Hallo allemaal, daar zijn we weer met een update!
Owen is gisteren op controle geweest bij de KNO arts ivm het klieven van zijn tongriempje toen ie 4 dagen oud was. De arts wilde nog even nakijken of Owen niet teveel littekenweefsel onder zijn tongetje had. Maar dat is dus niet zo en we hoeven niet meer terug. Alles is goed!

Owen slaapt nog steeds door. Soms huilt ie 's nachts even om zijn speentje, maar als ie dat heeft is het ook goed en slaapt ie snel weer verder. Het is voor ons fijn, maar voor hem ook. 's Ochtends krijgt hij zijn eerste fles van papa, tussen half 7 en 7 uur. Hij slaapt daarna weer verder tot ongeveer 10 uur. De laatste fles krijgt hij inmiddels rond kwart over 10, het gaat dus prima!

Verder is er eigenlijk geen nieuws. Owen is een vrolijk ventje, we hoeven maar hardop te lachen zonder iets te zeggen en hij lacht mee. Als je dan wel wat zegt, wordt die brede lach, voor zover mogelijk, nóg breder en zijn oogjes hebben regelmatig pretlichtjes. Maar hou je vast, als ie huilt, huilt ie ook hard. Het is duidelijk de jongste, die moet zich net effe wat harder laten horen dan de rest hier in huis.. lol!

Ik voeg nog twee foto's toe. Ik heb me een breuk gelachen toen ik ze maakte, maar helemaal toen ik ze net overzette op de pc. Ik had op de bovenste foto niet in de gaten dat je zijn oogjes nog net kon zien toen ik die maakte, wat me op de pc duidelijk werd.. De onderschriften hóren er gewoon bij en als Owen kon lezen, zou ie er zelf ook om lachen denk ik!

Ssssst, niet storen, ik ben op Olifanten-jacht!

Verdikkie, nu heeft ie me gezien!

Tot zover deze update! Tot ziens allemaal!

De tweede keer consultatieburo. Ik hield mijn hart vast. Wederom is het me enorm meegevallen.

Allereerst werd Owen op de meetlat gelegd. Vorige keer nog 52 cm, nu maar liefst 55 cm. Daarna zonder luier op de weegschaal. En dat gaat nogal snel mis als je een jongetje hebt. Jawel hoor, meneer piest met een boogje de weegschaal en zijn eigen billen nat. De schaal telt inmiddels gewoon door. Vorige keer 3800 en een beetje, nu, niet schrikken: 4810 gram!!! Schrok je? Nou ik wel! Zo, wat groeit die bink hard! Hoofdomtrek nog even gemeten, vorige keer 37 komma nog wat, nu 40 cm precies. Ook zijn hoofdje groeit dus mee.

Waarom schrok ik van dat gewicht? Owen spuugt nogal eens wat terug. Niet zomaar een mondje, vaak wel wat meer dan dat. Gepaard met een boer, kuchje of gewiebel op onze arm, spuugt ie over ons, over de bank, over zijn kleren zo zijn eigen nek in en soms zelfs over de vloer. Niet bij elke fles, maar toch geregeld. Ik verdacht hem al van een vorm van Reflux. En dat werd door het buro bevestigd. Een lichte vorm van reflux, waarbij hij soms ook maagzuur spuugt. Met of zonder melk, naar gelang of de melk al verteerd was. De ene keer huilt hij van het zuur, de andere keer ruikt het niet eens zuur en huilt hij ook niet.

Goed, spugen dus. Hij komt verschrikkelijk goed aan, dus erg is het niet. Hij heeft er niet onder te lijden, op het huilen na als het echt heel zuur is dan. Hiervoor gaan we Nutriton proberen. Zo een aantal schepjes in een klaargemaakte fles en de voeding dikt in in zijn maagje en kan dus ook minder snel omhoog komen. Nu maar hopen dat het werkt! Het schijnt ook te laxeren, dus ik ga meteen maar een extra pak luiers halen.. haha!

