Ik zie dat ik in het laatste blog over de fysio verteld heb over de aankomende meting.
Die meting heeft een aantal weken geleden al plaatsgevonden. Ik kan jullie heel ingewikkeld gaan vertellen wat er precies gemeten wordt, maar het belangrijkste is dat Owen een waarde had van 105,4. Vraag me niet waar dat precies voor staat, maar de afplatting bleek toch duidelijk aanwezig, dus behandeling is zeker vereist. Een waarde tussen de 100 en 104 is normaal, tussen 104 en 108 is een beginnende afplatting en boven 108 is bijna 100% een helmpje.

Nu heeft er inmiddels een tweede meting plaatsgevonden. Het bandje wat rond zijn hoofdje geplaatst wordt moet vlak zijn. Of in elk geval zo vlak mogelijk. Bij de tweede meting is naar voor gekomen dat de waarde omhoog gegaan was, van 105,4 naar 107. Maaaaar.. het bandje is niet vlak. Dat kan de uiteindelijke uitkomst vertekenen. A.s vrijdag wordt daarom een nieuwe meting gedaan.

Hoe die meting in zijn werk gaat: Er wordt van een bepaald soort materiaal een bandje geknipt. Dat wordt warm gemaakt in heet water, zodat het flexibel wordt. Daarna plooit ze het rond het breedste punt van zijn hoofdje en knijpt ze de twee losse eindjes samen aan de zijkant van zijn voorhoofd. Dit geheel moet even uitharden. Daarna heeft ze een soort van liniaaltje waarmee ze 3 puntjes op het bandje zet. Eentje recht boven zijn neus, het middelpunt dus. En twee in het verlengde van het midden van zijn oorlelletjes. Als je dan lijnen trekt op een papier waarop de kopie van het bandje staat, zie je ook wat het middelpunt van het achterhoofd is. Dan worden vervolgens alle 4 die punten horizontaal, vertikaal en diagonaal met elkaar verbonden en krijg je waardes.
Zoals op de plaatjes hieronder. Let op: Het kindje op de eerste drie foto's is NIET Owen. Op de laatste twee is het Owen WEL.

Het zicht bovenop zijn hoofdje.
Als ie ietsje verder naar voren kantelt, zie je de afplatting duidelijker:

Zo bleek ook dat bovenop Owens hoofdje, waar de lijnen van de beide oorlellen samenkomen, er een verschil was van 8 mm. Zijn ene oortje staat dus ten op zichte van het andere 8 mm naar voor/achter. Nu bij de nieuwe waardes was dat maar 4,5 mm. Wat wil zeggen: de afplatting zou gezien zijn oortjes afgenomen moeten zijn, maar de afplatting zelf geeft aan dat het toegenomen is. Deze waardes kloppen niet ten op zichte van elkaar en daarom vrijdag een nieuwe meting.

Mocht blijken dat de afplatting idd tegen de 108 aan zit, dan moeten we beslissen of we doorverwezen willen worden naar Veghel. Een ziekenhuis met een expertise centrum voor afplattingen. Owen is 5 maanden, er is sowieso nog grote kans op correctie, maar in hoeverre die correctie voldoende gaat zijn zonder helmpje is moeilijk te zeggen. Nu is het zo dat bijna iedereen die ik daarover spreek, het probleem niet zo ziet. Je ziet wel dat ie een afplatting heeft, maar hij is nu ook nog kaal. Menig zegt me dat het stukken minder opvalt als ie haar krijgt en ik krijg regelmatig de opmerking: Wie zijn hoofd is wel symetrisch?

Ik snap wat men bedoelt.. maar er spookt in mijn achterhoofd een stemmetje dat zegt: Wat als Owen later zegt: Mam, waarom heb je er niks aan gedaan?

Moeilijk, moeilijk! Ik ga er nog een nachtje over slapen en dan de nieuwe meting afwachten. Na die uitslag kan ik altijd nog beslissen. Maar het is nooit verkeerd om er nu al over te denken.

