Vanmorgen weer op controle geweest. CTG was goed,evenals de bloeddruk. Ik heb zelf aangedrongen op urine onderzoek en de eiwitten zitten op het randje. Tijdens het CTG viel me op dat mijn handen dikker waren dan anders. Dat de eiwitten verhoogd zijn kan ook aan de duur van de zwangerschap liggen, dus nog niet zorgwekkend.

Groeiecho gehad, ook die was goed. Baby is nu tussen de 2900 en 3000 gram. Wat wil zeggen dat ie in een week tijd zo'n 200 gram is aangekomen.

De gyn vindt ook, zolang het goed gaat en ik geen complicaties krijg, blijven we rondhobbelen. Ingrijpen op welke manier dan ook zou alleen maar voor complicaties kunnen zorgen, terwijl ik tot nu toe een zorgeloze zwangerschap heb gehad. Ze vond het zonde om daar nu risico's mee te nemen.

Voor volgende week hebben we wederom een afspraak. Ben dan 40 weken en 4 dagen en dan wil ze me ook toucheren om te kijken hoe het zit met verweking en ontsluiting. Ik moet dan eerst bloedprikken en urine inleveren, dan weer half uur CTG en daarna naar de gyn.

Twee dingetjes.. ik maak me stiekem zorgen over de groei van de baby, ook al zegt 20 man tegen me: hij kan er heus nog wel door, maar hij wordt wel errug groot nu voor mijn eigen formaatje. D. woog 2280 gram en als de baby volgende week weer 200 gram is aangekomen, is ie al een kilo zwaarder. Lukt me dat wel? Het is moeilijk om die angst voor de keizersnee los te laten, ook al zegt de gyn dat die angst niet nodig is. -tranen vloeiden rijkelijk op de terugweg in de auto- Ze heeft immers zelf aangegeven dat ze het zielig voor me zou vinden als ik een kind moet baren van 3500 gram. Reken maar uit.. als ze me door laten lopen tot 42/43 weken, issie volgens mijn rekenmasjientje 3600 gram.. zielige ik! 

Daarnaast is het zo dat ik iedere dag weer hoop en die hoop elke keer ongegrond blijkt te zijn. Als ik wat flinke pijnlijke harde buiken heb, krijg ik daar hoop door en als dat dan iedere keer weer afzwakt en helemaal ophoudt, doet dat geen goed aan je geestelijke gesteldheid. R. heeft het zo mogelijk nog zwaarder denk ik, hij moet iedere dag gewoon gaan werken, waarvoor hij zijn concentratie nodig heeft en als die gaat ontbreken is het niet handig en fijn. Respect daarvoor.. ik hoef niks anders te doen dan wat kleine dingetjes hier in huis en zorgen dat ik goed uitrust. Van hem wordt veel meer verwacht.

Pfff, wat een verhaal weer.. als je bij deze zin aangekomen bent, heb je je er hoogst waarschijnlijk doorheen geworsteld. Bedankt daarvoor, ik voel me soms echt een zeur, terwijl ik dat absoluut niet wil zijn. Blegh!