In de spiegel kijken is nu reuze interessant. Verder leert je baby beetje bij beetje zitten en gaat hij zelfs schaterlachen! .
Vanaf een maand of zes leren baby’s steeds langer hun rug en nek rechthouden. Echt goed los blijven zitten, kunnen de meeste baby’s pas rond de achtste of negende maand. Tot die tijd moet je ze steunen in de rug.
Als je kind al een beetje rechtop kan zitten, kun je hem omgeven door kussens op de grond laten oefenen. Als je kind dan omvalt, valt het in elk geval zacht. Blijf er wel bij, want als je baby met het gezicht in de kussens valt kunnen de kussens de baby verstikken.
In deze periode gaan baby’s nog iets heel leuks doen: schaterlachen.
Zo rond de zesde maand begint je kind enig begrip te krijgen van wat je bedoelt als je ‘nee’ zegt. Maar toch is het op deze leeftijd nog het beste een alternatief te bieden als je kind iets doet wat jij niet goed vindt.
Als je baby bijvoorbeeld een stuk krant in zijn mond propt (let op: schadelijke drukinkt!) zal hij of zij waarschijnlijk de krant loslaten zodra je een leuk boekje of ander speeltje aanbiedt. Je kunt er natuurlijk wel bij uitleggen waarom je dat doet door iets te zeggen: ‘nee, dat mag niet’. Maar je kind zal nu nog niet begrijpen dat het in het vervolg ook niet aan de krant mag komen.
Je kind wordt steeds oplettender en kan de kleine wereld om zich heen steeds beter volgen. Omdat het de nekspieren inmiddels al vrij goed onder controle heeft en het ruggetje al aardig recht kan houden, vindt hij of zij het leuk om spelletjes te doen waarbij het met hulp rechtop kan zitten. Je kunt je kind bijvoorbeeld op schoot nemen en op je knieën laten paardje rijden.
In de spiegel kijken, vindt je kind nu ook reuze interessant. Ga samen voor een spiegel zitten. Je baby herkent jouw gezicht en zal ook zichzelf gaan herkennen als jullie dit vaker doen.
Ik zie dat ik in het laatste blog over de fysio verteld heb over de aankomende meting.
Die meting heeft een aantal weken geleden al plaatsgevonden. Ik kan jullie heel ingewikkeld gaan vertellen wat er precies gemeten wordt, maar het belangrijkste is dat Owen een waarde had van 105,4. Vraag me niet waar dat precies voor staat, maar de afplatting bleek toch duidelijk aanwezig, dus behandeling is zeker vereist. Een waarde tussen de 100 en 104 is normaal, tussen 104 en 108 is een beginnende afplatting en boven 108 is bijna 100% een helmpje.
Nu heeft er inmiddels een tweede meting plaatsgevonden. Het bandje wat rond zijn hoofdje geplaatst wordt moet vlak zijn. Of in elk geval zo vlak mogelijk. Bij de tweede meting is naar voor gekomen dat de waarde omhoog gegaan was, van 105,4 naar 107. Maaaaar.. het bandje is niet vlak. Dat kan de uiteindelijke uitkomst vertekenen. A.s vrijdag wordt daarom een nieuwe meting gedaan.
Hoe die meting in zijn werk gaat: Er wordt van een bepaald soort materiaal een bandje geknipt. Dat wordt warm gemaakt in heet water, zodat het flexibel wordt. Daarna plooit ze het rond het breedste punt van zijn hoofdje en knijpt ze de twee losse eindjes samen aan de zijkant van zijn voorhoofd. Dit geheel moet even uitharden. Daarna heeft ze een soort van liniaaltje waarmee ze 3 puntjes op het bandje zet. Eentje recht boven zijn neus, het middelpunt dus. En twee in het verlengde van het midden van zijn oorlelletjes. Als je dan lijnen trekt op een papier waarop de kopie van het bandje staat, zie je ook wat het middelpunt van het achterhoofd is. Dan worden vervolgens alle 4 die punten horizontaal, vertikaal en diagonaal met elkaar verbonden en krijg je waardes.