Waar zal ik beginnen? Hetgeen me het meest bezighoud is de fysiotherapie die Owen krijgt. Ik zie geen verbetering en ik vraag me af of het zelfs niet erger wordt. De afplatting is in mijn ogen duidelijk aanwezig en de meting die ze pas deed gaf aan dat er wel behandeling nodig is. Maar of die behandeling ook slaagt? Ik heb er mijn twijfels over.

Volgende week krijgt Owen een nieuwe meting, voor mijn gemoedsrust. Ik voel me niet goed als ik naar de therapeute moet, ben bang dat ik niet genoeg 'geoefend' heb met hem. Owen is nu ook flink verkouden, ik ben gewend hem in de wipstoel te leggen na een voeding omdat hij veel spuugt als hij steeds op zijn buik kan draaien. En geloof me, dat doet ie constant. Als hij slaapt let ik op zijn houding, hij laat zich alleen in diepe slaap corrigeren, als ie een hazeslaapje doet overdag wil ie niet en draait dan steevast zijn hoofd terug naar links. Moeilijk!
Ik moet ook proberen hem steeds uit te dagen als hij wakker is om naar rechts te kijken, maar vind er momenteel de momenten niet voor. Of ik moet naar school, de andere kinderen halen, of ik moet koken, of ik moet voeding maken voor Owen, was doen, poetsen, strijken. Het is ingewikkelder dan ik gehoopt had. De momenten dat hij wakker is -en die zijn er best veel-  heb ik niet steeds de tijd om naast hem te gaan liggen op het boxkleed op de grond om hem uit te dagen naar rechts te kijken. De therapeute zit vol goede adviezen, maar een gezin met 3 kinderen vraagt meer aandacht dan ik soms heb. Anyway, volgende week een nieuwe meting, kijken of het minder erg, erger is geworden of hetzelfde is gebleven.

Owen heeft nog steeds 4 flessen, krijgt fruit en sinds afgelopen weekend ook groente. Worteltjes bevallen hem goed, evenals bruine bonen. Het is een klein duveltje, want zodra ie de lepel aan zijn mondje voelt, maakt ie een blaasbeweging en doet er bffft bij. Resultaat: Owen onder de spetters, de tafel, de slab, de wipstoel én mama. Hopelijk leert ie het snel af, want grappig lijkt het, maar is het in werkelijkheid niet echt. Vooral niet als je bedenkt dat die groenten heel moeilijk uit je kleren te wassen zijn. En je moet vooral ook geen goede, nette, ik-moet-zometeen-nog-ergens-heen kleren aan doen.

We probeerden hem laatst een fles te geven vermengd met rijstbloempap, in een bordje met een lepeltje. Dit at hij vrij vlot, lustte het ook, maar hij kreeg er enorm buikpijn van. We hebben de rijstbloem daarom gestaakt tot dat ie wat ouder is.

Dan nog het staan. Owen wil staan en hoeft bijzonder weinig moeite te doen om vanuit zithouding rechtop te komen. Ook maakt hij een loopbeweging, tilt zijn voetjes één voor één heel hoog op en probeert ze voor de andere neer te zetten. Uiteraard laten we hem niet doorzakken, want dat is immers slecht voor zijn heupjes, maar ik verwonder me erover. Als kindjes geboren worden hebben ze allemaal een loopreflex. Een aantal weken na de geboorte verdwijnt dat. Bij Owen was het in de eerste week al weer weg. Normaal gezien zouden ze het terug moeten krijgen rond de 7 maanden, als voorbereiding op kruipen en lopen, maar Owen heeft net nu al terug. Hij is overigens nu 4 en halve maand. Snel toch?

Dat was het voor nu geloof ik. Ik zal uiteraard nog wat foto's toevoegen!

Owen in bad

Owen eet pap (die hem later niet goed viel)

Owen bandietje!

Toedels -xxx-

Het stond per ongeluk uitgeschakeld. Na een mailtje van een blogbezoekster en een msn gesprek met een andere blogbezoekster, zijn we er achter waarom er geen 'reactie toevoegen' te zien was onder de blogs.
Ik vond het al vreemd dat er helemaal niet meer gereageerd werd en dacht dat ik saai schreef.. (of is dat misschien toch zo.. :P)

Mijn excuses voor het ongemak... jullie kunnen weer fijn reageren, mocht er behoefte toe zijn.

