Zoals jullie weten, zijn wij gezegend met twee kids van 7 en bijna 5 jaar oud. Een jongen en een meid. Zij hadden in ons huis ieder een eigen kamertje, maar met Little Bruce op komst en aangezien het geen succes is om de baby bij één van de andere twee te leggen, besloten we dat de oudste twee, ondanks hun geslacht, best bij elkaar op de kamer konden. En zo geschiedde. Ze kozen samen dat het een disco-kamer moest worden , met stapelbed en dat er een disco-spiegelbal aan het plafond moest. De rest van de invulling was voor ons.

Het weekend van 13 en 14 juni hebben we dat varkentje gewassen. Zaterdag moest manlief nog even de ouders van een vriend helpen verhuizen, maar ik kon vooruit met muren schilderen, dus dat ging best. De vloer zou hij intussen ophalen en daarna zouden we het stapelbed gaan kopen. En ook dat geschiedde.

Ik begon met schilderen om kwart over 9 smorgens en savonds om half 11 waren we zo goed als klaar. De muren waren af, de vloer lag erin, het stapelbed stond, er hingen al drie rode kandelaartjes aan de muur en de bedden waren opgemaakt. Zondag kwam de rest. En ook dat geschiedde wederom.

Zondagmorgen zijn we de kamer van de jongste gaan leeghalen en hebben daar de vloer gelegd die van de oudste zijn kamer kwam. Ook maar meteen even twee muren wit geschilderd. De commode die nog bij dochterlief stond vroeger, hebben we teruggezet en daar moesten alleen nog de twee andere muren groen gemaakt. Daarna waren het alleen nog de meubeltjes. De discokamer is verder aangekleed en het resultaat mag er zijn. Onze kinderen hebben twee paleisjes. Ze vinden het helemaal geweldig en het slapen gaat ook goed.

Nu een foto impressie:

De kamer die eerst van de oudste was zag er zo uit:

De kamer ziet er nu zo uit:

De kamer van de jongste was vroeger zo en meteen het resultaat met de witte muren:

Donderdag de 18e juni heb ik de groene muren geschilderd, de kleur komt exact overeen met de kleur van het groen op de commode:

We hebben intussen de meubels ook al gezet, maar dat zien jullie in een ander blog.
Geloven jullie me als ik zeg: ik was moe, doodmoe, maar zeeeeeeeer voldaan toen ik het resultaat bekeek?
Man man, wat kan een mens dan trots zijn he?