Zoals op de plaatjes hieronder. Let op: Het kindje op de eerste drie foto's is NIET Owen. Op de laatste twee is het Owen WEL.
Het zicht bovenop zijn hoofdje.
Als ie ietsje verder naar voren kantelt, zie je de afplatting duidelijker:
Zo bleek ook dat bovenop Owens hoofdje, waar de lijnen van de beide oorlellen samenkomen, er een verschil was van 8 mm. Zijn ene oortje staat dus ten op zichte van het andere 8 mm naar voor/achter. Nu bij de nieuwe waardes was dat maar 4,5 mm. Wat wil zeggen: de afplatting zou gezien zijn oortjes afgenomen moeten zijn, maar de afplatting zelf geeft aan dat het toegenomen is. Deze waardes kloppen niet ten op zichte van elkaar en daarom vrijdag een nieuwe meting.
Mocht blijken dat de afplatting idd tegen de 108 aan zit, dan moeten we beslissen of we doorverwezen willen worden naar Veghel. Een ziekenhuis met een expertise centrum voor afplattingen. Owen is 5 maanden, er is sowieso nog grote kans op correctie, maar in hoeverre die correctie voldoende gaat zijn zonder helmpje is moeilijk te zeggen. Nu is het zo dat bijna iedereen die ik daarover spreek, het probleem niet zo ziet. Je ziet wel dat ie een afplatting heeft, maar hij is nu ook nog kaal. Menig zegt me dat het stukken minder opvalt als ie haar krijgt en ik krijg regelmatig de opmerking: Wie zijn hoofd is wel symetrisch?
Ik snap wat men bedoelt.. maar er spookt in mijn achterhoofd een stemmetje dat zegt: Wat als Owen later zegt: Mam, waarom heb je er niks aan gedaan?
Moeilijk, moeilijk! Ik ga er nog een nachtje over slapen en dan de nieuwe meting afwachten. Na die uitslag kan ik altijd nog beslissen. Maar het is nooit verkeerd om er nu al over te denken.
Waar zal ik beginnen? Hetgeen me het meest bezighoud is de fysiotherapie die Owen krijgt. Ik zie geen verbetering en ik vraag me af of het zelfs niet erger wordt. De afplatting is in mijn ogen duidelijk aanwezig en de meting die ze pas deed gaf aan dat er wel behandeling nodig is. Maar of die behandeling ook slaagt? Ik heb er mijn twijfels over.
Volgende week krijgt Owen een nieuwe meting, voor mijn gemoedsrust. Ik voel me niet goed als ik naar de therapeute moet, ben bang dat ik niet genoeg 'geoefend' heb met hem. Owen is nu ook flink verkouden, ik ben gewend hem in de wipstoel te leggen na een voeding omdat hij veel spuugt als hij steeds op zijn buik kan draaien. En geloof me, dat doet ie constant. Als hij slaapt let ik op zijn houding, hij laat zich alleen in diepe slaap corrigeren, als ie een hazeslaapje doet overdag wil ie niet en draait dan steevast zijn hoofd terug naar links. Moeilijk!
Ik moet ook proberen hem steeds uit te dagen als hij wakker is om naar rechts te kijken, maar vind er momenteel de momenten niet voor. Of ik moet naar school, de andere kinderen halen, of ik moet koken, of ik moet voeding maken voor Owen, was doen, poetsen, strijken. Het is ingewikkelder dan ik gehoopt had. De momenten dat hij wakker is -en die zijn er best veel- heb ik niet steeds de tijd om naast hem te gaan liggen op het boxkleed op de grond om hem uit te dagen naar rechts te kijken. De therapeute zit vol goede adviezen, maar een gezin met 3 kinderen vraagt meer aandacht dan ik soms heb. Anyway, volgende week een nieuwe meting, kijken of het minder erg, erger is geworden of hetzelfde is gebleven.