Liefs, J.

Gisteren mochten we weer op 'controle' naar het CB. Afgelopen zaterdag zijn we begonnen met bijvoeden. Owen krijgt een fruithapje en dat smaakt hem hartstikke goed. Zijn mondje gaat gretig open en hij 'hapt' het fruit van het lepeltje. De rare snoeten die hij trekt vallen me reuze mee en er is nog geen schepje terug naar buiten geduwd. Hoera!!

Dát moest ik dus ook even melden op CB. Nu weet ik dat ze normaal roepen dat je zoiets pas mag geven vanaf 6 maanden, maar iedere ouder die je spreekt fluistert dan zachtjes dat ze met 4 maanden al begonnen zijn. Zo ook ik met de oudste twee, dus Owen volgde netjes de tijdlijn die ik hiervoor ook gebruikte.

Op het CB maakten ze er totaal geen probleem van. Nu begin ik behoorlijk te twijfelen of ze me niet gewoon iedere keer maar 'ja oke' zeggen omdat ik eerder al had aangegeven dat ik opmerkingen over mijn moeder-gevoel niet op prijs stel, of dat ze het er echt mee eens zijn.. haha! Nou ja, Owen geniet, geeft geen reactie in de zin van allergie of spuitluiers en ik vind het geweldig.

Zijn gewicht was vorige keer 5300 gram, nu 5780. Zijn lengte was 58cm en is nu 60,3. Zijn hoofdomtrek was ook 1 cm gegroeid. Het gaat hartstikke goed, hij zit netjes in de curve en volgt een perfecte stijgende lijn.

Deze morgen moeten we alweer voor de derde keer naar de fysio, de vorige keer had ik weinig te melden, we moesten Owen uitdagen naar rechts te kijken. Soms lukt dat wel, soms niet. Vandaag gaat ze een meting doen dmv een bandje rond zijn hoofd en dan zien we hoe scheef of hoe rond zijn bolletje werkelijk is.

En dan nog een leuk nieuwtje. Sinds gisteren weten we het zeker.. Owen draait zelf van zijn rug naar zijn buik. Het ziet er zo grappig uit en ik heb uiteraard even vergeleken met de andere twee kinderen -zulke info staat in alledrie hun babyboek- en Owen is even snel dan onze oudste. 17 weken en dan omrollen. Goed he? Dochterlief was 23 weken, maar zij was 6 weken te vroeg geboren en dan hoort ze dus ook 6 weken later te zijn. Was ze op tijd geweest dan was ze vermoedelijk ook 17 weken geweest toen ze kon omrollen. Grappig om te zien dat alledrie dezelfde handeling doet bij hetzelfde aantal weken.

Hieronder een foto van een happende Owen.. hmmm, lekker banaan met perzik.

En ook nog een foto van Owen op zijn buik...

Toedels!!

Zoals in mijn blog over de 3e keer CB te lezen was, zouden we hier thuis in de gaten houden of Owen idd zijn linkerhandje meer gebruikt dan zijn rechter. De conclusie was dat dat zeker zo was.
Ik heb daarom een afspraak gemaakt met de kinderfysiotherapeut en daar zijn we gisteren geweest.

Ze heeft gekeken naar zijn bewegingen en of hij idd een voorkeur heeft voor links. Zijn linkerarmpje komt volgens haar eerder in beeld omdat hij zijn hoofdje meer naar links draait. We hebben nu wat orders gekregen, zoals 6 keer per dag op zijn buik voor 10 minuten. Ze vond namelijk de 3 keer die het CB geadviseerd had, nog te weinig.
Ook moeten we hem nu als hij slaapt zijn hoofdje draaien. Hij heeft volgens haar 80 % van de tijd op zijn linkerkant gelegen en dat moet nu naar 80 % rechts. Het valt niet mee, vooral niet als hij wakker is, want hij kijkt natuurlijk gretig rond.

