Zo, vanmorgen weer de algemene Owen-keuring.

Hij weegt nu 7420 gram, tegen vorige keer 6800. Mooi aangekomen, ietsje minder dan normaal, maar dat komt door het extreem warme weer van de laatste tijd zeiden ze.
Hij is nu 66,5 cm lang. Kan tegenwoordig in maatje 68 en soms zelfs 74.

Hij groeit goed, zijn motoriek is prima in orde, loopt met bepaalde dingetjes ietsje voor. Zijn algemene groeicurve is nog steeds onderaan de lijn, maar wel gelijkmatig, dus goed. Het is nou eenmaal geen flinke jongen, maar wel een bink natuurlijk.

Het eerste wat CB arts opviel was dat Owen groene ogen heeft. Ze vond het bijzonder.
Ik had het idee al dat ze wat naar het groen toe gingen, maar was niet overtuigd. Zo'n arts ziet natuurlijk heel veel kindjes, dus weet wat groen is en wat niet. Het is dus groen. (Net als mijn mama en tante Maña :D)

Vreemd wel.. Grote zoon bruine ogen, dochter felblauwe en Owen groene. Zo hebben we vanalles wat.. haha!

Owen gaat als een speer, zoals jullie in het vorige korte blog konden lezen. Hij zit alleen, trekt zich op en gaat dan staan. Zelf gaan zitten gaat er ook snel aan komen zei CB arts, omdat ie zich vanaf zijn zij probeert op te drukken. De allerlaatste stap is dan lopen. Dit doet ie aan twee handen, maar nog erg onstabiel. Hij stapt wel heel graag, dus wie weet loopt ie nog voor zijn 1e verjaardag.. who knows?

Verder eet Owen heel snel. We maakten ons een beetje zorgen, het is soms meer schrokken dan eten. Volgens de CB arts is dat niet erg, zijn gewicht is niet buitensporig en hij is gewoon erg hongerig, doordat ie enorm bewegelijk is. Geen zorgen over maken.
 

Dat was het weer. Zodra er een nieuwtje is, kom ik het uiteraard weer melden.
Toedels!

Owen kan los zitten, nog niet zelf gáán zitten, maar als je hem neerzet blijft ie zitten zonder hulp én vandaag heeft ie zich voor het eerst opgetrokken tot staan, aan de spijlen van de box.

Jeeeej! Wat een raket is dat ventje momenteel..

Hallo allemaal. Door een aantal omstandigheden kwam ik er niet aan toe om jullie op de hoogte te houden van de ontwikkelingen rond Owen. Mijn excuses hiervoor. Ik heb inmiddels een amandeloperatie achter de rug en de hoge temperaturen hebben ervoor gezorgd dat achter de pc zitten ook niet zo aantrekkelijk was. Buiten bij het zwembad was het beter toeven.

Zwembad? Ja.. zwembad en Owen heeft zijn eerste (en tweede en derde en vierde en nog veel meer) zwempartijtje achter de rug. Ook is zijn zus jarig geweest, wat eveneens heeft gezorgd voor een late update.

Maar goed, we zijn er! Owen heeft dus gezwommen en dat is helemaal geweldig gegaan. Hij voelt zich vrij in het water en hoewel hij wat paniekgeluiden maakt op het moment dat ie erin moet, is het als ie er eenmaal in zit/ligt, helemaal over. Hij spettert, watertrappelt, lacht, kirt en babbelt er lustig op los.
 

Daarnaast begint ie een beetje te kunnen zitten. Als we hem op zijn billen zetten in de box kan ie zich vasthouden aan de spijlen en blijft ie rustig een aantal minuten vrolijk zitten babbelen. (overigens nog steeds alleen tatatata, dadadada, mama en papa. Soms verdenken we hem ervan zijn broers naam te proberen zeggen, maar dat is nog te onduidelijk). Zelf gaan zitten lukt nog niet, ons mannetje heeft nog niet in de gaten dat ie knieën heeft, dus kruipen is nog steeds tijgeren. Hoewel ie soms wel op zijn knietjes steunt, maar niet door heeft dat ie zo ook vooruit zou kunnen. Het is een erg nieuwsgierig en ondernemend kereltje. De wipstoel is passé, hij is er gisteren mee voorover geduikeld omdat ie steeds rechtop gaat zitten en dan naar voren leunt. Boem..!