Owen heeft ook een lichte voorkeurshouding. Hij kijkt graag naar links. Hierdoor plat zijn hoofdje aan de linkerkant ietsje meer af en rechts. Onze oudste had dat ook en bij hem was ik er vooral in het begin minder alert op waardoor ik, en geloof me, alleen ik, het verschil tussen de linker en rechterkant van zijn hoofd nog zie bij hem. Dit wil ik bij Owen proberen te voorkomen, dus ben ik zelf al aan de slag met hem. Daarin deed ik volgens het buro ook alles goed. Ze gaf me nog wel als tip om hem 3 keer per dag op zijn buik te leggen. Dat zou ook zorgen dat zijn hoofdje ronder zou worden, door de spierontwikkeling in zijn nek. Tevens zei ze me dat ze zeker wist dat we over 4 weken niets meer zouden zien van die afplatting puur omdat Owen nu veel meer gaat volgen met zijn hoofdje en zo ook de rechterkant op zal gaan kijken en zijn voorkeurshouding zal kwijtraken. Het komt wel goed!

Voedingen zijn ook uitstekend, 5 x 160cc, vooral zo doorgaan!

Terwijl ik dit tik, klinkt er uit de wieg een kreet die door merg en been gaat. Uiteraard heb ik hem eerst getroost voor ik dit verhaal verder tikte, maar die kreet heeft natuurlijk een oorzaak. Prikjes! Inëntingen! Spuiten! Een dikke prik in ieder bovenbeentje. DKTP, Hib en Pneu. Zo sneu voor dat kereltje, maar wat moet, moet! En nu ga ik hem wederom lekker troosten, maar dan met een flesje. Die heeft ie verdient na zo'n gemene aanvaring met de prikmevrouw van het CB. Vind je ook niet?

Tot snel!

De Ster wees de drie Koningen de weg naar het stalletje waar de kribbe gevuld was met een prachtig wondertje: kindje Jezus. De Ster wees ook ons kindje de weg. De weg naar doorslapen. Tenminste, daar lijkt het op.

Sinds tweede kerstdag sliep Owen vrij veel. In de nacht van 28 op 29 december kwam ie rond 5 uur om de fles. Al een aantal dagen liet hij heel veel cc's staan en ik maakte me min of meer zorgen, of ie wel genoeg binnenkreeg. Tot ik op een site las dat hij per kilo lichaamsgewicht zo'n 150 cc melk hoort te krijgen. Meneer kreeg voorheen 6 flessen van 140 cc, wat neerkomt op 840 cc melk, over de hele dag. Als hij daarvan meer dan 150 cc laat staan per dag en hij doet het verder goed, dan kon er wel een fles af, bedacht ik me. Ik heb hem dus gedurende de dag van de 29e maar 4 flessen gegeven en ditmaal gevuld met 160cc, waarvan ie er 140 opdronk, maar hij liet niet langer zoveel staan als voorheen. Mijn rekensom was na het lezen van die site namelijk de volgende: 4,5 kilo x 150cc = 675. Wat me deed schrikken, want Owen kreeg immers 840 aangeboden, maar liefst meer dan 150 cc teveel. Die liet hij ook staan, zoals ik hierboven beschreef.

5 flessen van 160cc it is, vond ik. (800 cc, die hij mág drinken) De nacht erna, was Owen om 4 uur aan het huilen. Ik gaf hem zijn speentje en probeerde het een beetje te rekken, zodat ik ook de 30e 5 flessen kon geven. Hij viel echter na 4 keer zijn speentje geven terug in een diepe slaap. Tot half 7!!!! Die eerste fles, hij dronk hem wel, maar heel rustig en niet gulzig en met momenten zelfs vrij moeizaam. De rest van de dag kreeg hij om de 4 uur de fles. Het ging hartstikke goed en ik sprak af met R. dat we hem 's nachts alleen nog zijn speentje geven. Desnoods 100 keer, want Owen heeft bewezen dat ie eigenlijk geen fles meer nodig heeft. En soms moet je een kindje een beetje op weg helpen, toch?

Gisteravond heeft hij om 11 uur de laatste fles gehad. We verwachtten dat hij zich rond 4 á 5 uur zou melden. Vanmorgen om half 7 (!) hoorden we hem voor het eerst. Hij heeft dus op de valreep, de laatste nacht voor het nieuwe jaar, helemaal doorgeslapen. Geen kick, geen speentje, niets!

Wat zijn we trots.. Hoewel ik zelf behoorlijk sceptisch ben naar het geloof toe, vind ik het een mooie gedachte dat onze kleine man, die zoals te lezen was in mijn vorige blog gevraagd is om KerstKindje te spelen, tussen Kerst en Oud & Nieuw ineens besluit door te slapen. Mooi voornemen lieve kleine schat.. Papa en Mama hebben de nachtrust terug en jij kunt lekker slapen en goed groeien!