Gisteren meteen gestart en als hij een dutje doet, draait ie of zelf naar rechts, of ik corrigeer hem en dan slaapt hij zo verder. Soms is hij dwars en draait ie zelf steeds terug, maar dan probeer ik het 5 minuten later nog eens.
De fles krijgt ie nu op de andere arm, wat voor mij wel wennen is, ik ben -op biljarten na- volkomen rechtshandig.
Ach, zo leer ik links ook beter te gebruiken.. haha!

Maandag hebben we een tweede afspraak. Ze wil dan verder ingaan op wat we kunnen stimuleren en hoe we zijn afplatting van zijn hoofdje links kunnen verminderen. Vermoedelijk maakt ze één dezer afspraken ook een soort van mal, waarin ze een exacte meting kan doen van de mate van afplatting en zo kunnen we de groei van zijn hoofdje duidelijker volgen. Tot een jaar kan zijn schedeltje vormen, daarna gaan de schedelnaden dicht en moet het zijn zoals het hoort. Een mooi rond bolletje dus.

Ik heb er vertrouwen in. Het is intensief maar ook voor een goed doel.
Tot snel weer!

wo 10 feb 2010, 15:05

AMSTERDAM
Baby’s met een korte tongriem kunnen problemen hebben bij het drinken aan de borst.

Drie kinderartsen doen in het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde een oproep aan collega’s om de tongriemen na de geboorte simpelweg te controleren.

Artsen

Het euvel is volgens de dokters eenvoudig te verhelpen door de tongriem door te snijden. Die kennis is volgens de artsen al eeuwenoud, maar een beetje in de vergetelheid geraakt. Nu borstvoeding weer meer onder de aandacht wordt gebracht, komt het probleem van de tongriem volgens hen weer om de hoek kijken.

Wat Owen had komt dus vrij veel voor. Als alle gynaecologen en kinderartsen er nu alert op worden, hoeft geen enkele ouder na 4 dagen nog naar de KNO-arts.

Even een vrolijke update: Owen lacht enorm veel. Hij maakt geluid en het klinkt als: huh,huh,huh,huh! Hij heeft 1 keer geneigd naar schaterlachen, maar volgens mij schrikt ie dan van zichzelf waardoor ie meteen weer ophoudt.
Dat schrikken is sowieso bijna elke dag, hij is zijn stem aan het ontdekken en maakt dan bv een heel hoog gilgeluid. Vervolgens zie je zijn armen spreiden, zijn ogen groter worden en ligt ie je aan te kijken alsof ie wil zeggen: Waar kwam dat nou vandaan? Schitterend!

Hij probeert nu te draaien op zijn buik. Het is nog niet gelukt, maar op zijn zij ligt hij regelmatig. Als we hem op zijn buik leggen, strekt ie 1 armpje naar achter, gaat dan met zijn hoofdje wiebelen en valt soms om. Ook dat levert de nodige schrikreacties op, maar hij kan er zelf gelukkig wel om lachen.

Het is een vrolijk kereltje. Hij huilt uiteraard tussendoor wel eens, maar dat hoort erbij. Hij wil dan bv zijn speentje, is een beetje moe, trekt zelf een doekje over zijn hoofd om de vele prikkels buiten te kunnen sluiten. Tegen de tijd dat hij weer een voeding wil, is er geen houden meer aan. Hij blijft ook staan op je schoot, weigert te gaan zitten als ie een poepluier aan heeft. Soms doet ie dát ook als ie niet wil spelen. Hij vermijdt dan oogcontact en wil niet gaan zitten, omdat ie dan weet dat we zijn aandacht proberen te trekken. Als we goed luisteren, verstaan we zijn 'taal' vanzelf.

Hij slaapt nog steeds erg goed. Zijn 4 flessen zijn nagenoeg allemaal leeg gedurende de dag. Gisteren bv heeft hij maar 45cc laten staan, terwijl ie twee weken geleden nog ruim 170cc in de flessen liet. 's Avonds krijgt ie de laatste fles nog steeds om kwart voor 10 ongeveer en slaapt dan regelmatig door tot kwart voor 9 's ochtends. Heerlijk!