Over anderhalve week moeten we weer naar het CB. Ik ben benieuwd hoeveel hij weegt nu, ben hem tussendoor niet meer gaan wegen namelijk.

Een nieuw tijdperk is aangebroken. Een oude is afgesloten. Dag maxi-cosi op de buggy en in de auto. Hallo auto-stoel en buggyzit. De maxi-cosi in de auto werd door hem gebruikt zoals het niet hoort. Meneertje ging rustig op zijn zij liggen, of overdwars, zodat zijn voeten bij grote broer lagen en zijn hoofd bijna tegen het portier. Tja.. dat kan niet meer. Nu mag ie voortaan vooruit kijken en hebben zijn benen iets meer ruimte. Ik ben benieuwd hoe ie het vindt, want hij heeft er nog niet ingezeten.

Verder vinden we het momenteel moeilijk met Owen. Moeilijk in de zin van dat we vaak buiten zitten, maar geen gazon hebben. Owen ligt dan wel op een deken maar tijgert daar vrolijk vanaf, waardoor zijn ellebogen en knieën de prachtigste sneetjes, schaafwondjes en blauwe plekjes krijgen. Niet de bedoeling dus! De hele dag in de wipstoel kan niet, zijn loopauto is een optie, maar nog te slecht voor zijn heupjes als dat gedurende langere tijd moet en de box buitenzetten is geen optie. We weten dus niet goed hoe we het het beste moeten aanpakken. Jammer, want Owen krijgt nu wel minder bewegingsvrijheid.

Als laatste (geloof ik) heeft ie sinds kort serieus neigingen om te gaan stappen als je hem op zijn voetjes zet. Ik heb hem daarom gisteren ook een echt paar schoentjes kado gedaan. Hij heeft dan meer grip en het is beter voor zijn voetjes. (zuslief kreeg hele nare teennagels toen ze aan twee handen ging stappen zonder goede schoenen)

Het gaat super snel. Als je hem ziet zitten in de buggy, helemaal rechtop, naar voor geleund, spelend met zijn buggyspeeltjes, is het ineens al een flinke knul. Nog een paar maandjes en hij krijgt één kaarsje op zijn taart. Phoehee, waar is dat hulpeloze babietje ineens gebleven?

We spreken elkaar weer als we naar het CB zijn geweest en misschien tussendoor nog even.
Toedels!

xxx

Door een kleinigheidje waren we even offline, maar dat is zo te zien inmiddels opgelost.

Heb ik wat te vertellen? Ja, lijkt me wel.
Owen zegt ineens mama en papa. Papa ietsje minder dan mama, zodra ie me ziet als ik hem uit bed ga halen, zegt ie mama, als ie eet zegt ie tussendoor mama en voor de rest bijna de hele dag door.. haha! Het is constant mama, terwijl ik mezelf had voorgenomen hem eerst papa te leren zeggen (altijd handig als ie snachts wakker wordt: Paaapaaaa, zie je het voor je? )

Twee weken geleden had ie op zaterdag koorts. Behoorlijk hoog ook nog en hij heeft twee en half uur gekrijst. Iets wat we eigenlijk niet gewend zijn van de kleine man. Tanden! Duidelijk! De week erna zaterdags verliest zuslief haar eerste wiebeltand én ontdekken we bij Owen dat zijn tandje nu echt zichtbaar én voelbaar is. (geloof me, ik haal geen proppen brood of een verloren frietje meer tussen zijn wangen vandaan, want zijn tandje staat geheid in mijn vinger gedrukt)

Verder gaat ie hartstikke goed. Is een beetje verkouden geweest, maar over het algemeen valt me dat reuze mee. Grote broer en zus waren rond 7 maanden al veel vaker verkouden geweest.
Owen is ronduit bruin aan het worden en zijn haartjes steeds lichter. Het is een lekker ventje, die het aan aandacht niet ontbreekt. Bij school is het een heuse 'mama-magneet' iedereen komt eens kijken, wangetje wrijven of haartjes strijken.. haha. Ook aan de kinderen bij school heeft ie veel te zien en beleven. Er komen er iedere dag wel drie of vier even hallo zeggen en aaien hem daarbij over zijn handje of pakken een voetje. Zooo schattig.

Owen vindt het allemaal best.. hij kijkt zijn oogjes uit en je ziet dat ie mensen herkent, die vaker tegen hem praten. Heel leuk!