Fijne jaarwisseling allemaal en we hopen jullie hier ook weer te zien in 2010!

Dat was het dan, Owens eerste kerstfeest is weer voorbij. Krap twee maanden oud en gevraagd worden om Kindje Jezus te spelen in de levende kerststal. We hebben uiteindelijk besloten om het niet te doen, het leek ons te koud en hij is immers nog heel jong. Maar gevraagd worden was wel een hele eer natuurlijk.

Op kerstavond kwam ome F. Hij zou fijn die avond mee gourmetten en we hebben met z'n viertjes genoten. Helaas waren grote broer D en grote zus I niet bij ons deze kerst. Heel jammer, maar het was niet anders.

Kerstavond ging en eerste kerstdag brak aan. Owen trok zich niets aan van deze feestdagen, hij wilde gewoon een fles 's nachts en zijn ritme ging onverstoord door. Aangezien het kerst was, hebben we ook zijn menu wat aangepast. Zo aten wij een voorgerecht, tussengerecht, hoofdgerecht en een toetje met koffie na. Owen kreeg als voorgerecht een amuse die bestond uit 40 cc melk, als tussengerecht een soep van 20 cc melk, als hoofdgerecht een overheerlijke schotel van 50 cc melk en als nagerecht een gemixte cocktail van 30 cc water met een fijn speciaal voor hem geselecteerd melkpoeder. Hij heeft genoten!

Tweede kerstdag werden we verwacht bij Oma, waar de hele familie van papa's kant samen kwam. Daar heeft Owen enorm veel geslapen. We hebben in alle rust ook daar genoten van een heerlijke avond. De dag erna -voor ons een derde kerstdag- zijn we D en I weer op gaan halen en hebben we kadootjes uitgepakt en nog een keertje aardappelkroketjes gemaakt. We waren weer compleet. Wat een rijk gevoel geeft dat!

Aangezien er een aantal lezers zitten te wachten op een foto van Owen in zijn kersttenue, heb ik de leukste foto toegevoegd.

Rest ons nog iedereen een geweldige jaarswisseling te wensen en een knallend en spetterend begin van 2010. 

liefs, R, J, D, I en Owen

Gisteren was ik voor de laatste keer bij dr. Coumans. De 6 weken controle is met rasse schreden dichterbij gekomen na de geboorte van Owen. Uiteraard mocht hij mee, de gynaecoloog mocht ook even zien wie ze al die tijd via echo bekeken heeft. Haar eerste opmerking was dat ze gek is op kale baby's. Owen is niet volledig kaal, maar zijn 'nest'haartjes beginnen uit te vallen, waardoor ie er wat minder heeft dan vlak na zijn geboorte.

De algemene check voor mij was helemaal in orde. Ze wenste ons veel geluk samen en vroeg wel een aantal keer of ze ons nog terug zou zien. Nou, nee. Dat zit er niet meer in. Owen is ons derde kindje in het gezin en drie is waar ik als jong meisje al van droomde. De wens is uitgekomen. Meer heeft een mens als ik niet nodig. Een lieve man en drie prachtige, gezonde kinderen.

Nog even een update over Owen. Zijn doorslapen is eenmalig geweest, nu komt hij weer 's nachts om een voeding. We zijn minder moe dan voorheen, dus eigenlijk gaat het goed. Aanvankelijk moest ik vandaag met Owen naar de KNO-arts op controle voor zijn gekliefde tongriempje, maar dat heeft R. gisteren afgebeld. De afspraak stond voor kwart over 9 en dat is met drie koters niet haalbaar. Owen krijgt zijn fles pas nadat de andere twee naar school zijn en anders moest ik hem om 7 uur al wakker maken voor zijn voeding. Waardoor ook zijn hele ritme in de war zou zijn geschopt. We hebben de afspraak nu staan op 14 januari. R. gaat dan mee.

Voor de rest gaat het hier lekker. Owen trakteert ons per dag meerdere malen op een brede smile en hij gaat steeds meer reageren door geluiden terug te maken als je tegen hem praat. Ook zijn gezichtsuitdrukkingen breiden zich uit, van fronsen tot een tuitmondje, van breed lachen tot een trillipje. Onze oudste zei vorige week nog: Zelfs als ie huilt is hij schattig! Nou.. of dat zo blijft, ik ben benieuwd.