Nog een klein maandje, dan mogen we beginnen met rijstebloempap en ga ik hem dat 's morgens geven met een fles melk. Hij krijgt dat in een bordje en ik ga proberen hem met een lepeltje te laten eten. Ook zullen we tegen die tijd een fruithapje gaan proberen. De signalen dat baby's toe zijn aan ander voedsel, geeft ie nog niet echt, maar hij kijkt wel gebiologeerd als wij iets eten. -signalen zijn bv: huilen als wij eten, smakkende geluiden maken, weigeren van de fles-
Ik ben benieuwd, maar we moeten nog even geduld hebben. Het gaat al zo snel. Toch?

Tot de volgende keer!
 

Vanmorgen hebben we het slechte weer getrotseerd en zijn we weer op controle geweest bij het CB. Met een beetje lood in de schoenen, ivm de overstap van 5 naar 4 voedingen. En zoals bleek, weer volkomen onnodig, al dat meegezeulde lood.

Gewicht: 5300 gram. (500 gram meer dan vorige controle)
Lengte: 58 cm (3 cm gegroeid)
Hoofdomtrek: 41 cm (1 cm gegroeid)

De arts was zeer tevreden. Owen blijft op de middellijn in de groeicurve en wat betreft die 4 voedingen haalde ze haar schouders op en zei me: Ja, en? Het maakte haar niets uit, als we een tevreden baby hebben op 4 voedingen dan hoeven we van haar geen 5 te proberen. Zoals ik gisteren al schreef: Owen is een huilerig kindje als ie 5 voedingen krijgt en een Engeltje als we er 4 geven. De keuze was dan volgens de arts ook snel gemaakt.

Ik moet even in de gaten houden of Owen deze week overwegend zijn linkerarm gebruikt. Hij zou twee-handig moeten zijn en ik merk vaak op dat ie alleen links gebruikt om dingen te proberen pakken en zijn rechterarmpje laat ie vaak helemaal naar beneden liggen, strak langs zijn lijfje. Als we deze week tot de conclusie komen dat Owen voornamelijk linkshandig is, moeten we het laten nakijken bij de kinderfysio. Hij mag nu nog geen voorkeur hebben en als die er wel duidelijk is, hebben we kans dat intensieve handeling van een arm-schouder beweging voor rechts te belastend is.

Ik heb echter net met hem gespeeld en idd, hij grijpt als eerste met links, maar trekt dan rechts zelf bij. Als ik zijn linkerhandje vasthou en hem met een speeltje uitdaag, grijpt ie ook met rechts. Hij ligt op moment van dit schrijven ook naar de juiste kant met zijn hoofdje, volledig gedraaid óp zijn rechteroortje, dus zijn voorkeurshouding wb zijn hoofdje is flink aan het afnemen. Ik ga hem nu alleen wat meer rechts uitdagen, zodat we een helder beeld krijgen over zijn armbewegingen en of er idd een obstructie kan zitten in zijn rechterschoudertje. De arts probeerde het met zijn speentje en hij greep bij haar ook alleen met links. We wachten even af. Het zal immers niet de eerste keer zijn dat we bij het CB tot een conclusie komen en zodra Owen thuis is, hij die conclusie aan diggelen helpt.. -denk aan die indikker voor zijn voeding vanwege veelvuldig maagzuur, wat opeens op miraculeuze wijze verdween toen ik het uitgesproken had op het CB-.

Hij heeft vanmorgen ook de tweede serie inentingen gehad. Ik heb Owen niet eerder zó hard horen gillen en snikken met flinke halen. Hij schrok zich echt helemaal rot. Meteen heb ik hem bij me gepakt daarna en een dik uur na thuiskomst was hij wel rustig, maar als hij diep zuchtte hoorde je nog een flinke snik.
Hij heeft vervolgens 6 uur tussen de eerste en de tweede voeding laten zitten en ik heb hem lekker laten slapen. Als hij slaapt doen zijn beentjes immers geen pijn. Hij is vrij rustig na de inentingen, veel rustiger dan vorig keer. Volgens mij heeft ie al zijn energie gestopt in die gilletjes vanmorgen toen ie ze kreeg.

