Sinds zaterdag rommelt het. We zijn om half 9 savonds naar het AZM gereden, gezien de pijnlijke harde buiken om de 5 minuten kwamen. Ze hielden echter nog niet lang genoeg aan, waardoor we na twee ctg's met een tussenperiode van 2 uur, weer naar huis moesten. Conclusie: half verweekte baarmoedermond en 1 cm ontsluiting.

Zondagmiddag waren de pijnlijke harde buiken nog heviger aanwezig, na overleg met AZM weer terug voor een ctg. Na wederom 2 keer een dik half uur ctg te hebben gehad, bleek na toucheren dat er niets méér was gebeurd dan de dag ervoor. Het bleef 1 cm en de baarmoedermond was niet meer verstreken dan de nacht ervoor. Op alle 4 de ctg's is wel degelijk activiteit te zien, maar de weeën duren nog te kort om daadwerkelijk voor ontsluiting te zorgen. Jammer..

Zondagavond verloor ik voor het eerst een heel klein stukje slijmprop. 's Nachts goed geslapen, vanmorgen wederom 2 stukjes slijmprop verloren. Het is hem lang niet in z'n geheel, maar alle beetjes helpen.

We weten dat je aan het verliezen van de slijmprop geen waarde moet hechten, het kan gerust nog 2 weken duren. R. is dan ook gewoon gaan werken, hij kan immers niet thuis blijven wachten als we geen zicht hebben op de uiteindelijke bevaldatum.

De gynaecoloog van gistermiddag hoopt dat ik binnen een paar dagen beval. Dit omdat Little Bruce nu nog niet al te groot is en ik maar klein ben.

Tot nu toe is alles rustig, iedere keer als we terugkomen van het AZM zakken de weeën weg en kan ik ook gewoon slapen. Vanmorgen wel een beetje menstruatie-achtige pijn en iedereen in AZM heeft me op het hart gedrukt om laagdrempelig te bellen en te komen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik nu ga wachten tot ik écht moet gaan puffen en niet alleen maar even een zucht laat, tijdens een wee. Desnoods vraag ik de verloskundige hier om de hoek of ze komt toucheren alvorens ik volgende keer naar Maastricht ga.

Mijn broer is zaterdag op bezoek gekomen, bleef tot zondagmiddag, dus die nacht konden we met een gerust hart naar het zh. Zondagmiddag kwam schoonzus de kinderen halen, we hadden eigenlijk een verjaardag en wij zijn ipv daarheen, dus voor de tweede keer naar Maastricht gegaan. Mijn broer is gisteravond vanuit Zeeland weer teruggekomen, voor het geval we vannacht weer weg moesten. Dit is helaas niet gebeurd. Hij blijft zeker vandaag nog hier.

Ik kan er geen zinnig woord over zeggen. Dat kunnen ze helaas in het AZM ook niet. Het kan nog een dag duren, maar het kan nog gerust volgende week worden ook. We wachten af.. maar dát er wát gebeurt is zeker.. de vraag is alleen wanneer het doorzet.