Owens eerste kerst komt eraan, zijn eerste Sinterklaasfeest is achter de rug en de eerste kennismaking met sneeuw gaat vast morgen gebeuren. Er valt hier al een beetje, maar ik denk eerlijk gezegd niet dat hij erop zal reageren. Sneeuw is nat en dat is de douche ook, hij is het dus gewend. De kerstboom staat, hij is gefocust op de lampjes en de ballen en zijn kerstpakje ligt al klaar. Een rood broekje en truitje met de opdruk: My first X-mas. Wat zal hem dat schattig staan. Eronder komt een speciale kerst-romper die hij kreeg.

So far so good.. de dagen vliegen, de tijd lijkt kort en we zien hem groter worden.
Help..! Kan de kerstman mijn verzoek om de tijd stil te zetten niet voor één dagje inwilligen? 

Vijf mensen hier in huis. Inclusief ondergetekende. Drie van die vijf zijn kinderen. In de leeftijden van 7 jaar, 5 jaar en 1 maand.

Er is er in elk geval eentje die luistert! Een goed gesprek vond gisteravond plaats, wat best diepgaand was, waarin ik aangaf te begrijpen dat het leuk is om een beroep te doen op moeders geduld en uithoudingsvermogen, dat ik snap dat het geinig is om te gaan lachen na een huilbui zodra je moeders hoofd dichterbij ziet komen. Begrip alom van mijn kant.

Het werd door de gesprekspartner ook begrepen. Hij heeft doorgeslapen, van half 11 gisteravond tot 6 uur vanmorgen. Onze Mini-Zoon van 1 maand luistert! Jeeeej!

Verder is er alleen te melden dat Owen lacht. Voluit, geen glimlach meer, nee, beide mondhoeken gaan omhoog en hij laat graag de binnenkant van zijn mond zien.

Hier op de foto met grote broer!

Nu kan ik roepen: Wat een rotburo, maar het is me deze keer -bij de arts- voor 200% meegevallen. Ik werd én serieus genomen én ze was duidelijk op de hoogte van het feit dat ik een enigzins ervaren moeder ben, dus kwam niet met op- of aanmerkingen, maar gaf adviezen en vulde die aan met: Je weet dat zelf wel, of kijk zelf maar hoe en of je dit of dat doet. Heel fijn!

Owen is goedgekeurd. Hij woog vandaag 3820 gram -dat is 300 gram aangekomen op 12 dagen en dus nu wél genoeg- en meet 52 cm. De arts heeft hem grondig geïnspecteerd en alles is gewoon goed. Hij heeft mijn bouw, geen zware botten en een 'fijn' mannetje, maar hij zal volgens de meting door de lengte van R. en mij te nemen, zo'n 1.78 tot 1.95 worden. Geen klein ventje! Ik haalde met mijn lengte het gemiddelde wel erg naar beneden zei ze..    - R. is 1.93 en ik 1.58-

Met de 6 voedingen van 110 cc doen we het ook goed, als hij deze allemaal opdrinkt, mogen we verhogen naar 120 cc. Maar dat is nu nog niet aan de orde, meneertje laat af en toe nog wat staan. Wel ga ik proberen om de laatste fles van half 12 te verhogen naar 120 cc, mogelijk slaapt hij dan wat langer door.

Al sinds zijn geboorte hoor je Owen ademhalen, hij reutelt een beetje en snurkt af en toe. Dit komt volgens de arts door het kraakbeen in zijn neusje wat nog niet volgroeid is. Sommige baby's hebben dat, anderen niet. Dit gaat vanzelf over, geen reden tot bezorgdheid. Maar dat wisten we al.

Conclusie: Arts is een aardig mens, Owen doet het hartstikke goed en wij als ouders ook. Mooi toch?

Sjee, wat gaat de tijd snel! Owen was afgelopen zaterdag 3 weekjes en er is alweer wat te melden over zijn 'ontwikkelingen'.
Zo zit ie al een tijdje op 6 voedingen, soms slaapt hij 's nachts tot half 3, vanmorgen was het kwart voor 4, maar na het verschonen van een flinke poepluier sliep meneertje weer terug in. Ik besloot in overleg met papa dat we hem lieten liggen tot ie echt zou gaan huilen. Dit was om half 6 lieve mensen! Hij heeft dus 'geslapen' van zijn laatste fles om half 12 tot vanmorgen half 6. Geslapen staat hier tussen aanhalingstekens, omdat papa er na de laatste fles nog een aantal keer uit moest om Owen zijn fopspeen te geven. En ik moest eruit voor de verschoonbeurt. Evengoed zijn we hartstikke trots uiteraard!

