Vannacht barslecht geslapen. Het was ruim drie uur voor ik de slaap kon vatten. Dit door menstruatieachtige pijnen in mijn onderbuik, bandenpijn, bekkenpijn en een Little Bruce die constant aan het schoppen, draaien en dansen was en tot overmaat van ramp ook nog ruim drie kwartier de hik kreeg.. zucht!

Vanmorgen om half 8 liep de wekker af, we moesten om half 10 in Maastricht zijn.

Bij de gyn aangekomen, riep ie ons, zag dat ik wat moeizamer opstond en maakte daar een opmerking over. Duidelijk dus. Hij vroeg of ik bekend was met bekkenpijn in eerdere zwangerschappen en dat bevestigde ik. Verder hebben we een lijstje afgewerkt met klachten en zorgen die ik had.

We kregen ook nog even snel een groeiecho, het hoofdje werd gemeten en zijn buikje. Het hoofdje zit rond de uitgerekende datum van 30 oktober, maar het buikje schoof wat verder door. 9 november. Dwz dat onze Bruce geen dikke buik heeft, maar dat trekt waarschijnlijk nog wel bij.
Het gewicht werd vandaag geschat op 1650 gram. Toch mooi weer 300 gram meer dan twee weken geleden. Het hoofdje ligt beneden, gyn vermoedt ook dat ie niet meer veel zal draaien.

We hebben de bevalling besproken. Ik moet zodra ik weeën heb, richting Maastricht. NIET afwachten of er ontsluiting is die vordert.. NEE, naar zh komen! Dit omdat ze me willen monitoren en zien of een normale bevalling niet teveel druk geeft op het keizersnede-litteken van de vorige bevalling. Hij schat mijn kans om vaginaal te bevallen op 60 á 70% en een keizersnede dus op 30 á 40 %. Ik heb eerder laten zien dat ik vaginaal kán bevallen, maar omdat dat van een kindje was wat maar 2280 gram woog, weet ie niet of ik niet in de problemen ga komen als dit kindje groter blijkt te zijn. Ik ben, zoals de meesten van jullie weten, niet groot en uiteraard zal een groter kindje ook meer gevaar betekenen voor het keizersnede-litteken en waarschijnlijk ook mijn bekken, wat in 2001 een dubbele breuk opliep. Inleiden is sowieso niet aan te raden, ivm met het litteken weefsel en dat zou ie ook niet doen vóór week 41.

Ik moet er sowieso rekening mee houden dat er geen enkel risico wordt genomen en we mogelijk tijdens de weeën, of zelfs voordien al besluiten tot een keizersnee. Ik hoop met heel mijn hart dat ik vaginaal mag bevallen, wil het dolgraag op eigen kracht doen en snel weer thuis zijn, maar verstandelijk begin ik me nu toch af te vragen of een geplande keizersnee niet slimmer is. Anyway.. ik heb nog even om daarover na te denken.

Enigzins gerustgesteld zijn we terug naar huis gekeerd.
Over drie weken weer controle, ditmaal bij dr Coumans, gezien Prof. Nijhuis dan zelf geen spreekuur heeft.