Vorige week hadden papa en mama een bruiloft en is Owen met grote broer en zus blijven logeren bij zijn oom en tante. Daar zijn drie dochters (eigenlijk vier, maar eentje loopt momenteel stage in NY) die hem ook lekker verwend hebben geloof ik. Het was fijn voor ons om ze met z'n drieën daarheen te kunnen brengen, zodat Owen wat bekende gezichten zou zien. Slapen was totaal geen probleem geweest (in een geleend campingbed van tante Maña, bedankt nog!). Wat een opluchting dat alles zo goed ging.

Vandaag hebben we voor het laatst fysiotherapie gehad. De therapeute was zeer tevreden en we hebben het afgesloten. Owen slaapt tegenwoordig regelmatig óf op de rechtkant van zijn koppie als ie op zijn rug ligt, óf op zijn linkerzij. Zolang ie niet op de afplatting ligt (die overigens nog wél te zien is, maar niet meer erg opvalt) is het goed.

Heb ik verder nog wat te melden.. effe denken!
Owen probeert steeds vaker te gaan staan in de bank of op schoot, maar zitten is nog moeilijk. Hij laat zich vallen en zijn rugspieren zijn duidelijk nog niet sterk genoeg. Wél eet hij savonds als wij aan tafel gaan, nog een soepstengel in de kinderstoel met een handdoek langs zijn zij, zodat ie wat steviger zit en ook twee boterhammen tussen de middag gaan er goed in.

Owen zit hier door mij rechtop geholpen in de wipstoel.
De laatste controle bij CB was allemaal goed, hij woog twee weken geleden 6800 gram en meet 64 cm. Hij is dus goed aan het groeien en we moeten over twee maanden pas weer terug. Zijn voedingsschema is als volgt:
8.30u Bambix met 200cc opvolgmelk uit een bordje
12.15u twee boterhammen, belegd met smeerkaas, appelstroop, paté of pindakaas en 100cc opvolgmelk uit fles
17.00u avondeten, fruit en 90cc roosvicee
19.30u fles van 170cc opvolgmelk
Tussendoor krijgt ie soms een soepstengel of een liga eerste stap koekje. En soms wat drinken, terwijl ie dat vaker niet hoeft dan wel.

Ik geloof dat dit het wel was. Een heel verhaal, wat jullie normaal in stukjes gekregen hadden, als de site gefunctioneerd had. Maar wat denk ik wel leuk is, is dat jullie nu ineens een sprong in zijn ontwikkeling kunnen lezen.

Ik ga nu maar stoppen, tot snel weer!

Owen doet 'Nee'! Hij zegt het niet, nope, hij schudt nee. En ook precies op de juiste momenten. Als hij niet wil liggen schudt ie nee, als ie geen kusje wil geven schudt ie nee en als ie zijn fles beu is schudt ie ook nee.

Is dat niet heel erg vroeg?
Voor de rest ziet ie de humor van nee heel goed in. Als ik jaaahaaa zeg, gaat ie nog harder nee schudden en lacht erbij. Als ik 'nee?' op een vragende toon zeg, schudt ie ook nee.

Het is zo grappig om te zien.. hoewel ik denk ik liever had gehad dat ie eerst ja had geleerd..

Verder kruipt ie op onderarmen de kamer door. Hij tijgerde al met één arm, maar nu gebruikt ie beide armen en schuift zijn beentjes bij. Af en toe probeert ie op zijn knieën te gaan zitten, maar heeft nog niet het besef (of de kracht) om zijn armpjes te strekken, waardoor ie voorover buitelt en geen kant meer op kan.

Hij groeit goed.. het gaat vreselijk hard en hij eet de oren van ons hoofd. Maar dat moet ook. Groeien en ontwikkelen. Al zou ik soms willen dat ie even bleef zoals ie was.

Onze kleine kabouter Plop!

Zomaar een tweede blog vandaag, dat zijn jullie niet (meer) gewend wed ik!
Nou, zojuist heeft Owen dus voor het eerst brood gehad en ik dacht, die korsten geloof ik wel, ik smeer een boterhammetje zonder korstjes met smeerkaas en ja hoor, meneertje heeft hem bijna helemaal op. Hij kreeg nog een korstje na en zijn fles van 170cc en die ging ook helemaal op.
Duidelijk toe aan iets nieuws zo te zien.

