De kinderen kwamen uit school. R had ze gehaald.
Ik zat in de bank met zoonlief zijn verjaardagskaart en die begon ie te lezen..
"Grote Bink!
Van harte gefeliciteerd met je 7e verjaardag.
Hele dikke kus van R, Mama, zuslief en ???"
Hij keek even bedenkelijk naar die drie vraagtekens en er viel geen eurocentje.
We vroegen hem wie er op de plaats van de vraagtekens moest staan en hij én zijn zus wisten het niet. Ik gaf ze de echo en zei: Dat plaatsje in de kaart is voor 'dit'.

Nog bleek het onduidelijk en toen R met het mutsje, slabbetje en boekje kwam aanlopen wat we gekregen hebben van tante Maña, ging er wederom niets dagen. Ik vroeg ze wie dat mutsje paste. Ze noemden allerlei kleine kindjes uit hun omgeving en iedere keer antwoordden wij: Nee! Wie past dit nog? Dit mutsje past bij die foto!

Toen kregen ze door dat het een baby in iemands buik was. Maar van wie dan? Ze noemden pas-bevallen vrouwen in het dorp, een juf uit groep 1 en daar bleef het bij. Pas op het moment dat R achter mijn rug naar mij wees viel het eurocentje.
We riepen erbij: Jullie krijgen een broertje of zusje!
Dochterlief sprong meteen op en riep: Ik wil een zusje! Ze sloeg daarbij de handjes tegen de wangen en keek ontzettend blij.
Zoonlief was wat ingetogener, hij heeft al een aantal dagen hoofdpijn en kwam wat timide uit school. Ik denk dat zijn verjaardag een beetje spanning met zich mee brengt!

Later vroeg ik hem hoe hij het vond. "Geweldig" was zijn antwoord. Ik heb hem eens flink geknuffeld en gezegd dat ie nu een dubbele grote broer wordt en dat hij altijd mijn grote bink zal blijven. Het toeval wil dat het deze week "de week van de lentekriebels" is op school en meneertje wist ons te vertellen dat de baby zwemt in een waterzak en dat de moederkoek aan een draadje vast zit aan de baby.. haha, je kunt je mijn verbaasde blik vast voorstellen. Nou ja, we hoeven hem niet veel meer te vertellen over wat er nou gebeurt in mama's buik!

R draaide daarna een keer of 5 het Wiegelied van 3Js via Youtube en de kinderen waren het erover eens: De baby kan dit horen, dus moeten we meezingen!

's Avonds vroeg zoonlief zonder op te kijken van zijn playstation: Hoe gaan WE de baby noemen? Ik vertelde hem dat dat nog een verrassing was en dat R en ik dat wel al wisten. 'Mama, de naam is toch geen verrassing' zei ie. Vandaag aan school wist meteen iedereen het, inclusief de juf. Dát is dan ook precies de reden waarom we gewacht hebben tot we een hartslag hadden gezien!

Ik voel me een zielsgelukkige moeder en echtgenote!