Owen heeft nog steeds 4 flessen, krijgt fruit en sinds afgelopen weekend ook groente. Worteltjes bevallen hem goed, evenals bruine bonen. Het is een klein duveltje, want zodra ie de lepel aan zijn mondje voelt, maakt ie een blaasbeweging en doet er bffft bij. Resultaat: Owen onder de spetters, de tafel, de slab, de wipstoel én mama. Hopelijk leert ie het snel af, want grappig lijkt het, maar is het in werkelijkheid niet echt. Vooral niet als je bedenkt dat die groenten heel moeilijk uit je kleren te wassen zijn. En je moet vooral ook geen goede, nette, ik-moet-zometeen-nog-ergens-heen kleren aan doen.
We probeerden hem laatst een fles te geven vermengd met rijstbloempap, in een bordje met een lepeltje. Dit at hij vrij vlot, lustte het ook, maar hij kreeg er enorm buikpijn van. We hebben de rijstbloem daarom gestaakt tot dat ie wat ouder is.
Dan nog het staan. Owen wil staan en hoeft bijzonder weinig moeite te doen om vanuit zithouding rechtop te komen. Ook maakt hij een loopbeweging, tilt zijn voetjes één voor één heel hoog op en probeert ze voor de andere neer te zetten. Uiteraard laten we hem niet doorzakken, want dat is immers slecht voor zijn heupjes, maar ik verwonder me erover. Als kindjes geboren worden hebben ze allemaal een loopreflex. Een aantal weken na de geboorte verdwijnt dat. Bij Owen was het in de eerste week al weer weg. Normaal gezien zouden ze het terug moeten krijgen rond de 7 maanden, als voorbereiding op kruipen en lopen, maar Owen heeft net nu al terug. Hij is overigens nu 4 en halve maand. Snel toch?
Dat was het voor nu geloof ik. Ik zal uiteraard nog wat foto's toevoegen!
Owen in bad
Owen eet pap (die hem later niet goed viel)
Owen bandietje!
Toedels -xxx-
Je baby gaat steeds meer nieuwe geluidjes maken. Deze maand komen misschien al de eerste tandjes door en wil je baby steeds meer contact met je.
Op deze leeftijd kan je baby behoorlijk kwijlen. Dat heeft vooral te maken met de ontwikkeling van de speekselklieren, maar het kan ook betekenen dat het eerste tandje er aan komt.
Vanaf nu kan je baby ook ineens van de rug doorrollen naar de buik. Oppassen dus als je je kind op het bed of op de commode legt.
Of je kind straks links- of rechtshandig is kun je nu nog niet zien, maar het is belangrijk dat beide handjes evengoed en evenveel worden gebruikt. Dat betekent dat beide hersenhelften zich goed ontwikkelen. Zie je dat je kind een duidelijke voorkeur heeft voor één kant, probeer het dan te stimuleren beide handjes te gebruiken.
.Je baby gaat steeds meer nieuwe geluidjes maken. Het grappige is dat alle baby’s ter wereld op deze leeftijd ongeveer dezelfde 'taal spreken'. Ze proberen dus nog niet om volwassenen na te doen.
Het herkennen van jouw stem en die van anderen is belangrijker voor ze dan wát er precies gezegd wordt. Het is nu nog niet nodig om te letten op eenvoudig woordgebruik. Als je aandacht hebt voor je kind en liefde uitstraalt, vindt een baby zelfs een politieke verhandeling interessant.
Geef een kind de tijd om te reageren. Als je lacht, een kus geeft en je vervolgens meteen omdraait snapt een kind er niets van. Hij of zij had nog willen reageren door terug te lachen, maar ziet dan alleen nog je rug.
Je kind gaat nu meer met verschillend speelgoed spelen. Dat kunnen net zo goed pollepels of pannen zijn als 'echt' speelgoed. Kies een moment uit waarop je kind niet moe of hongerig is en let ook op zijn stemming.