Uiteraard moest ik er met de camera bovenop gaan zitten en heb ik een hele serie leuke foto's gemaakt, waarvan ik er drie met jullie wil delen. (Een mens moet keuzes maken, ook al is dat vaak niet makkelijk! Pfoe)

Proberen om die stukjes zelf te pakken!

Als de stukjes op zijn, gaan we vrolijk verder met de korst!

Die korst wil mama nog bewaren voor tussendoor vanmiddag, nou dan ga ik nu toch gewoon aan het bord beginnen!

 Toedels! xxx

Owen is nu 6 maanden en dat betekende vandaag weer een ritje naar het consultatieburo.

Gewicht: 6460 gram (260 gram aangekomen op 1 maand, hij maakt een duik op de groeicurve, maar dat komt omdat ie heel erg bewegelijk is)
Lengte: 62,5 cm (2 cm gegroeid sinds twee maanden)
Hoofdomtrek: 44 (ook 2cm gegroeid sinds twee maanden)

We moeten starten met korsten brood tussen de middag, en smorgens gemengde granen pap. Hij mag nu minder fles, smorgens granenpap van 200c melk, smiddags 170cc (bij het brood) en savonds ook 170cc.
Zijn rechteroortje is wat geirriteerd.
We mogen hem vanavond voor het slapengaan een paracetamol geven ivm zijn oortje en neusspray, ook dat haalt de irritatie in het oortje weg.

Voor de rest is het een kerngezonde bink, die goed groeit, erg ver is qua motoriek (met het tijgeren en omrollen) en alles wat ie ziet volgt. Prima dus!
31 mei is de volgende afspraak, ik ben benieuwd hoe ie dan is aangekomen als ie al een maand brood krijgt..

Sjeesde hij eerst nog de kamer door, door om te rollen, sinds gisteren gebruikt hij actief zijn armen en schuift zo vooruit. Het meest interessant lijken schoenen. Of je ze nu aan hebt of niet, hij tijgert er op het gemakje heen om ze te bevoelen en zelfs te proeven. Dat mag natuurlijk niet, dus ik moet leren alle schoenen buiten zijn zicht te zetten.. haha!

Hij is vroeger met tijgeren dan de andere twee kinderen. De oudste was ruim 7 maanden en dochterlief was 10 maanden. Owen is nu nog net geen 6 maanden. Wow!

De afstandbediening is ook reuze interessant, dus dit weekend hebben we een soort van afstandbediening gekocht met allemaal geluidjes onder de knopjes. Owen vond echter dat ie er beter wat anders mee kon doen en daar moesten we natuurlijk een foto van maken. 

Ik was reuze benieuwd wie ie nou aan het bellen was..

De fysiotherapeute belde me vanmiddag na 5 uur nog op. Ze had de meting gedaan en wat bleek? Het viel heel positief uit voor ons. Dat de meting opnieuw is gedaan, op mijn aandringen, was heel verstandig.

De allereerste keer was het een uitslag van 105,4, daarna 107,0 en nu wederom 105,3. De oorafstand was de eerste keer 8 mm, toen 4,5mm en nu wederom 8. Conclusie: Owen gaat nog niet vooruit, maar zeker ook niet achteruit. Wat heel gunstig is, aangezien hij nu zijn voorkeur volledig kwijt is.

Ze was blij, evenals ik. We gaan de fysio uitspreiden, eens in de twee weken, zodat de rechtmatige 18 behandelingen niet te snel opraken. Stel je voor: behandelingen op en Owen blijkt ineens achteruit te gaan. Dan mag je dus niet zomaar weer gaan van de verzekering.

Ik ben dik tevreden. Ze ziet wel degelijk grote kans op vooruitgang, vooral omdat hij motorisch heel erg ontwikkelt momenteel.

Vandaag ben ik nog even gaan wegen op het CB. Owen zit al een hele poos op 3 flessen, fruithap en avondeten. Mét vlees. Alles was goed, alleen vlees was ze een beetje huiverig van, omdat dit nogal wat eiwitten bevat. Nu heb ik opgezocht waarom kinderen onder de 6 maanden geen eiwitten mogen, maar kan dat nergens vinden. Vreemd niet?
Nou ja, in overleg met R. hebben we besloten gewoon door te gaan met wat we nu doen, Owen is vrolijk, heeft geen allergische reactie op het eten en het smaakt hem voortreffelijk. En dan nog: we doen het al weken zo, zou het voor die overige 3 weken nog uitmaken als we nu direct stoppen met vlees? Enfin.. Owen woog vorige keer 5780 gram, nu 6200. 420 gram aangekomen op iets meer dan een maand. Geweldig toch?