Owen volgt met zijn oogjes én hoofdje alles wat er om hem heen gebeurt. Dit nog binnen een bepaalde afstand, ik geloof dat hij nog wazig ziet buiten 60cm zicht, maar hij volgt in elk geval!

Vorige week ben ik met Owen naar het consultatiebureau geweest en hij was volgens de dienstdoende wijkverpleegkundige te weinig aangekomen. Bij geboorte woog Owen 3170 gram, 6 dagen erna woog hij 3300 gram, dus was bijna niet afgevallen en weer peilsnel aangekomen. Bij de weging van 18 november woog hij 3520 gram en dat was te weinig op 12 dagen tijd. Ze hebben daar altijd wel wat te zeuren en ik wist direct weer waarom ik zo een hekel heb aan dat bureautje! Ach ja.. de 30e moeten we naar de consultatiearts en dan zien we wel hoe het ervoor staat.

De wipstoel staat nu beneden, hij heeft er al een aantal keer ingezeten en vindt het heerlijk. De box is inmiddels ver leeggeruimd, alle kledingkado's zijn gewassen en alle andere kado's opgeruimd, op wat knuffels na. Owen heeft 1 keer in de box gelegen en de muziek-mobile van Woezel en Pip erboven werd erg interessant gevonden. Hij volgde met zijn oogjes en hoofdje het rode tulpje, hartstikke leuk om te zien.

Voor de rest gaat het hier zijn gangetje. Ik begin steeds beter mijn draai te vinden en heb de 'angst' van het voeden van Owen terwijl ik eigenlijk naar school moet om de andere kinderen op te halen, losgelaten. Het blijkt allemaal erg mee te vallen en Owen moet gewoon even wachten, wat hij niet eens zo erg lijkt te vinden. Hup, in de wandelwagen of de maxicosi in de auto en hij valt al snel weer in slaap, waardoor de voeding uitgesteld kan worden. In het begin was dat even een stress-puntje voor mij, maar het is vanzelf goed gekomen.

We zijn uiteraard gewend aan ons nieuwe ritme, hoewel de moeheid er nog wel is. 's Nachts uit bed valt niet altijd mee en vooral niet omdat het nu koud is en je je warme bed voor een dikke drie kwartier moet verlaten. Maaaaar.. (cliche..) we hebben het er dubbel en dwars voor over, kleine Owen moet immers een grote, sterke knul worden! En zo te zien gaat hem dat vast ook lukken.

Heerlijk, zo'n ukkie in huis!

Wist u dat:

- ik inmiddels al ruim 14 dagen oud ben
- mijn navelstompje er al op dag 8 af viel
- mama probeert me ipv 7 voedingen, nu 6 voedingen te geven
- ik soms wel al 5 uur aan één stuk door slaap
- ik vreselijk verwend word door knuffels en kusjes van iedereen
- ik mega-vaak gefotografeerd word
- papa en mama heel veel foto's op hyves hebben staan
- ik daar voor mijn poses en gezichtsuitdrukkingen veel respects krijg
- ik iedereen al volg met mijn oogjes, door mijn hoofdje te draaien
- ik papa heel graag hoor zingen voor me
- ik om de twee dagen met papa of mama heerlijk onder de douche ga
- ik mijn nekje elke dag train en al heel sterk blijk te zijn
- grote broer en grote zus heel erg lief voor me zijn
- ik me alleen laat horen als ik een fles wil of een beetje krampjes heb
- ik een beetje lijk te lachen zo nu en dan
- ik al naar een verjaardagsfeestje ben geweest
- ik gruwelijk verwend ben met veel kadoos
- ik nu even geen wist u datjes meer weet

Nou, dat was het weer voor nu, ik ga lekker slapen, groeien en ik zou zeggen: tot de volgende keer!

Liefs Owen 

Ik ben zo blij, zoooo blij.. dat mijn buik van voren zat en niet opzij..
Onee, hij ging iets anders.. maar goed, de buik is bijnaaaa verdwenen!

Bewijs: