Voelde ik me vorige week nog kiplekker, op een pijnlijke boezem na, deze week is het al moeheid wat de klok slaat.
Ik lijk niet fijn te slapen, sta moe op en gisteravond viel ik een uur op de bank in slaap, terwijl zoonlief me zat te tekenen. - Zie het voor je, zwarte bank met daarop een figuurtje wat dan mama moet voorstellen - schaam, schaam!
Vannacht heb ik enigzins geslapen. Voel me nog heel moe, maar volgens de weekkalender kan dat ook kloppen. Wie ben ik om te zeuren?

Meevaller van vannacht: Maar één keer uit bed om te plassen én ik heb handtekeningen van the one and only Bruce Springsteen and the E-street Band op een wit t-shirt. Helaas kon ik vanmorgen dat Shirt niet meer vinden. Was toch een fijne droom! Ben The Boss wel vergeten te vertellen over Little Bruce besefte ik me zojuist. Djuuu!