen. Mijn rekensom was na het lezen van die site namelijk de volgende: 4,5 kilo x 150cc = 675. Wat me deed schrikken, want Owen kreeg immers 840 aangeboden, maar liefst meer dan 150 cc teveel. Die liet hij ook staan, zoals ik hierboven beschreef.
5 flessen van 160cc it is, vond ik. (800 cc, die hij mág drinken) De nacht erna, was Owen om 4 uur aan het huilen. Ik gaf hem zijn speentje en probeerde het een beetje te rekken, zodat ik ook de 30e 5 flessen kon geven. Hij viel echter na 4 keer zijn speentje geven terug in een diepe slaap. Tot half 7!!!! Die eerste fles, hij dronk hem wel, maar heel rustig en niet gulzig en met momenten zelfs vrij moeizaam. De rest van de dag kreeg hij om de 4 uur de fles. Het ging hartstikke goed en ik sprak af met R. dat we hem 's nachts alleen nog zijn speentje geven. Desnoods 100 keer, want Owen heeft bewezen dat ie eigenlijk geen fles meer nodig heeft. En soms moet je een kindje een beetje op weg helpen, toch?
Gisteravond heeft hij om 11 uur de laatste fles gehad. We verwachtten dat hij zich rond 4 á 5 uur zou melden. Vanmorgen om half 7 (!) hoorden we hem voor het eerst. Hij heeft dus op de valreep, de laatste nacht voor het nieuwe jaar, helemaal doorgeslapen. Geen kick, geen speentje, niets!
Wat zijn we trots.. Hoewel ik zelf behoorlijk sceptisch ben naar het geloof toe, vind ik het een mooie gedachte dat onze kleine man, die zoals te lezen was in mijn vorige blog gevraagd is om KerstKindje te spelen, tussen Kerst en Oud & Nieuw ineens besluit door te slapen. Mooi voornemen lieve kleine schat.. Papa en Mama hebben de nachtrust terug en jij kunt lekker slapen en goed groeien!
Fijne jaarwisseling allemaal en we hopen jullie hier ook weer te zien in 2010!
Dat was het dan, Owens eerste kerstfeest is weer voorbij. Krap twee maanden oud en gevraagd worden om Kindje Jezus te spelen in de levende kerststal. We hebben uiteindelijk besloten om het niet te doen, het leek ons te koud en hij is immers nog heel jong. Maar gevraagd worden was wel een hele eer natuurlijk.
Op kerstavond kwam ome F. Hij zou fijn die avond mee gourmetten en we hebben met z'n viertjes genoten. Helaas waren grote broer D en grote zus I niet bij ons deze kerst. Heel jammer, maar het was niet anders.
Kerstavond ging en eerste kerstdag brak aan. Owen trok zich niets aan van deze feestdagen, hij wilde gewoon een fles 's nachts en zijn ritme ging onverstoord door. Aangezien het kerst was, hebben we ook zijn menu wat aangepast. Zo aten wij een voorgerecht, tussengerecht, hoofdgerecht en een toetje met koffie na. Owen kreeg als voorgerecht een amuse die bestond uit 40 cc melk, als tussengerecht een soep van 20 cc melk, als hoofdgerecht een overheerlijke schotel van 50 cc melk en als nagerecht een gemixte cocktail van 30 cc water met een fijn speciaal voor hem geselecteerd melkpoeder. Hij heeft genoten!
Tweede kerstdag werden we verwacht bij Oma, waar de hele familie van papa's kant samen kwam. Daar heeft Owen enorm veel geslapen. We hebben in alle rust ook daar genoten van een heerlijke avond. De dag erna -voor ons een derde kerstdag- zijn we D en I weer op gaan halen en hebben we kadootjes uitgepakt en nog een keertje aardappelkroketjes gemaakt. We waren weer compleet. Wat een rijk gevoel geeft dat!
Aangezien er een aantal lezers zitten te wachten op een foto van Owen in zijn kersttenue, heb ik de leukste foto toegevoegd.