1 maart heb ik een nieuwe afspraak. We gaan gewoon verder, zoals we bezig waren en mocht Owen een nieuwe aanpassing vereisen, dan doen we gezellig met hem mee. :D

Owen is verkouden. Vieze neuzen, beetje benauwd als ie moet drinken en af en toe een niesje of een hoestje, klinken uit de box of wipstoel. Hij is verder wel heel vrolijk, dus het deert hem niet zo.

De flesvoeding is nog steeds 4 x 200 cc waarvan ie niet alles opdrinkt. Gisteren echter was hij al om half 7 smorgens wakker en heb ik hem gedurende de dag 5 voedingen gegeven van 170cc. Nog een keer proberen kan geen kwaad. Hij dronk goed, maar is de hele dag erg huilerig geweest. Was nauwelijks te troosten en sliep weinig.

Vanmorgen om half 9 werd Owen wakker en zitten we vandaag weer op 4 voedingen. Die 5 flessen zitten hem op één of andere manier erg dwars en hoe dat kan, geen idee, ik leg het morgen voor op het CB.

Ja, we moeten morgen weer op controle. Owen zal weer gewogen, gemeten en nagekeken worden. Ditmaal weer door die aardige arts van de allereerste keer. Ik ben super benieuwd, want aangekomen is ie zeker wel, maar hoeveel en of het genoeg is, blijft altijd spannend.

Owen begint hier beneden aan de bekleding van de wieg te trekken. Eigenlijk is dat een signaal dat ie er niet lang meer in kan liggen. Ik moet nog even aan het idee wennen dat de wieg hier voor het laatst gebruikt is en dat ie binnenkort dus definitief weg moet. Hij zal op z'n vroegst - met een beetje mazzel- pas weer gebruikt worden over een jaar of 15 á 20 jaar. Als ik oma word. Pfoe.. wat een lange tijd nog. Niet dat ik zit te wachten om de titel Oma te gaan dragen, maar die wieg.. het blijft toch een familiestuk wat nu helaas weg zal moeten. Owen heeft er daarentegen het langst van alle drie ingelegen. Bij D en I heb ik hem na 6 á 7 weken al weg moeten doen, omdat ze er overdwars in gingen liggen. Dat is bij Owen niet het geval, dus heb ik er nu ook langer van kunnen genieten.
 

Voor de rest gaat het hier goed. Ik heb even een dag gehad waarin ik extreem moe was, maar na een dag uitslapen en een hele nacht kunnen doorslapen (dank je wel Owen!) ben ik er weer door gevallen. De doorslaapnachten van Owen zijn nu frequenter dan de nachten die ie wakker werd. Het gaat de goede kant op. 

Owen wil steeds staan op je schoot, wil niet zitten als ie gepoept of geplast heeft en gooit zich dan achterover met de billen van je af, zodat we weten: ah.. hij moet een schone luier. Erg handig, zo'n ventje die dat zelf aangeeft.
Speeltjes begint ie te pakken en probeert het dan in z'n mondje te stoppen. Zijn hoofdje kan ie in buikligging steeds beter optillen, hoger ook en vooral langer dan voorheen. We oefenen nu ongeveer 2 á 3 keer per dag een aantal minuten en er zit echt verbetering in. Zijn voorkeurshouding is nog licht aanwezig, maar hij valt ook gerust een uur in slaap met zijn hoofdje naar de goede kant. Hij lacht veel en vaak, begint er nu geluid bij te maken en babbelen is hem ook niet vreemd. Er klinken kreten, ahhh's, ohhh's, uhhh's en dat allemaal door elkaar. Soms horen we een medeklinker als een M, een B en ga zo maar door. Gezichtsuitdrukkingen vind ie maar wat interessant, hij lacht breeduit als ik doe of ik schrik, hij probeert soms zelf zijn ogen heel wijd open te trekken en ook een frons van 'boos kijken' heeft ie redelijk onder de knie. Hij lacht zodra wij gaan lachen en probeert ons bijna constant na te doen.

Het is een heerlijk ventje. Met een stevige gebruiksaanwijzing -die overigens in de placenta is achtergebleven geloof ik-, maar welk kind heeft dat niet.