En als je die kleine ukkies daar weer ziet van een week of 2/3, sjemig wat is het dan al een hele bink zeg! Ons lieve kereltje!

Op één armpje leunen om met het andere iets te pakken

 Hapje van Mama's toetje.. stttt, niet verder vertellen he?

Ik zie dat ik in het laatste blog over de fysio verteld heb over de aankomende meting.
Die meting heeft een aantal weken geleden al plaatsgevonden. Ik kan jullie heel ingewikkeld gaan vertellen wat er precies gemeten wordt, maar het belangrijkste is dat Owen een waarde had van 105,4. Vraag me niet waar dat precies voor staat, maar de afplatting bleek toch duidelijk aanwezig, dus behandeling is zeker vereist. Een waarde tussen de 100 en 104 is normaal, tussen 104 en 108 is een beginnende afplatting en boven 108 is bijna 100% een helmpje.

Nu heeft er inmiddels een tweede meting plaatsgevonden. Het bandje wat rond zijn hoofdje geplaatst wordt moet vlak zijn. Of in elk geval zo vlak mogelijk. Bij de tweede meting is naar voor gekomen dat de waarde omhoog gegaan was, van 105,4 naar 107. Maaaaar.. het bandje is niet vlak. Dat kan de uiteindelijke uitkomst vertekenen. A.s vrijdag wordt daarom een nieuwe meting gedaan.

Hoe die meting in zijn werk gaat: Er wordt van een bepaald soort materiaal een bandje geknipt. Dat wordt warm gemaakt in heet water, zodat het flexibel wordt. Daarna plooit ze het rond het breedste punt van zijn hoofdje en knijpt ze de twee losse eindjes samen aan de zijkant van zijn voorhoofd. Dit geheel moet even uitharden. Daarna heeft ze een soort van liniaaltje waarmee ze 3 puntjes op het bandje zet. Eentje recht boven zijn neus, het middelpunt dus. En twee in het verlengde van het midden van zijn oorlelletjes. Als je dan lijnen trekt op een papier waarop de kopie van het bandje staat, zie je ook wat het middelpunt van het achterhoofd is. Dan worden vervolgens alle 4 die punten horizontaal, vertikaal en diagonaal met elkaar verbonden en krijg je waardes.
Zoals op de plaatjes hieronder. Let op: Het kindje op de eerste drie foto's is NIET Owen. Op de laatste twee is het Owen WEL.

Het zicht bovenop zijn hoofdje.
Als ie ietsje verder naar voren kantelt, zie je de afplatting duidelijker:

Zo bleek ook dat bovenop Owens hoofdje, waar de lijnen van de beide oorlellen samenkomen, er een verschil was van 8 mm. Zijn ene oortje staat dus ten op zichte van het andere 8 mm naar voor/achter. Nu bij de nieuwe waardes was dat maar 4,5 mm. Wat wil zeggen: de afplatting zou gezien zijn oortjes afgenomen moeten zijn, maar de afplatting zelf geeft aan dat het toegenomen is. Deze waardes kloppen niet ten op zichte van elkaar en daarom vrijdag een nieuwe meting.

Mocht blijken dat de afplatting idd tegen de 108 aan zit, dan moeten we beslissen of we doorverwezen willen worden naar Veghel. Een ziekenhuis met een expertise centrum voor afplattingen. Owen is 5 maanden, er is sowieso nog grote kans op correctie, maar in hoeverre die correctie voldoende gaat zijn zonder helmpje is moeilijk te zeggen. Nu is het zo dat bijna iedereen die ik daarover spreek, het probleem niet zo ziet. Je ziet wel dat ie een afplatting heeft, maar hij is nu ook nog kaal. Menig zegt me dat het stukken minder opvalt als ie haar krijgt en ik krijg regelmatig de opmerking: Wie zijn hoofd is wel symetrisch?

Ik snap wat men bedoelt.. maar er spookt in mijn achterhoofd een stemmetje dat zegt: Wat als Owen later zegt: Mam, waarom heb je er niks aan gedaan?

Moeilijk, moeilijk! Ik ga er nog een nachtje over slapen en dan de nieuwe meting afwachten. Na die uitslag kan ik altijd nog beslissen. Maar het is nooit verkeerd om er nu al over te denken.