Rest ons nog iedereen een geweldige jaarswisseling te wensen en een knallend en spetterend begin van 2010.
liefs, R, J, D, I en Owen
Gisteren was ik voor de laatste keer bij dr. Coumans. De 6 weken controle is met rasse schreden dichterbij gekomen na de geboorte van Owen. Uiteraard mocht hij mee, de gynaecoloog mocht ook even zien wie ze al die tijd via echo bekeken heeft. Haar eerste opmerking was dat ze gek is op kale baby's. Owen is niet volledig kaal, maar zijn 'nest'haartjes beginnen uit te vallen, waardoor ie er wat minder heeft dan vlak na zijn geboorte.
De algemene check voor mij was helemaal in orde. Ze wenste ons veel geluk samen en vroeg wel een aantal keer of ze ons nog terug zou zien. Nou, nee. Dat zit er niet meer in. Owen is ons derde kindje in het gezin en drie is waar ik als jong meisje al van droomde. De wens is uitgekomen. Meer heeft een mens als ik niet nodig. Een lieve man en drie prachtige, gezonde kinderen.
Nog even een update over Owen. Zijn doorslapen is eenmalig geweest, nu komt hij weer 's nachts om een voeding. We zijn minder moe dan voorheen, dus eigenlijk gaat het goed. Aanvankelijk moest ik vandaag met Owen naar de KNO-arts op controle voor zijn gekliefde tongriempje, maar dat heeft R. gisteren afgebeld. De afspraak stond voor kwart over 9 en dat is met drie koters niet haalbaar. Owen krijgt zijn fles pas nadat de andere twee naar school zijn en anders moest ik hem om 7 uur al wakker maken voor zijn voeding. Waardoor ook zijn hele ritme in de war zou zijn geschopt. We hebben de afspraak nu staan op 14 januari. R. gaat dan mee.
Voor de rest gaat het hier lekker. Owen trakteert ons per dag meerdere malen op een brede smile en hij gaat steeds meer reageren door geluiden terug te maken als je tegen hem praat. Ook zijn gezichtsuitdrukkingen breiden zich uit, van fronsen tot een tuitmondje, van breed lachen tot een trillipje. Onze oudste zei vorige week nog: Zelfs als ie huilt is hij schattig! Nou.. of dat zo blijft, ik ben benieuwd.
Owens eerste kerst komt eraan, zijn eerste Sinterklaasfeest is achter de rug en de eerste kennismaking met sneeuw gaat vast morgen gebeuren. Er valt hier al een beetje, maar ik denk eerlijk gezegd niet dat hij erop zal reageren. Sneeuw is nat en dat is de douche ook, hij is het dus gewend. De kerstboom staat, hij is gefocust op de lampjes en de ballen en zijn kerstpakje ligt al klaar. Een rood broekje en truitje met de opdruk: My first X-mas. Wat zal hem dat schattig staan. Eronder komt een speciale kerst-romper die hij kreeg.
So far so good.. de dagen vliegen, de tijd lijkt kort en we zien hem groter worden.
Help..! Kan de kerstman mijn verzoek om de tijd stil te zetten niet voor één dagje inwilligen?
Vijf mensen hier in huis. Inclusief ondergetekende. Drie van die vijf zijn kinderen. In de leeftijden van 7 jaar, 5 jaar en 1 maand.
Er is er in elk geval eentje die luistert! Een goed gesprek vond gisteravond plaats, wat best diepgaand was, waarin ik aangaf te begrijpen dat het leuk is om een beroep te doen op moeders geduld en uithoudingsvermogen, dat ik snap dat het geinig is om te gaan lachen na een huilbui zodra je moeders hoofd dichterbij ziet komen. Begrip alom van mijn kant.
Het werd door de gesprekspartner ook begrepen. Hij heeft doorgeslapen, van half 11 gisteravond tot 6 uur vanmorgen. Onze Mini-Zoon van 1 maand luistert! Jeeeej!
Verder is er alleen te melden dat Owen lacht. Voluit, geen glimlach meer, nee, beide mondhoeken gaan omhoog en hij laat graag de binnenkant van zijn mond zien. 
Hier op de foto met grote broer!
De eerste tandjes! Het lijkt misschien overdreven om die ene tand meteen te gaan poetsen, maar dat is toch verstandig. Het is goed voor de kaak en het tandvlees en het wordt meteen een goede gewoonte.
Het lichaam van je kind wordt steeds sterker. Leg je je baby op een kleed op de grond, da...
