Volgende week dinsdag hebben we weer een controle bij onze eigen gynaecoloog. De harde buiken zijn niet meer zo frequent aanwezig als vorige week en ik denk dat ik nu ook weet hoe ik ze beter onder controle kan houden.

Little Bruce is een druktemaker, een bezig mannetje. Hij zwemt voor iedereen voelbaar en vooral ook zichtbaar regelmatig mijn buik rond en vooral 's avonds is ie erg actief. 's Morgens wordt door hem het startsein gegeven voor een nieuwe dag, net als ik wakker ben begint ie al te bewegen. Gelukkig houdt ie me nog niet uit mijn slaap, maar in slaap komen wordt door zijn trim- en gymoefeningen vaak wel bemoeilijkt.

's Nachts ben ik vaak wakker, val dan ook vrij snel weer in slaap, maar ik voel wel dat ik eigenlijk slaap tekort kom. Als ik de kans krijg ga ik overdag een uurtje liggen, maar dat lukt ook net zo vaak niet.

De weken gaan snel. 24 weken vandaag. Nog 16 te gaan. En als ik die 16 lees krijg ik af en toe toch behoorlijk de kriebels. Hoe zal de bevalling verlopen, waar beval ik, hoe beval ik en vooral wanneer beval ik?
Hoe dan ook, mijn zin in het bevallen op zich is er niet minder om. Nieuwsgierigheid heeft de overhand en dat maakt dat ik er niet tegenop zie.

Als het goed is komt er volgende week een andere auto in ons gezin. Een grotere, met meer kofferruimte en meer plaats op de achterbank. Nog een bijkomend pluspunt is dat de andere auto een hogere instap heeft dan die we nu hebben, waardoor ik me niet meer moet laten vallen in de stoel. Dat levert nogal eens harde buiken op en die hoop ik met de andere auto te kunnen reduceren naar een mogelijk nulpunt.

Over 5 weken hebben we een pretecho, zoals jullie konden lezen in mijn vorige, korte blog. Wederom een kijkje in de snoet van Little Bruce.. heel gaaf en heel spannend. De kinderen mogen mee. De oudste juichte vrijwel meteen en riep: GAAAAAF! ik ga mee! en vouwde demonstratief zijn armen over elkaar.
De jongste was wat minder enthousiast, maar toen ik vertelde dat de mevrouw van de echo dan zou zeggen: dit is zijn voetje, dit is het armpje van jullie baby broertje en dit is zijn piemeltje, grinnikte ze en wilde ook mee. Ik ben benieuwd.

Volgende week weer een blog na de controle bij de gyn. Tot dan!