Doe geen wilde spelletjes als je kind een beetje hangerig is. Aan de andere kant is het ook jammer als je rustig blijft knuffelen terwijl je kind net heel opgewekt is en meer in de stemming voor actie. Spelen is in deze fase heel belangrijk voor je kind. Het is natuurlijk vooral leuk, maar door te spelen kan je kind ook heel veel leren.
Het stond per ongeluk uitgeschakeld. Na een mailtje van een blogbezoekster en een msn gesprek met een andere blogbezoekster, zijn we er achter waarom er geen 'reactie toevoegen' te zien was onder de blogs.
Ik vond het al vreemd dat er helemaal niet meer gereageerd werd en dacht dat ik saai schreef.. (of is dat misschien toch zo.. :P)
Mijn excuses voor het ongemak... jullie kunnen weer fijn reageren, mocht er behoefte toe zijn.
Liefs, J.
Gisteren mochten we weer op 'controle' naar het CB. Afgelopen zaterdag zijn we begonnen met bijvoeden. Owen krijgt een fruithapje en dat smaakt hem hartstikke goed. Zijn mondje gaat gretig open en hij 'hapt' het fruit van het lepeltje. De rare snoeten die hij trekt vallen me reuze mee en er is nog geen schepje terug naar buiten geduwd. Hoera!!
Dát moest ik dus ook even melden op CB. Nu weet ik dat ze normaal roepen dat je zoiets pas mag geven vanaf 6 maanden, maar iedere ouder die je spreekt fluistert dan zachtjes dat ze met 4 maanden al begonnen zijn. Zo ook ik met de oudste twee, dus Owen volgde netjes de tijdlijn die ik hiervoor ook gebruikte.
Op het CB maakten ze er totaal geen probleem van. Nu begin ik behoorlijk te twijfelen of ze me niet gewoon iedere keer maar 'ja oke' zeggen omdat ik eerder al had aangegeven dat ik opmerkingen over mijn moeder-gevoel niet op prijs stel, of dat ze het er echt mee eens zijn.. haha! Nou ja, Owen geniet, geeft geen reactie in de zin van allergie of spuitluiers en ik vind het geweldig.
Zijn gewicht was vorige keer 5300 gram, nu 5780. Zijn lengte was 58cm en is nu 60,3. Zijn hoofdomtrek was ook 1 cm gegroeid. Het gaat hartstikke goed, hij zit netjes in de curve en volgt een perfecte stijgende lijn.
Deze morgen moeten we alweer voor de derde keer naar de fysio, de vorige keer had ik weinig te melden, we moesten Owen uitdagen naar rechts te kijken. Soms lukt dat wel, soms niet. Vandaag gaat ze een meting doen dmv een bandje rond zijn hoofd en dan zien we hoe scheef of hoe rond zijn bolletje werkelijk is.
En dan nog een leuk nieuwtje. Sinds gisteren weten we het zeker.. Owen draait zelf van zijn rug naar zijn buik. Het ziet er zo grappig uit en ik heb uiteraard even vergeleken met de andere twee kinderen -zulke info staat in alledrie hun babyboek- en Owen is even snel dan onze oudste. 17 weken en dan omrollen. Goed he? Dochterlief was 23 weken, maar zij was 6 weken te vroeg geboren en dan hoort ze dus ook 6 weken later te zijn. Was ze op tijd geweest dan was ze vermoedelijk ook 17 weken geweest toen ze kon omrollen. Grappig om te zien dat alledrie dezelfde handeling doet bij hetzelfde aantal weken.
Hieronder een foto van een happende Owen.. hmmm, lekker banaan met perzik.
En ook nog een foto van Owen op zijn buik...
Toedels!!
De eerste tandjes! Het lijkt misschien overdreven om die ene tand meteen te gaan poetsen, maar dat is toch verstandig. Het is goed voor de kaak en het tandvlees en het wordt meteen een goede gewoonte.
Het lichaam van je kind wordt steeds sterker. Leg je je baby op een kleed op de grond, da...
