Als eerste wil ik iedereen heel hartelijk bedanken voor de gelukswensen, felicitaties en lieve woorden op onze vernieuwde welkomspagina. Het is hartverwarmend om al deze bijdrages te lezen. Bedankt!

Op het bevallingsverhaal moeten jullie nog even wachten, ik krijg het niet helemaal geordend in mijn hoofd.

We zijn zondag thuisgekomen na een nachtje ziekenhuis en we kregen meteen kraamhulp, Tiny. Ze was zeer welkom, want na een paar uurtjes werd het druk in huize R. & J. Het bezoek stroomde binnen en iedereen verwonderde zich over de liefheid en schattigheid van onze nieuwe spruit. Owen liet het zich allemaal gebeuren, hij stoort zich werkelijk nergens aan. :D

De dag was enerverend, ik was niet moe te krijgen. Tiny zag het liefst dat ik op bed zou gaan, maar de adrenaline was te sterk aanwezig. Ik heb alles in me opgenomen en proberen te onthouden, maar ik geloof dat het niet allemaal is blijven hangen.

Owen is vannacht erg rustig geweest. Hij kreeg de laatste voeding gisteren om 22.00u en kwam pas om kwart voor 2 vannacht. De voeding daarna was om kwart voor 6 en dat wordt al gezien als de eerste voeding van de volgende dag. Vandaag dus. Owen blijkt tot nu toe een rustig, tevreden kindje, wat je alleen hoort als ie zijn speentje kwijt is of als ie honger heeft. Ook bloot op de commode om zijn temperatuur te meten is niet helemaal grappig, maar goed, wie zit daar wel op te wachten.. toch? ;)

Vandaag was rustiger qua bezoek. R. heeft echter heel wat dingen moeten regelen. Zo is Owen aangegeven bij de Burgerlijke Stand in Maastricht en hebben we gebeld voor de droger. Die is stuk gegaan en dat kunnen we met de extra baby-was nu niet gebruiken. Als het goed is komt de monteur het maken.

Daarnaast moesten er nog gegevens naar de drukker. Die belde zelf en een goede paar uurtjes later waren de kaartjes al klaar. De goede man is op maandag normaal gesloten, maar nam dit tussendoor. Fijn!

D en I zijn zwaar onder de indruk. Als Owen zijn keeltje maar durft open te trekken, staan grote broer en zus naast de wieg en stoppen hem zijn speentje in zijn mondje, of wrijven over zijn wangetje en bolletje. Het is overweldigend voor ons om te zien dat er liefde, ja écht liefde, straalt uit de ogen van de oudste twee, zodra ze de kleine man zien. Het wordt nog vechten om een eerste flesje te geven woensdagmiddag. Want dát heb ik ze beloofd. Als ze 's middags vrij zijn van school, mogen ze helpen met de verzorging van Owen.

We zijn trots.. we glunderen.. we worden intussen wel moe, maar genieten met volle teugen. Wat is het leven heerlijk!