Als we morgen naar het CB zijn geweest, volgt er weer een blog.
Toedels xxx

Wat doe je als je kleine man van 11 weken zijn 5 voedingen van 170cc uitspuugt of laat staan? Wat een vraagstuk!
We zitten momenteel vanaf vrijdag op 4 voedingen van 200cc.
Ik zal even het één en ander uitleggen.

Owen dronk zijn 5 voedingen niet meer leeg. Normaal gezien gaat een baby steeds meer drinken, Owen gaat steeds minder drinken. In verhouding dan. Hij mag volgens de richtlijnen 5 x 150cc = 750cc per dag. Hij dronk op een gegeven moment nog maar net 600cc. Mijn moeder-voelsprieten gaan dan uit en detecteren een gevoel wat niet prettig is. Ik ben bang dat Owen niet goed aankomt. Hij is verder een vrolijk mannetje, maar als hij zijn 5 voedingen krijgt, drinkt ie de eerste 70 cc goed op en daarna begint meneertje zich achterover te gooien, met zijn tong de flessenspeen naar buiten te duwen, te krijsen als je hem terugstopt en ook te krijsen als je de fles wegzet.
Met andere woorden: we weten niet wat hij precies wil. Het lijkt erop dat hij geen honger heeft, maar wel de behoefte om te zuigen. Zodra we hem dus de fles geven, zuigt ie, proeft dan de melk en gooit zich achterover.

Wat nu? Vrijdag besloot ik in overleg te gaan met de wijkverpleging van het consultatiebureau. Ze kwam tot de geniale conclusie dat hem íets dwars moest zitten, maar wat dat was, daar had mevrouw Wijk geen idee van. Ze opperde om ander soort voeding te starten. Nou me dunkt! Owen heeft nauwelijks krampen, spuugt lang niet altijd en als we andere voeding starten, is dat maar weer afwachten. Het zal ook anders smaken, de vraag is of Owen dat wel pikt.

Een zeer onbevredigend gesprek met de wijk. Daarop besluit ik de ass. van de huisarts te bellen en leg haar voor wat ik de wijk ook voorlegde, met een aanvullende mededeling: ik heb geen zak aan dat voedingsadvies!
De ass. is het met me eens. Owen doet het op zich goed op de voeding die hij krijgt, alleen wil hij niet drinken. Hij is niet hongerig na 3,5 uur en laat daardoor veel staan. Ze vindt veranderen van voeding niet goed en oppert ook dat dat echt één van de laatste dingen is die we zouden kunnen proberen. Maar goed, wat nu dan?

Ze drukt me op het hart dat Owen idd nog erg jong is, maar dat hij zich niks aantrekt van het advies van het bureau. Owen mag officieel nog niet naar 4 voedingen, dat zou pas mogen als hij 4 maanden is en dik 6 kilo weegt, én bijvoeding krijgt. Echter.. de ass. zegt me: ik ben een makkelijke moeder geweest en vind dat je het moet proberen. Geef hem 4 flessen van ieder 200cc en kijk dan wat hij doet.

En tadaaa: hij drinkt ze nagenoeg allemaal op! Hij krijgt dus 800cc aangeboden per dag en liet gisteren bv in totaal maar 70cc staan. Hij zou 750 moeten drinken en dronk 730. Wel hebben we de eerste dagen wat gesukkeld, want zijn maagje moet uiteraard wennen aan de grote hoeveelheid van 200cc per fles. Hij krijgt nu om de 4,5 uur een fles en lijkt zeer tevreden.

Op 1 feb. moeten we op controle bij het bureau. Ik zet me schrap, want kritiek komt er denk ik wel. Maar dan mogen ze het zelf proberen met hem. Komen ze hem maar een dagje 5 voedingen geven en een dagje 4. We zullen eens zien wie hier bepaald wat hij binnenkrijgt en om de zoveel tijd en hoeveel cc's.
Dat zijn niet zij, de arts en wijk van het cb, maar dat zijn ook niet wij, een bezorgde papa en mama, nee! Dat is Owen zelf. En als hij niet wil dan wil ie niet. Knappe dame of heer die dáár wat aan kan veranderen!