Normaal gezien als je als zwangere vrouw loopt te klagen over kwaaltjes of moeheid, roepen meteen minimaal 6 mensen in je omgeving: Jaaaa, maar dat hoort er allemaal bij, óf Sjee, wat loop jij nou te klagen, je bent zwanger, das het mooiste wat er is.

En weet je? Ze hebben nog gelijk ook. Geen twijfel over mogelijk, discussie gesloten. Maar zo af en toe wil ik toch even klagen hoor. En dit is zo'n klaagblog. Het zal gaan over slapen, jeuk, plassen en een andere niet nader te noemen kwaal die zwangeren zo af en toe eens mogen ervaren.

1. Slapen: ik slaap slecht! Woel en draai veel, pieker constant als ik wakker ben en een fijne slaaphouding vinden is momenteel een ramp. Ik ben (was) een echte buikslaper en sinds een weekje lukt dat niet meer. Mijn neus zit vaak aan één kant dicht, waardoor ik gedwongen ben op één zij te gaan liggen, anders gaat het andere neusgat vrolijk meedoen. En geloof het of niet.. met twee dichte neusgaten krijg je maar bar weinig lucht.

2. Jeuk: mijn buik en boezem beginnen te jeuken. De huid die nu flink oprekt is niet zo gewillig als ik hoopte dat het zou zijn. Resultaat: jeuk! En krabben helpt niet zo heel goed.

3. Plassen: wel 3 a 4 keer per nacht moet ik mijn bed uit, omdat het gewoon nodig is of omdat ik dénk dat het nodig is. Dat laatste komt omdat Little Bruce af en toe fijn in mijn blaas schopt waardoor die ineens een signaal uitstraalt naar mijn breintje: Tijd om op te staan, anders is het bed nat! Als Little Bruce zich dan ineens koest houdt, is de grote drang ook verdwenen, maar sta ik wel al in de badkamer. Toch maar even proberen dan!

4. Een niet nader te benoemen kwaal: een dinges aan de dinges wat alleen op te lossen is met dinges of dinges. Ja, dáár ja! Het begint met een I en eindigt op nfectie.. blegh! Mij zeer bekend van de andere zwangerschappen, wat simpel op te vangen was met een eivormig kogeltje, in te brengen vlak voor het slapengaan en wat de irritatie en de jeuk dáár ook meteen weghaalt. De dok is gebeld en ik moet eerst proberen met Lactacid te wassen.. Nou ja, voor degene die het kennen is dit verhaal over dinges aan je dinges en op te lossen met dinges vast heel din.. euhm.. duidelijk dus. Om gek van te worden.

Voor de rest? Alles goed.. het hummeltje beweegt de ene dag meer dan de andere dag. Ligt er maar net aan hoe het ligt en of ik het met gewoon zitten al in de verdrukking duw. Grote porties eten is van de baan en ik eet vaker dan ooit. Niet alleen eten trouwens, snoepen ook. Gisteren bv: 6 uur frietjes met kroket. half 8 een flinke tros druiven. half 9 twee wafeltjes. 9 uur, ik krijg het op mijn heupen van de hormonen en de honger (?) en ga zelf uiensoep maken. half 10 uiensoep klaar, lekker grote mok gepakt. half 11 nog een halve mok uiensoep.
R. kijkt me regelmatig aan en zegt niets, maar ik zie wat ie denkt.. ik gooi mezelf in de negeerstand en doe net of het is heel normaal. Nog een koekje iemand?

Het aftellen gaat ook nog gewoon door: 8 days to go!